Συντάκτης: Κώστας Παππάς

ΣΥΜΒΟΛΗ Ο.Μ. Κ. ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ  ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

                                      (Γράμμα από τα βουνά)

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

Η Παγκόσμια, Πανευρωπαϊκή, Βαλκανική και Ελληνική συγκυρία είναι ολοφάνερα δυστοπική, πρωτόγνωρη στον 21 αιώνα. Στο σπειράλ των δυσμενών εξελίξεων για τη λαϊκή πλειοψηφία δεν φαίνεται να υπάρχει τέλος.

Το κόμμα μας πληγώθηκε βαριά από την καταιγίδα διαδοχικών αρνητικών γεγονότων και λαθεμένων επιλογών. Έχασε το ηθικό πλεονέκτημα «λόγω και έργω» και κατάντησε αναξιόπιστο κυρίως στους νέους/ες. (Δείτε εκλογικά αποτελέσματα παντού).

Για να ανασυγκροτηθούμε γνώμη μας είναι να:

1. Να αποσυρθούν στα μετόπισθεν αυτόβουλα και αυτοκριτικά όσες/οι συνετέλεσαν με τον ένα ή άλλο τρόπο στην διαλυτική πορεία μας στις δύο τελευταίες προεδρικές εκλογές. Εκτίμησή μας είναι ό,τι όσο ο κόσμος τους βλέπει μπροστά, μας αποστρέφεται, ίσως και με οίκτο.
2. Να προωθήσουμε νέες και νέους στην ηλικία και στα μυαλά, με αποδεδειγμένη ικανότητα, συντροφικότητα και αποτελεσματικότητα, σε όλες τις θέσεις της δομής του κόμματός μας. Οι παλιοί απαραίτητοι με την εμπειρία τους αλλά ας μείνουν λίγο στα πίσω καθίσματα. Ας αφήσουμε λίγο τη στενή πολιτική συζήτηση για την οικονομία και ας μιλήσουμε κυρίως για τον ΑΝΘΡΩΠΟ!
3. Έχει αποδειχτεί ότι η πολυπόθητη γείωσή μας με την κοινωνία και τα κινήματα γίνεται και κατά μόνας αλλά κυρίως με τις θεματικές ομάδες εργασίας των ΟΜ όπου καλούμε φίλους και μη μέλη, γνώστες των αντικειμένων και την τελική πρόταση τη μεταφέρουμε στην αντίστοιχη θεματική σε Νομαρχιακό επίπεδο, ακολούθως στο Περιφερειακό και τελικά στα κεντρικά Τμήματα για τελική πανελλαδική επεξεργασία και πρόταση επί του θέματος στα Κεντρικά Όργανα. Ασφαλώς και πρέπει να υπάρχει μηχανισμός αμφίδρομης ενημέρωσης για την πορεία και τα σχετικά αποτελέσματα για κάθε θέμα.
4. Αν και τα πράγματα δεν πάνε καλά στη δημιουργία Μετώπου για τις ερχόμενες εκλογές, προτείνουμε να το παλέψουμε μέχρις εσχάτων χωρίς βέβαια να πουλήσουμε την ψυχή μας στο διάβολο.
5. Στις νέες καταστάσεις ας μη επαναλάβουμε τα λάθη και τις αδυναμίες του παρελθόντος και ας παλέψουμε για το άνοιγμα ενός νέου δρόμου με αισιοδοξία, δύναμη, αλληλεγγύη και συντροφικότητα.

Από τη Συντονιστική Επιτροπή ΟΜ Κ. ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ.

Προτάσεις Συμβολής ενόψει του Συνεδρίου μας

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ – ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Θα πρέπει κατα την άποψη μου το κόμμα μας να έχει σαφή προσπανατολισμό και ιδεολογική πυξίδα και να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησής τους. Η Αριστερά εχει συγκεκριμένη ιδεολογική θέση απέναντι στους θεσμούς και στις Συλλογικότητες. Απέναντι στις διαφορετικές μορφές ‘’εξουσίες’’ όπως η Εκκλησία, η Δικαιοσύνη, οι Επικοινωνίες και αυτό θα πρεπει να γινεται απολύτως σαφές ως αναφορά δέσμευσης και στις καταστατικές μας αναφορές. Δεν ειμαστε όλοι ίδιοι και αυτο θα πρέπει να ορίζεται σε όλα τα επίπεδα και αναφορές απο το ίδιο μας το κόμμα. Σαφής λοιπόν αναφορά και θέση για το τι σημαίνει για ενα κόμμα της Αριστεράς η σχέση μας με την Εκκλησία, η πρόταση μας για την Δικαιοσύνη και η στάση μας για την ελευθερια του Τυπου και των Μ.Μ.Ε. Θέσεις που να διαχωρίζουν και να την καθιστούν κυρίαρχη στις αναφορές μας. Θέσεις που να μην επιδέχονται αμφισβήτηση και να ορίζουν καθαρό Πολιτικό στίγμα και θέση σε όλους και για όλα!!  Η θεση μας σαν κόμμα να γινεται σαφές ότι δεν διαφοροποιείται όταν γίνουμε Κυβέρνηση ωστε  να μην υπαρχουν διαφοροποιήσεις και ειναι απόλυτα καθαρη η θεση μας απέναντι σε αυτες τις μορφές ‘’Εξουσίας’’ που άλλωστε αποτελούν και τον καταλύτη για την Δημοκρατία μας και για την ισονομία των πολιτών!!

Τα 10+1 σημεια πρότασης μας να γίνουν το κεντρικο σημείο αναφοράς και συζητησεων γιατι αυτα θα πρεπει να γίνουν ο οδικός άξονας απο τον οποίο θα περασουν συγκλησεις και συνεργασίες. Χωρις συγκεκριμενο Πολιτικο πλαίσιο και αναφορά δεν μπορεί να υπάρξει διαβούλευση και συζητηση τοσο απο κατω απο τις βασεις όσο και στα επιλεια των Προοδευτικών κομμάτων.

Απέναντι σε μια Ευρώπη που ψάχνεται, μια Ευρώπη που δεν εμπνέει, μια Ευρώπη που κινείται προς την ακροδεξιά, μια Ευρώπη που ακομα δεν εχει βρει τον βηματισμό της, εμείς τι?? Τι προτείνουμε και ποια ειναι η θέση μας απέναντι σε όλα όσα γίνονται περιξ και γύρω απο την περιοχή μας?? Θα πρότεινα λοιπον να αναλάβουμε πρωτοβουλίες ως κόμμα στην δημιουργία ενός Πανευρωπαικού μετωπου Ειρήνης, διοργανώνοντας εκδηλώσεις, πορείες, ειρηνικές διαμαρτυρίες και παρουσία σε όλα όσα γίνονται και δεν γίνονται ώστε να γίνουμε εμείς αρωγοί μιας Ειρήνης τόσο απαραίτητη όσο ποτέ άλλοτε!!

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

1.  Κυρίαρχο για εμένα προσωπικά ειναι ο διαχωρισμός της λειτουργίας του κόμματος από την κοινοβολευτική μας θέση όταν είμαστε κυβέρνηση. Δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο λαθος και να ενσωματώσουμε πλήρως όχι μόνο τα στελέχη μας αλλα και την ίδια την λειτουργία του κόμματος στην κυβερνητική και Κοινοβουλευτική μας λειτουργία!! Το κόμμα και τα στελέχη του, θα πρέπει να λειτουργεί κάτω απο το ασυμβίβαστο ως προυπόθεση, μη κατοχής οποιασδήποτε οργανικής ή θεσμικής θέσης στο Κυβερνητικό έργο (Υπουργός, Υφυπουργός, Γραμματέας, Σύμβουλος, εντεταλμένος συνεργατης, επιστημονικός συνεργατης, αποσπασμένος ή μη κλπ……).   Το κόμμα μας ως λειτουργία θα έχει την αυτονομία θέσεων προτάσεων και λειτουργίας ανεξαρτήτως του αν είμαστε ή οχι κυβέρνηση. Πόσο δε μάλιστα αν είμαστε κυβέρνηση και οφείλουμε να ειμαστε οι αυστηρότεροι κριτές του έργου της κυβέρνησης με βαση τις θέσεις μας αλλα και τις αποφάσεις μας ως κόμμα, που πολλές φορές και στην προηγούμενη διακυβέρνησή μας, βρεθηκαν υπο διαμόρφωση για να μην πω, πως βρέθηκαν υπό διαφοροποίηση σε σχέση με αυτές!!
2. Εκτός της Αττικής όλη η υπόλοιπη Ελλάδα να μετατρέψει τις Νομαρχιακές Επιτροπές σε αντίστοιχες αιρετές (αποκλειστικά) Περιφερειακές Επιτροπές οι οποίες θα λειτουργούν και θα αποτελούν μια Διοικητική μονάδα ανταπόκρισης σε οτιδήποτε αφορά το κόμμα στην περιοχή τους. Ετσι δεν θα χρειάζεται για όλα να οδηγούνται απαραιτήτως στην κεντρική διοίκηση αλλα και στα κέντρα αποφάσεων του κομματός μας.                                                                        Αντιστοίχως η Αττική λογω του ενιαίου χαρακτήρα της, θα μπορούσε να χωριστεί σε 1 ή 2 Αιρετές (αποκλειστικά) Περιφερειακές Επιτροπές οι οποίες θα έχουν υπο τον έλεγχό τους τις αντίστοιχα αιρετές (αποκλειστικά) Νομαρχιακές Επιτροπές καλύπτοντας όλο το λεκανοπέδιο, που θα έχουν τον ρόλο του συντονισμού, της εποπτείας και της επικοινωνίας με το κόμμα, την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τις υπόλοιπες Περιφερειακές Επιτροπές της Ελλάδας.
3. Να δημιουργηθεί ένα ενιαίο κέντρο Δρασης και Οργανωσης όλων των Περιφερειακών Επιτροπών το οποίο θα αναφέρεται στον Γραμματεα και στον Αναπληρωτή γραμματεα του κόμματος και το οποίο θα συντονιζει και θα οργανώνει οριζόντιες δρασεις με κεντρικά ζητηματα λαι προγραμματικές αποφασεις ωστε με αυτόν τον τρόπο να υπαρξει ενιάια και ίδια φωνή προς τα εξω αλλα και σωστή καθοδηγηση προς τα εσω και τα μελη μας.
4. Τα μέλη της Κ.Ε να επιτρέπεται να συμμετεχουν ως μελη Συντονιστικών Ο.Μ αλλα όχι ως Συντονιστες τους. Ετσι δεν θα υπαρχει το φαινόμενο τα μελη της Κ.Ε να μην παρουσιάζονται στην περιοχή τπυς και να μην συμμετεχουν στην καθημερινοτητα και τα προβλήματα της.
5. Να δημιουργηθεί ένα τμημα Ιστορικής μνήμης, αξιών και αγώνων της Αριστεράς στο οποίο θα συμμετεχουν σύντροφοι Αγωνιστες εκείνων των περιόδων και θα είναι υποχρεωμένοι να παραξουν ένα αρχείο ηλεκτρονικό με την ιστορία του κινήματός μας το οποίο θα πρεπει να διαδάσκετε ως Ιστορικό υλικό απαραιτητως σε όλες τις Ο.Μ σε πανελλαδικό επείπεδο!!
6. Να ειναι μελη της Κ.Ε όλοι οι Συντονιστές των Π.Ε χωρίς δικαίωμα ψήφου, αλλά με δικαίωμα τοθέτησης και καταθεσης προτασεων ή αντιπροτασεων, ψηφισμάτων κλπ., ωστε να ειναι όχι μόνο σιωπηλοί αποδεκτες των αποφασεων που θα υλοποιούν, αλλα και ενήμεροι για αυτές.
7. Οι Τομεάρχες του κόμματος να ειναι υποχρεωμένοι να συμπεριλάβουν ως μελη του τομεα τους όλους / όλες τους υπευθυνους των Ν.Ε των αντιστοιχων Επιτροπών όπως επισης και οι Περιφερειακοί Τομείς να ειναι υποχρεωμένοι να συμπεριλαβουν και όλους/όλες τους Υπευθυνους των Ο.Μ των αντίστοιχων επιτροπών τους.Ετσι θα υπαρχει μια αυτονοητη συνθηκη και επαφη όλων εκείνων των συντροφων που ασχολούνται ανά Τομέα με τον Υπευθυνο απο το κομμα για αυτόν τον χώρο. Μεχρι σημερα αυτο δεν ειναι καθόλου συτονοητο με αποτελεσμα να υπαρχει αδαφεια στην επικοινωνία και υποχρεωτικά ως αποτελεσμα η καθε Ο.Μ και Ν.Ε να αυτοοργανώνεται χωρίς κεντρική καθοδήγηση και υποστηριξη!!
8. Η εκλογή του Προέδρου του κόμματός μας να γίνεται με συμμετοχή όλων όσων εχουν γραφτεί μέχρι και 1 μήνα πριν απο την ημερομηνία διεξαγωγής των.
9. Η Κ.Ε να εκλέγεται όχι σε ενιάιο ψηφοδέλτιο αλλα σε ψηφοδέλτιο ανά Περιφερειακή Επιτροπή εξασφαλίζοντας έτσι την συμμετοχή και εκπροσωπιση μελών μας σε αυτήν απο όλη την Επικρετεια. Να υπαρχει η ποσόστωση με βαση την συμμετοχή και αναλόγως και η εκλογή των μελών της Κ.Ε. Να ακολουθείτε δηλαδή η διαδικασία των έως τωρα Νομαρχιακών Επιτροπών με ελεύθερη συμμετοχή όλων όσων ειναι τουλάχιστον 5 χρόνια εγγεγραμμένοι στο κομμα μας απο την ημερομηνία διεξαγωγής τους. Υποχρεωτική καταθεση βιογραφικού τους.Η Κ.Ε να μην ξεπερναει τα 250 μελη, ωστε με την παρουσία των Συντονιστων των Π.Ε να φτανει καπου στις 300-310 συνολικά.
10. Η συμμετοχή στις εκλογές Ν.Ε και Π.Ε να ειναι σε όσους και σε όσες ειναι εγγεγραμμενοι 3 χρόνια απο την ημερομηνία διεξαγωγής τους. Υποχρεωτική καταθεση βιογραφικού τους.
11. Να υπαρχει η δυνατότητα ανά Νομαρχιακή Επιτροπή (Αττική) σε όχι επιμερους κατατόπους γραφεία Οργανώσεων αλλα ένα κεντρικό ή και δυο σε μεγαλύτερες Ν.Ε τα οποία να εχουν πολυ καλυτερες δυνατοτητες (χωρος, προσβαση ΑΜΕΑ, παρκινγκ) αλλα και την δυνατοτητα ηλεκτρονικών μεσων για εξυπηρετηση όλων των αναγκών τους. Ετσι θα αποφευχθούν άσκοπα εξοδα που δεν πανε καθόλου στο κομμα αλλα σε τρίτους (ενοίκια, ΔΕΗ, Νερό Τηλέφωνο, Ιντερνετ κλπ…) και θα υπαρχει μια πολυ μικρότερη ποσοστιάια συμμετοχή των Ο.Μ στον νεο χωρο και κοινή διαχείριση τους. Αυτό οι Ο.Μ να μπορούν να αποφασίζουν μετα απο εισήγηση και αποφαση των Συνελεύσεων της ολομέλειας τους στην Ν.Ε που αναφερονται και με βαση αυτό να αποφασισουν την επομενη μερα τους.
12. Νεολαίοι. Νέοι/ες με ηλικία έως 30ετών υποχρεωτικά να ενταχθούν στις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ της περιοχής τους και να ενεργοποιούνται παραλληλα με τις δρασεις τους, στην Νεολαια, δημιουργώντας τοπικούς πυρήνες δρασης Νεολαίας και σε αυτές .
13.  Κάθε μέλος να απολαμβάνει πλήρη πληροφόρηση για τη δράση του κόμματος σε όλα τα επίπεδα και σε όλο το εύρος των Οργανώσεων Μελών του, ώστε να διασφαλίζεται η δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής στις αποφάσεις, στον έλεγχο και στη δράση του κόμματος. Για το συγκεκριμενο την αποκλειστική ευθύνη τήρρησης της ισονομίας σε όλα τα επιπεδα ενημερωσης και συμμετοχής,  την έχει ο εκάστοτε Συντονιστής της Ο.Μ, οποίος θα πρεπει να την εξασφαλίζει ανελιπώς!!
14. H ποσόστωση φυλλου παραμενει για όλες τις εκλογές των Οργανων του κομματος ως εχει (50-50%) με την προυπόθεση ότι οι τελευταίοι και των 2 φύλλων για να προτιμηθούν, να έχουν λαβει το 60% των ψηφων του αντιστοιχου του αλλου φύλλου. Ετσι αποφευγεται αν μενουν εκτός Οργανων στελεχη με 80 σταυρούς π.χ και να περνάνε στελεχη του αλλου φυλλου λογω της αυστηρης ποσόστωσης με 5 και 10 σταυρούς!! Αν δηλαδη ο τελευταίος ανδρας υποψηφιος εχει 80 σταυρούς για να ισχύσει και να προτιμηθεί η αντίστοιχη γυναίκα αυτη θα πρεπει να νεχει τουλαχιστον 48 σταυρούς για να προχωρήσει.
15. Η θητεία των Οργάνων να διαφοροποιηθεί ως εξής:                                                     Ο.Μ εκλογές Οργανων κάθε 3 χρόνια. Για τις Νομαρχιακές και Περιφερειακές Επιτροπές κάθε 3 χρόνια . Για την Κ.Ε κάθε 4 χρόνια εκτός και αν υπαρχουν αστάθμιστοι παράγοντες (αποχωρήσεις, παραιτήσεις κλπ) σε ποσοστό πανω από το 20% του συνόλου των μελών της Κ.Ε, οποτε τότε αυτοματως θα πρεπει αν γινονται νέες εκλογές Κ.Ε.
16. Προτεραιότητα η άμεση ψηφιακή μεταβαση στην λειτουργία του κομματος μας αλλα και στην επικοινωνία απο και πρός σε αυτό.με δημιουργία στελεχών που να δημιουργήσουν μια ενιάια πλατφόρμα στην οποία θα λειτουργούν συντονισμένα οι Ο.Μ και Ν.Ε.
17. Να υπαρχει υποχρεωτική διασύνδεση μεσα απο τα συστηματα κοινωνικής διασυνδεσης, όλων των Ν.Ε της Αττικής και των 2 Εποπτικών μηχανιών της Π.Ε δημιουργώντας έτσι κοινές δρασεις και πρωτοβουλίες με τον αναλογο συντονισμο των. Υποχρεωτικές τουλαχιστον 2 κοινών και μεγαλων εκδηλώσεων στην Αττική με την συμμετοχή όλων των Νομαρχιακών της.
18. Να δοθεί η δυνατότητα στις Ο.Μ με την συμμετοχή και των Ν.Ε και Π.Ε αντίστοιχα να διαμορφωσουν τις λιστες μελών μας σε λιστες μελων και φίλων αξιοποιώντας την δυνατότητα που υπαρχει σε τοπικό επίπεδο και επιτελους να δημιουργηθούν Οργανώσεις ενεργών μελών και φίλων, αξιοποιώντας έτσι τα πολλά αιτηματα για ενωποιήσεων Οργανωσεων που ενω στις λιστες εμφανίζονται 600-700 μελη στην πραγματικοτητα ενεργα και με συμμετοχή δεν ξεπερνούν τα 100-120 μαξ. Ετσι θα μπορούσαμε να έχουμε μια Ο.Μ με 200-250 μελη ενεργά που συμμετεχουν και μια λιστα με φίλους των υπολοιπων 400-500 μελών οι οποίοι θα ενημερωνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται θιασώτες στα του κομματος, ενεργοποιώντας τους στην πραξη σε καθε εκλογική διαδικασία με την παρουσία τους. Για αυτό το θεμα όπως και για τα οικονομικά των Ο.Μ δεν υπαρχει κατι στις προτεινομενες αλλαγες μεχρι τωρα.
19. Να ερευνηθεί η δυνατοτητα να δημιουργηθεί ένα ενιάιο συνδυκαλιστικό όργανο με ενιαία ονομασία το οποίο πλεον να αναλαβει ξεκαθαρα να συσπειρωσει και να εκπροσωπήσει όλα μας τα μελη αλλα και προοδευτικούς ανθρώπους αποφευγοντας ετσι την πολυδιάσπαση της εκπροσωπισης και τον διασπαστικο χαρακτήρα τετοιων κινήσεων που τοσο μας πληγωσαν τα προηγούμενα χρόνια. Ετσι και στα χειρότερα για το κομμα μας ποσπστά να υπαρχει ξεκαθαρη εκπροσωπιση του έστω και μειοωηφική. Τωρα δεν υπαρχει ουτε αυτό, πλην μεμονωμένων περιπτωσεων.
20. Πρόταση για ενιαία ονομασία των Αυτοδιοικητικών μας παρατάξεων για τους λόγους που ανεφερα παραπάνω. Με ενιάια ονομασία η οποία να έχει την δυνατότητα να ενταξει προοδευτικά και Δημοκρατικά σχήματα, παρατάξεις και βεβαίως φυσικά πρόσωπα. Επίτελους να παρουμε την πρωτοβουλια να δημιουργησουμε Αυτοδιοικητικά στελέχη με πληρη κομματική και όχι μονο υποστήριξη και πρωτοβουλιες δημιουργίας σχημάτων κατω απο αυτην την νεα Αυτοδιοικητική Παράταξη,
21. Όλες οι επιλογές στελεχών σε όλα τα επίπεδα να γίνονται παντα μεσα απο εκλογικές διαδιακασίες ανοικτες στα μελη μας ωστε να έχουν και την νομιμοποίηση τους. Επίσης σε περιπτωσεις συναινετικών διαδικασίων ασχετως του αν καλύπτεται ή οχι το μετρο που ισχύει ανα περίπτωση, θα πρεπει να φροντίζουν οι Ο.Μ, Ν.Ε κλπ…. να υπαρχουν και τουλαχιστο απο ενας & μια αναπληρωματικος/ή , ωστε να καλυπτεται άμεσα και η ανάγκη αντικαταστασης τους οποιου /ας αποφασισει για τον οποιοδήποτε λογο να αποσυρθεί, ή να παραιτηθεί κλπ.  Ετσι εξασφαλίζουμε και την συνεχεια της εργασίας των Οργανων μας χωρις χρονοτριβές.
22.  Θα ήθελα να υπαρξει συγκεκριμενος οδικός χάρτης για καθε Ν.Ε ή Π.Ε για τον τρόπο με τον οποίο τα μελη μας τα μελη της βασης μας θα γίνουν κοινωνοί της προσπαθειας δημιουργίας Προοδευτικών μετώπου γιατι αν δεν υπαρξει απο τα κατω δυνατοτητα διερευνισης και επιτυχίας δημιουργίας Προοδευτιων μετωπων, τοτε το όλο εγχείρημα και η προπαθεια όσων το τρεχουν θα παισουν στο κενό. Χωρίς την βαση κινητοποιημένη και ενεργή σε όλα τα επιπεδα της δουλειάς μας, τοτε είναι στε χαμένοι απο χέρι!!
23. Τέλος θα προτεινα να δημιουργηθεί ένα ενημερωτικο leaflet στο οποίο να περιλαμβάνει τις κυριότερες πρωτοβουλιες, επιτυχίες της διακυβέρνησής μας και του τι προτεινουμε σημερα για αυτό. Να αναδείξουμε το όσα δεν έγιναν στα τελευταια 5 χρόνια και να δεσμευτούμε για τις πρωτες 100μερες διακυβέρνησης μας . Ολα αυτα με ένα λογο απλό καταννοητό, μεστό και ανθρωπινο, μακρία απο Πολιτικαντικες σάλτσες και ξύλινη γλώσσά.       Απλά και κατανοητά!!

Το κομμα μας θα πρεπει να συμβάλλει και να αναλαβει πρωτοβουλίες δημιουργιας Επιτροπών Ειρήνης δημιουργώντας σαφη διαχωρισμό με τα όσα σημερα πρεσβεύει και προκρίνει η παρουσα κυβέρνηση και αυτό να διεκδικήσουμε με καθε μας δυναμη, γιατι η Αριστερα δεν ειναι για τα ευκολα και τα απλά. Ειναι για τα δύσκολα και αυτο περιμενει ο κόσμος απο εμάς. Ενα όραμα και μια πυξίδα ανακάμψης απο τα αδιέξοδα και απέναντι στο τελμα που έχουμε περιέλθει σήμερα. Να αποκτησουμε ξανά το κινηματικό μας χαρακτήρα και να πρωταγωνιστήσουμε ξανά στους δρόμους, στις πλατείες και στην κοινωνία.

Ελπίζω το Συνεδριό μας να ειναι Συνεδριο επανιδρυσης και επανεκίνησης και οχι ένα Συνεδριο συμμαχιών, ισορροπιών και υποχωρήσεων.

Καλο Αγώνα συντρόφισσες και Σύντροφοι!! Συντροφικά                                                                                                                                         

Άρης Ρώτας                                                                                      

Συντονιστής Ν.Ε Ανατολικής Αθήνας                                                                                      

Τα «Κοινά Αγαθά», δηλαδή το νερό, οι λίμνες και τα ποτάμια, το έδαφος, τα δάση, οι ακτές, οι υγρότοποι, τα οικοσυστήματα, οι θάλασσες και οι φυσικοί πόροι είναι τα αγαθά της φύσης που εξασφαλίζουν τη ζωή στον πλανήτη.

Και επιπλέον είναι όλα αυτά, χωρίς τα οποία δεν θα υπήρχε καμία παραγωγική δραστηριότητα στη γη.

Τα «Κοινά Αγαθά», συνεπώς, είναι αυτά που στηρίζουν την Ανάπτυξη.

Υπάρχουν δυο διακριτές αντιλήψεις για τα «Κοινά Αγαθά».

Σύμφωνα με την πρώτη, τα Κοινά Αγαθά δεν ανήκουν σε κανένα.

Και συνεπώς, εφόσον παραμένουν σε αυτό το καθεστώς, δεν υπάρχει και κανείς που να μπορεί να τα αξιοποιήσει και να τα προστατεύσει.

Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη το δημόσιο είναι αναξιόπιστο, αντιπαραγωγικό και αναποτελεσματικό και συνεπώς δεν είναι ικανό να εγγυηθεί την αξιοποίηση και την προστασία των «Κοινών Αγαθών».

Πρόκειται για τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη από την οποία αντλεί νομιμοποίηση η πολιτική της ιδιωτικοποίησης των Κοινών Αγαθών. 

Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης υλοποιείται από τους νεοφιλελεύθερους με το άλλοθι αφενός της αξιοποίησής τους, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Ανάπτυξης και αφετέρου της προστασίας και διατήρησής τους, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Αειφορίας.

Η εκτεταμένη εφαρμογή αυτής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της ιδιωτικοποίησης των «Κοινών Αγαθών» έχει οδηγήσει σήμερα στην εκτεταμένη υποβάθμιση και την εξάντλησή τους, καθώς και στην ερημοποίηση της υπαίθρου. Και εντέλει έχει οδηγήσει στην καταστροφή της φύσης και των πόρων της.

Κι ακόμη χειρότερα, οι ιδιωτικοποιήσεις των «Κοινών Αγαθών» έχουν οδηγήσει στην υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε μια ολιγαρχία.

Και αντίστοιχα, έχουν οδηγήσει στην φτωχοποίηση εκτεταμένων τμημάτων του πληθυσμού, που δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση στον φυσικό πλούτο και στα αγαθά της Ανάπτυξης.

Η ιδιωτικοποίηση των «Κοινών Αγαθών» οδηγεί με βεβαιότητα στην κερδοσκοπική τους εκμετάλλευση και εντέλει στην εξάντληση και την καταστροφή τους από τις μεγάλες επιχειρήσεις που ελέγχουν σήμερα κατά κύριο λόγο τον πλούτο και τη δύναμη στον πλανήτη.

Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι οι ιδιώτες δεν έχουν ποτέ ως αντικείμενο των επενδύσεων που κάνουν σε «Κοινά Αγαθά» ούτε το κοινό καλό, ούτε την υγεία και την ακεραιότητα των οικοσυστημάτων.

Μόνη τους επιδίωξη είναι η αποκόμιση το δυνατόν περισσότερων κερδών, σε βάρος του φυσικού πλούτου.

Η αντίληψη της ιδιωτικοποίησης των «Κοινών Αγαθών», όμως, δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχει και η άλλη, η αντίθετη άποψη, που υποστηρίζει ότι δεν ισχύει η αρχή ότι αυτά δεν ανήκουν σε κανένα.

Το αντίπαλο δέος της νεοφιλελεύθερης αντίληψης υποστηρίζει ότι τα «Κοινά Αγαθά» ανήκουν σε όλους.

Και συνεπώς πρέπει να αξιοποιούνται και να προστατεύονται με όρους δημόσιου συμφέροντος από φορείς που εκπροσωπούν το κοινωνικό σύνολο, όπως το Δημόσιο και  η Αυτοδιοίκηση.

Ο έλεγχος των «Κοινών Αγαθών» από φορείς που ανήκουν σε όλους και εκπροσωπούν το σύνολο της κοινωνίας, σε αντίθεση με την ανάθεσή τους σε μεμονωμένα επιχειρηματικά συμφέροντα που εκπροσωπούν τον εαυτό τους και την κερδοφορία τους, διασφαλίζει τον κοινωφελή χαρακτήρα τους και εγγυάται την αξιοποίηση, την προστασία και τη διατήρησή τους.

Και επιπλέον, εγγυάται την ισότιμη πρόσβαση όλων στα αγαθά της Ανάπτυξης. Μια αρχή που αποτελεί προϋπόθεση της προσπάθειας για επίτευξη των στόχων της Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Σε αυτό το πνεύμα, η παρέμβαση του Αμερικανού γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς στη δεύτερη «Διεθνή Διάσκεψη για τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη» του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρας, ήταν απολύτως καίρια και επίκαιρη.

Η ιδιωτικοποίηση των Κοινών Αγαθών προκαλεί τη συγκέντρωση του πλούτου και της δύναμης σε μια μικρή ολιγαρχία. Αυτή η ανισότητα στην κατανομής του πλούτου και συνεπώς και στη δύναμη στον πλανήτη, είναι το μεγάλο πρόβλημα της σημερινής εποχής.

Γιατί η υπερσυγκέντρωση του πλούτου και τη δύναμης σε λίγους στις μέρες μας είναι το μεγαλύτερο πλήγμα που έχει υποστεί η Δημοκρατία.

Καθώς οι μεγάλες ανισότητες μας επιστρέφουν σε ένα ολιγαρχικό καθεστώς, στο οποίο οι ηγεσίες δεν εκπροσωπούν, πια, την κοινωνία, αλλά μια ολιγαρχία του πλούτου.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι, σύμφωνα με τον Μπέρνι Σάντερς, η αλλαγή του πνευματικού υποδείγματος.

Να ξαναδώσουμε νόημα και ενδιαφέρον στη βαθύτερη σημασία της έννοιας των «Κοινών Αγαθών».

Να ξαναγίνουν, δηλαδή και πάλι τα Αγαθά που ανήκουν σε όλους. 

Και να πάψουν να είναι τα αγαθά που δεν ανήκουν σε κανένα. Και που γι’ αυτό μπορούν να ιδιωτικοποιηθούν, προκειμένου να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω διεύρυνσης του πλούτου και της δύναμης των λίγων που κυβερνούν σήμερα τον κόσμο.

Αν, μάλιστα, στα «Κοινά Αγαθά» προσδώσουμε τη διευρυμένη έννοια που δίνει ο Μπέρνι Σάντερς, συμπεριλαμβάνοντας εκτός από τα περιβαλλοντικά και τα κοινωνικά αγαθά και τις υπηρεσίες, όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Ενέργεια, οι Μεταφορές, η Στέγη και η Εργασία, τότε η κατεύθυνση της Πολιτικής Αλλαγής που έχουμε ανάγκη σήμερα για να επαναφέρουμε τη Δημοκρατία είναι προφανής.

Η Δημοκρατία χρειάζεται το οξυγόνο της ανασύστασης του Κοινωνικού Κράτους και της επαναφοράς των «Κοινών Αγαθών» σε δημόσιο χαρακτήρα.

Οι 185 πόλεις της Ευρώπης, οι οποίες επανέφεραν τα τελευταία χρόνια το Νερό της ύδρευσης σε δημόσιο χαρακτήρα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κατακόρυφη αύξηση της τιμής, την κατάρρευση των επενδύσεων και το κενό στη συντήρηση των υδραυλικών έργων, έκαναν τη μεγάλη αρχή.

Και αυτό δεν έγινε από ιδεοληψία, μια και εφαρμόστηκε στην φιλελεύθερη οικονομικά Ευρώπη από τη Γερμανία, την Γαλλία, την Αγγλία κλπ. Έγινε από ανάγκη.

Όπως από ανάγκη έκανε τη μεγάλη αλλαγή και η Γαλλία του Μακρόν, επανακρατικοποιώντας την Γαλλική ΔΕΗ προκειμένου να αντιμετωπίσει, προς όφελος των πολιτών, την ενεργειακή κρίση. Μια πολιτική που διασφάλισε τη μείωση των τιμών της ενέργειας στη Γαλλία.

Η ίδια ανάγκη, άλλωστε, της αντιμετώπισης της κατακόρυφης αύξησης των εισιτηρίων και της αντίστοιχης μείωσης της ποιότητας και της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών, οδήγησε το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, το Νοέμβριο του 2024, να επανεθνικοποιήσει τους Βρετανικούς Σιδηροδρόμους.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα του Μητσοτάκη, που ακόμη υφίσταται τις συνέπειες της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Πληρώνοντας τα ακριβότερα τιμολόγια ρεύματος στην Ευρώπη και περιμένοντας υπομονετικά την υλοποίηση της υπόσχεσης περί… αυτορρύθμισης της ενεργειακής αγοράς.

Αυτές οι πολιτικές αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας και που καθοδηγούνται από την ανάγκη, επαναφέροντας τα «Κοινά Αγαθά» σε δημόσιο χαρακτήρα, δείχνουν τον δρόμο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας από το πλήγμα που υπέστη λόγω των ιδιωτικοποιήσεων, που προκάλεσαν τις μεγάλες ανισότητες στην κατανομή του πλούτου και της δύναμης.

Ο Μπέρνι Σάντερς έδειξε τον δρόμο για τη μεγάλη Πολιτική Αλλαγή. Έδειξε, δηλαδή, πως η ανάγκη θα γίνει για μια ακόμη φορά ιστορία…

Oι θέσεις, όπως διαμορφώθηκαν μετά από διεργασίες της Γραμματείας του Τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Για την Αριστερά ο Πολιτισμός είναι πυλώνας δημοκρατίας, συνδέεται άρρηκτα με την παιδεία, αποτελεί μοχλό οικονομικής ανάπτυξης, διαμορφώνει ταυτότητες και καλλιεργεί την κριτική σκέψη. Ο Πολιτισμός είναι συμπεριληπτικός, συμβάλλει στην καταπολέμηση των ανισοτήτων, των διακρίσεων, του ρατσισμού και του σεξισμού, στην ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, και ενθαρρύνει τη συμμετοχή στη δημόσια ζωή.

Η πρότασή μας για μια νέα πολιτιστική πολιτική ξεκινά από τα προτάγματα της δημοκρατίας, της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, της υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα των πολιτιστικών αγαθών, και της ανεξαρτησίας της καλλιτεχνικής έκφρασης. Η εργασία στον τομέα του Πολιτισμού χαρακτηρίζεται από επισφαλείς σχέσεις εργασίας, εποχικότητα και υψηλό ποσοστό ανεργίας. Αυτό το περιβάλλον δεν επιτρέπει στους εργαζομένους στον πολιτισμό να βιοπορίζονται αποκλειστικά από το επάγγελμά τους εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Αξιολογώντας τη σημασία και την αξία του Πολιτισμού για τη συνοχή και την πρόοδο μιας σύγχρονης και προοδευτικής κοινωνίας, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ αναλαμβάνει την πρωτοβουλία σχεδιασμού και εφαρμογής ενός Εθνικού Σχεδίου για τον Πολιτισμό.

Πυρήνας της πολιτιστικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι οι χρηστοί κανόνες διοίκησης με πρακτικές βασισμένες στην αρχή της διαφάνειας, του δημοσίου συμφέροντος και της συμπερίληψης.

Δεσμευόμαστε για:

Εξασφάλιση του διπλασιασμού τουλάχιστον, της κρατικής χρηματοδότησης του Πολιτισμού

Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και στους εποπτευόμενους πολιτιστικούς οργανισμούς από το ΥΠΠΟ

Ένταξη καλών εργασιακών πρακτικών (όπως πληρωμένες πρόβες) σε κάθε σύμβαση

Κατάργηση του ΠΔ 85/2022 και ταυτόχρονη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στον Πολιτισμό

Διασφάλιση της ελευθερίας της έκφρασης στην τέχνη. Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή λογοκρισίας και φίμωσης της καλλιτεχνικής ελευθερίας

Συγκροτημένη αναβάθμιση της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επαναφορά των μαθημάτων σχεδίου στην Γ΄Λυκείου.

Διαβάθμιση των τίτλων σπουδών της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης (σχολές θεάτρου, χορού, κινηματογράφου, ωδεία) σε βαθμίδα αντίστοιχη με ΤΕ

Καθιέρωση εβδομαδιαίας ημέρας πολιτισμού σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης

Υποστήριξη συλλογικών πολιτιστικών δράσεων, ανεξάρτητων καλλιτεχνικών ομάδων, καθώς και της ερασιτεχνικής δημιουργίας

Προστασία και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου μέσα στο νέο ψηφιακό περιβάλλον ώστε να διασφαλίζονται τα πνευματικά και τα συγγενικά δικαιώματα των δημιουργών

Ενθάρρυνση της σύνδεσης των παραδοσιακών μορφών έκφρασης και των νέων τεχνολογιών, στο πλαίσιο των νέων δυνατοτήτων της Τεχνητής Νοημοσύνης

Μόνιμη επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στον φυσικό τους χώρο, χωρίς υπό όρους κατοχή, δανεισμό ή ανταλλαγή, με ταυτόχρονη αναγνώριση του νόμιμου δικαιώματος ιδιοκτησίας του μνημειακού συνόλου από την Ελλάδα.

Επιστροφή στο Δημόσιο της διαχείρισης εισιτηρίων των αρχαιολογικών χώρου που έχουν δοθεί σε ιδιώτη και των κυλικείων των μουσείων

Εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου, ώστε να προστατεύονται τα πολιτιστικά αγαθά από φαινόμενα παράνομου εμπορίου ή αμφισβητούμενων ιδιωτικών συλλογών (πχ. η ονομαζόμενη συλλογή Stern).

Ισχυρό πλαίσιο, στελεχωμένες υπηρεσίες, πόροι για προστασία, έρευνα και ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων, μουσείων και μνημείων της χώρας

Άμεση στελέχωση και αναβάθμιση των υπηρεσιών του ΥΠΠΟ. Θεσμοθέτηση ενός δίκαιου συστήματος κρίσεων και επιλογών στελεχών

Ενίσχυση της μόνιμης απασχόλησης με άμεσα πρόγραμμα προσλήψεων μέσω ΑΣΕΠ με μέριμνα για την αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ήδη εργαζομένων με επισφαλείς σχέσεις εργασίας ώστε να καλύπτονται οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες του ΥΠΠΟ

Ενιαία μουσειακή πολιτική και επαναφορά των πέντε μεγάλων δημόσιων μουσείων. Κατάργηση του Ν. 5021/23. βάσει του οποίου αποκόπηκαν από τον κορμό της αρχαιολογικής υπηρεσίας τα πέντε μεγάλα μουσεία της χώρας

Προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, αναβάθμιση των πολιτικών προστασίας και ανάδειξης του αρχαιολογικού πλούτου, των νεότερων μνημείων και των διατηρητέων κτηρίων σε όλη τη χώρα

Ανάπτυξη της Πολιτιστικής Διπλωματίας. Διεθνής προβολή της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και της πολιτιστικής κληρονομίας

Αναδιάρθωση του θεσμού των κρατικών βραβείων και τιμητικών συντάξεων

Χάραξη εθνικής πολιτικής για το βιβλίο, τις βιβλιοθήκες και τις εκδόσεις. Ανασυγκρότηση του νέου φορέα για το βιβλίο. Ενιαία πολιτική για τις βιβλιοθήκες, με συγκέντρωση της ρυθμιστικής και εποπτικής αρμοδιότητας στο Υπουργείο Πολιτισμού

Υποστήριξη συλλογικών δράσεων Πολιτισμού, ανεξάρτητων καλλιτεχνικών ομάδων και στήριξη της ερασιτεχνικής δημιουργίας

Αποκέντρωση στον πολιτισμό, συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση. Δημιουργία δικτύων και κέντρων πολιτισμού (βιβλιοθήκες, πινακοθήκες, δημοτικοί κινηματογράφοι, εργαστήρια λαϊκής επιμόρφωσης)

Ενίσχυση των ΔΗΠΕΘΕ και των Δημοτικών Κινηματογράφων

Στήριξη από κράτος και αυτοδιοίκηση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας νέων αλλά και μεγαλύτερων καλλιτεχνών με

Α)παροχή δωρεάν χώρων για εικαστικά εργαστήρια, πρόβες ηθοποιών, μουσικών, χορευτών, ευρύτερες συναντήσεις ομάδων

Β) διευκόλυνση στην από κοινού χρησιμοποίηση σταθερών υποδομών και φορητού τεχνικού εξοπλισμού, πχ για γλύπτες, κινηματογραφιστές

Γραμματεία Τμήματος Πολιτισμού:

η Συντονίστρια                         Ευγενία (Τζένη) Αρσένη

ο Αναπλ. Συντονιστής    Δημήτρης Χαλαζωνίτης

Τα Μέλη της Γραμματείας  

Δημήτρης Καλαντίδης

Πόλυ Κρημνιώτη

Δέδες Λιώνης

Έλενα Μαράκα

Φώτης Σαγώνας

Άννα Φιλίνη

Λένα Φραγκούλη

Αθήνα, Μάιος 2025

                                     Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

          ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ

                                                        Τα 12+2 μέτρα

                                                            Απάντηση

                                   στην απρόσφορη και  δυστοπική πολιτική

                         της Νέας Δημοκρατίας για τα νησιά του Νομού μας.

Ο κοινός νομοθέτης και η Διοίκηση, όταν δρουν κανονιστικά , υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών και ορεινών περιοχών , μεριμνώντας για την ανάπτυξή τους, αναφέρεται στο άρθρο 101 του ισχύοντος  Ελληνικού Συντάγματος.

Τα ανάλογα προβλέπει στο άρθρο 175 και η Συνθήκη για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για να αξιοποιήσουμε παραγωγικά τόσο την Συνταγματική επιταγή  όσο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο  με στόχο τα ποιοτικά, πράσινα και ίσων ευκαιριών νησιά  πρέπει ,σύμφωνα και  με την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.), με ευρεία  κοινωνική διαβούλευση και πολύπλευρη και εμπεριστατωμένη  οικονομοτεχνική  μελέτη, να ανιχνεύσουμε  και να ερμηνεύσουμε σωστά  την ιδιαίτερη μορφολογία της νησιωτικότητας στο σύνολό της και επί μέρους ,σε κάθε νησί, να αναλύσουμε  τις σύμφυτες αποκλίσεις από τους οικονομικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης στα νησιά, να προσεγγίσουμε ανάλογα τα σχετικά αίτια ( χαμηλή ελκυστικότητα και ανταγωνιστικότητα , λανθασμένες πολιτικές), να διαπιστώσουμε το ρόλο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους και να επιλέξουμε τα προσφορότερα μέσα αντιμετώπισης τους στο 21^ο αιώνα.

 Έτσι, με αντικειμενικότητα και προοπτική και  βάσει κοινωνικών  και οικονομοτεχνικών  κριτηρίων, θα συνδιαμορφώσουμε δυναμικές προτάσεις μέτρων πολιτικής που θα απευθύνονται  τόσο σε Ευρωπαϊκό όσο και σε Εθνικό επίπεδο ώστε η νησιωτικότητα  από διαβατήριο υποβάθμισης να αποτελέσει εφαλτήριο κοινωνικής συνοχής, προόδου και αειφόρου ανάπτυξης στις τοπικές μας Κοινωνίες.

Ειδικότερα, κατά τις απόψεις και  του Εργαστηρίου Τοπικής και Νησιωτικής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι προτάσεις αυτές πρέπει να  περιλαμβάνουν και τα εξής :

Α. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο με βάση το άρθρο 175 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης

• Μειωμένο ΦΠΑ για τη μείωση του κόστους ζωής στα νησιά και τη διεύρυνση της αγοράς για τις νησιωτικές επιχειρήσεις
• Κρατικές ενισχύσεις – Αύξηση του ορίου για το deminimis για την επιπρόσθετη στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων
• Χρηματοδότηση εφαρμογής μεταφορικού ισοδυνάμου για τη μείωση του κόστους ζωής και λειτουργίας της τοπικής οικονομίας και Κοινωνίας
• Διεύρυνση των εξαιρέσεων από το δίκαιο του ανταγωνισμού δεδομένου ότι οι ενισχύσεις στις νησιωτικές επιχειρήσεις δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό
• Χρηματοδότηση των υπηρεσιών δημοσίου συμφέροντος ώστε να αποκτήσουν οι νησιώτες υπηρεσίες υγείας ,παιδείας, κατάρτισης,  επικοινωνίας, ενέργειας  κ. λ π. ,

αντίστοιχες αυτών της ηπειρωτικής Ευρώπης.  

Β. Σε Εθνικό επίπεδο: ειδικές πολιτικές με βάση το άρθρο 101 του Συντάγματος και το άρθρο 32 του Ν. 4150/2013 ( ΦΕΚ 102 Α/29.4.2013) περί ρήτρας νησιωτικότητας

• Ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις για τη λειτουργία της νησιωτικής Αυτοδιοίκησης: αρμοδιότητες, δομές, προσωπικό
• Ειδική αναπτυξιακή στρατηγική (με έμφαση στη παραγωγική ανασυγκρότηση) για τον νησιωτικό χώρο στο πλαίσιο της εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής με ομαδοποιήσεις περιοχών με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (αστικές-περι-αστικές, αγροτικές, ορεινές, νησιωτικές) με έμφαση στην «ολοκληρωμένη διαχείριση των νησιών κάτω από την τουριστική πίεση»
• Ειδική ενεργειακή πολιτική με έμφαση στην εξοικονόμηση ενέργειας & ΑΠΕ μικρής κλίμακας, ενεργειακές κοινότητες με στόχο το μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα.
• Ειδικός σχεδιασμός πολιτικής προστασίας με ιδιαίτερη βαρύτητα  στη πρόληψη (πυρκαγιές, πλημμύρες) με διαχείριση περιβάλλοντος
• Συνδυασμένες μεταφορές (πλοία, υδροπλάνα, αεροπλάνα, εμπορικά πλοία) με αναδιάρθρωση δικτύων. Κατασκευή νέων πλοίων για άγονες και ιδιαίτερα τις τοπικές άγονες γραμμές. Ηλεκτροκίνηση πλοίων και τοπικών μέσων μεταφοράς. Δημιουργία Φορέα Διαχείρισης Νησιωτικών Μεταφορών.
• Ειδικό σχέδιο τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης και κατάρτισης
• Ειδικός σχεδιασμός για την παροχή υπηρεσιών υγείας και κοινωνικής πρόνοιας με έμφαση στη πρόληψη (Υγειονομικό  Ισοδύναμο).

Σε κάθε περίπτωση  είναι χρήσιμη η  επαναφορά και  των ρυθμίσεων του Ν.4150/2013  για:

• Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Νησιωτικής Πολιτικής και
• Σύσταση του Ερευνητικού Ινστιτούτου Νησιωτικής Πολιτικής, ως ουσιαστικού μηχανισμού στήριξης του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για την επιστημονική υποστήριξη της χάραξης και της αξιολόγησης της νησιωτικής πολιτικής.

Εν όψει του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που θα διεξαχθεί στην Αθήνα από τις 13 μέχρι και τις 15 Ιουνίου 2025 όλα αυτά τα κρίσιμα και μεγάλα επιβάλλεται να αναλυθούν, να  συζητηθούν, να επικαιροποιηθούν, να κωδικοποιηθούν και εν τέλει να αποτελέσουν δεσμευτικό πρόταγμα διεκδίκησης σε Εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου, βρήκε και φέτος τον φυσικό πλούτο της χώρας μας φτωχότερο. Και συγχρόνως, βρήκε την πορεία μας προς τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, μια ανάπτυξη, δηλαδή, ισόρροπη όσον αφορά στην Οικονομία, την Κοινωνία και το Περιβάλλον, εκτός τροχιάς.

Οι συχνές καταδίκες της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπως για τη ρύπανση της ατμόσφαιρας στη Θεσσαλονίκη το 2023 και για τη μη αναθεώρηση και τη μη επικαιροποίηση των σχεδίων κινδύνου πλημμύρας στα 14 υδατικά διαμερίσματα πριν λίγες, μόλις, μέρες, όπως και η χαμηλή κατάταξη της χώρας ως προς τις επιδόσεις της στην επίτευξη των Στόχων της Βιώσιμης Ανάπτυξης, επιβεβαιώνουν τη σημαντική υστέρηση της Ελλάδας.

Βασική αιτία είναι η επιθετική, κερδοσκοπική, πελατειακή και συγχρόνως ολιγοπωλιακή Ανάπτυξη που προωθείται στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Μια Ανάπτυξη που ωφελεί λίγους και ζημιώνει τους περισσότερους, αφού έχει αποκλειστικό σκοπό το κέρδος μιας μικρής ομάδας μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η νεοφιλελεύθερη, κερδοσκοπική και ολιγοπωλιακή Ανάπτυξη που εμπεδώνεται τα τελευταία χρόνια είναι καταστροφική για την Ελλάδα, γιατί φτωχαίνει τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αφήνοντας δισεκατομμύρια κέρδη σε μια ολιγαρχία του πλούτου. Επιπλέον ερημοποιεί την ελληνική ύπαιθρο και υποβαθμίζει το φυσικό Περιβάλλον, απομακρύνοντας σταθερά από την πορεία για μια Ισόρροπη και γι’ αυτό Βιώσιμη Ανάπτυξη.

Πιο συγκεκριμένα, οι βασικοί εχθροί, οι κίνδυνοι και οι απειλές της Βιώσιμης Ανάπτυξης για το Περιβάλλον σήμερα είναι οι εξής:

1. Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων των Κοινών Αγαθών.

Οι ιδιωτικοποιήσεις συνιστούν μια πολιτική που αντίκειται στην βασική προϋπόθεση της Βιώσιμης Ανάπτυξης, που είναι η ύπαρξη Κοινών Αγαθών.

Τα δάση, τα σπάνια οικοσυστήματα, τα νερά, οι παραλίες, αλλά και η δημόσια γη και ο δημόσιος χώρος (Ελληνικό, ΔΕΘ) ιδιωτικοποιούνται συστηματικά τα τελευταία χρόνια και παραδίδονται στην κερδοσκοπική λαίλαπα μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Η δήλωση του πρωθυπουργού πριν λίγα χρόνια στην Κέρκυρα με αφορμή την ιδιωτικοποίηση δάσους, προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση του μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα, δήλωση με την οποία δικαιολόγησε την περιβαλλοντική καταστροφή ότι δήθεν ήταν μοιραία, επειδή το δάσος θα καίγονταν κάποτε από πυρκαγιά, έδωσε το σύνθημα για το μεγάλο… πάρτι των ιδιωτικοποιήσεων των Κοινών Αγαθών που ακολούθησε.

Μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και γιγαντιαία ιδιόκτητα συγκροτήματα καταλαμβάνουν όλο και συχνότερα εκτεταμένα οικοσυστήματα που μέχρι χτες ήταν δημόσια και προστατεύονταν από ευρωπαϊκές οδηγίες.

2. Η ολιγοπωλιακή Ανάπτυξη και τα καρτέλ της «πράσινης» ενέργειας.

Η ύπαιθρος φτωχοποιείται αναπτυξιακά, εγκαταλείπεται κοινωνικά και ερημοποιείται περιβαλλοντικά, κάτω από την ασφυκτική πίεση της εγκατάστασης βιομηχανικής έκτασης θηριωδών συστημάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από πλευράς ενός ενεργειακού μονοπωλίου που ελέγχει κατά αποκλειστικότητα την «πράσινη» ενέργεια.

Αντί για αναδάσωση των καμένων δασών, έχουμε τη συστηματική καταπάτησή τους από γιγαντιαία συστήματα ανεμογεννητριών.

Και αντί για την παραγωγική ανασυγκρότηση της υπαίθρου, έχουμε την εγκατάσταση σε εύφορες και καλλιεργήσιμες περιοχές φαραωνικών συστημάτων φωτοβολταϊκών πάρκων.

Στο όνομα μιας «πράσινης» ανάπτυξης τα ενεργειακά καρτέλ καταστρέφουν το πραγματικό πράσινο της φύσης, υποβαθμίζουν την αγροτική ανάπτυξη και διώχνουν τους κατοίκους από την ύπαιθρο.

Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι ούτε η «πράσινη» ενέργεια είναι ένοχη, μια και αποτελεί σήμερα τη μόνη διέξοδο για τη μετάβαση σε μια εποχή κλιματικής ουδετερότητας.

Ούτε, όμως, και όλα τα αιολικά και όλα τα ηλιακά πάρκα είναι επικίνδυνα και απειλητικά για το Περιβάλλον. Υπάρχουν και «πράσινα» ενεργειακά συστήματα που σέβονται το Περιβάλλον και εγκαθίστανται μετά από ειδικό χωροταξικό σχεδιασμό και διαβούλευση με τους κατοίκους σε περιοχές όπου η όχληση είναι η ελάχιστη δυνατή. Μεγιστοποιώντας τα οφέλη και ελαχιστοποιώντας τις ζημιές.

Το παράδειγμα της Ευρώπης, η οποία έχει ξεπεράσει τις καταστροφικές συνέπειες που προκαλούν στην ανάπτυξη, στις τοπικές κοινωνίες και στο Περιβάλλον της υπαίθρου οι βιομηχανικής έκτασης εγκαταστάσεις των ενεργειακών ολιγοπωλίων, με την απόδοση της ευθύνης για τις επενδύσεις των ΑΠΕ σε ενεργειακές κοινότητες κατά πλειοψηφία, αξίζει να ακολουθηθεί.

Στη Γερμανία ειδικότερα, η κατανομή των «πράσινων» επενδύσεων είναι αντίστροφη από ό,τι στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, το 85% των «πράσινων» ενεργειακών επενδύσεων ανήκει σε ενεργειακές κοινότητες και μόλις το 15% σε ιδιώτες. Με τον τρόπο αυτόν, το 52% της παραγόμενης «πράσινης» ενέργειας σήμερα προέρχεται εκεί από συστήματα που ελέγχονται από ενεργειακές κοινότητες.

Στη χώρα μας αντίθετα, αντί οι ΑΠΕ και τα «πράσινα» ενεργειακά συστήματα να αποδίδονται, κατά κύριο λόγο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες θα προστάτευαν προς όφελός τους το Περιβάλλον, θα διατηρούσαν τις αγροτικές δραστηριότητες και θα απέδιδαν φτηνό ρεύμα στους κατοίκους της υπαίθρου, το «πράσινο» εγχείρημα εξελίσσεται σαν άλλος καταστροφικός καπιταλισμός με «πράσινο», αυτή τη φορά, μανδύα.

Με αποτέλεσμα το Περιβάλλον, η Ανάπτυξη της υπαίθρου και οι τοπικές Κοινωνίες να υποχωρούν προς όφελος των τεράστιων κερδών μια μικρής επιχειρηματικής ελίτ.

3. Η επιθετική Ανάπτυξη. Η περίπτωση της μονοκαλλιέργειας του Τουρισμού

Η επιθετική Ανάπτυξη της μονοκαλλιέργειας του Τουρισμού στις παραλίες και στα νησιά σε βάρος του τομέα της πρωτογενούς παραγωγής, είναι το αποτέλεσμα μιας κερδοσκοπικής αντίληψης για τον Τουρισμό. Η μονοκαλλιέργεια της ανισόρροπης ανάπτυξης του Τουρισμού και η υπερσυγκέντρωση του πληθυσμού στα νησιά και τις ακτές, με τη ραγδαία αστικοποίηση που προκαλούν σε κάποτε σπάνιας ομορφιάς περιοχές, έχουν συμβάλει στην υπέρβαση της Φέρουσας Ικανότητας των περιβαλλοντικών συστημάτων και στην καταστροφή αυτών που προσέλκυαν κάποτε τον Τουρισμό.

Η κατακόρυφη αύξηση του πληθυσμού τους καλοκαιρινούς μήνες στις τουριστικές περιοχές, ως αποτέλεσμα των τουριστικών επιχειρηματικών καρτέλ, υπονομεύει τον ποιοτικό τουρισμό, μειώνει τα οφέλη στις τοπικές κοινωνίες μεταφέροντάς τα σε διεθνή πρακτορεία και συγχρόνως υποβαθμίζει και καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον σε μέχρι πρότινος υψηλής αξίας ευαίσθητα οικοσυστήματα.

4. Η απουσία βιώσιμης υδατικής πολιτικής και σύγχρονων υδραυλικών έργων, δικτύων και υποδομών για την αποθήκευση και την εξοικονόμηση του Νερού σε ευαίσθητες περιοχές, προκαλεί τη μεγάλη απειλή της Λειψυδρίας.

Η απουσία σύγχρονων έργων αποθήκευσης και μεταφοράς νερού και οι εκτεταμένες απώλειες νερού λόγω κατάρρευσης των πεπαλαιωμένων υποδομών και των δικτύων ύδρευσης και άρδευσης, έχουν προκαλέσει την υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας των υδατικών συστημάτων σε εκτεταμένες τουριστικές και σε αγροτικές περιοχές.

Η Λειψυδρία, όμως, δεν είναι… θεομηνία. Είναι απολύτως ανθρωπογενής.

Και οφείλεται στην απουσία πολιτικής εξοικονόμησης νερού, όσο και πολιτικής επενδύσεων σε σύγχρονα υδραυλικά έργα και σε δίκτυα άρδευσης στην ύπαιθρο και στις αγροτικές περιοχές.

5. Η απουσία πολιτικών και έργων προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή και μετριασμού των συνεπειών των ακραίων φαινομένων πολλαπλασιάζει τους κινδύνους από φυσικές καταστροφές.

Η Κλιματική Αλλαγή και τα ακραία φαινόμενα των πυρκαγιών, της ξηρασίας και των πλημμυρών που αυτή προκαλεί, χρησιμοποιούνται σαν άλλοθι για τις τεράστιες φυσικές καταστροφές και όχι σαν αιτία και αφορμή για την πρόληψη και τον μετριασμό τους.

Οι δασικές πυρκαγιές αντιμετωπίζονται κυρίως κατασταλτικά και πυροσβεστικά και όχι προληπτικά. Οι πολιτικές έγκαιρης πρόληψης των πυρκαγιών έχουν δώσει τη θέση τους στην ευκολία του 112 και στην εκ των υστέρων εγκατάλειψη των περιοχών που καίγονται, προκειμένου να σωθούν ζωές. Έτσι όμως χάνεται χωρίς επιστροφή το φυσικό Περιβάλλον.

Όσο για τις πλημμύρες, δεν υπάρχει καμία πολιτική ολοκληρωμένης αντιπλημμυρικής προστασίας σε επίπεδο Λεκάνης Απορροής, που είναι η μόνη αποτελεσματική μέθοδος ανάσχεσης των πλημμυρικών απορροών. Κι ακόμη, δεν γίνεται καμία προσπάθεια προσαρμογής της αντιπλημμυρικής προστασίας στα δυσμενή δεδομένα της Κλιματικής Κρίσης, καθώς ακόμη ο αντιπλημμυρικός σχεδιασμός υλοποιείται με τις παλιές, προ Κλιματικής Κρίσης, πλημμυρικές αιχμές.

Η πρόσφατη καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωδικαστήριο για τη μη επικαιροποίηση του αντιπλημμυρικού της σχεδιασμού ήταν ηχηρή και επιβεβαιώνει τη μεγάλη υστέρηση της χώρας.

Η ισχνή κατανομή των ευρωπαϊκών κονδυλίων και των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης στην πρόληψη και στον μετριασμό των φυσικών καταστροφών και η χαμηλή απορροφητικότητα αυτών των ελάχιστων ποσών που διατέθηκαν για τον σκοπό αυτόν, ειδικά μετά τις καταστροφές που προκάλεσε η κακοκαιρία Daniel το 2023 στη Θεσσαλία, μαρτυρούν την εγκατάλειψη της προσπάθειας για πολιτικές πρόληψης και μετριασμού των φυσικών καταστροφών που προκαλούν τα ακραία φαινόμενα της Κλιματικής Αλλαγής.

6. Ανταγωνιστικά οικονομικά συμφέροντα εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των Μέσων Σταθερής Τροχιάς

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς μειώνουν δραστικά την κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων και συμβάλλουν καθοριστικά στη μείωση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας. Από αυτά, τα Μέσα Σταθερής Τροχιάς, δηλαδή ο Σιδηρόδρομος, το Μετρό, ο Προαστιακός και το Τραμ, θεωρούνται διεθνώς τα πιο οικονομικά, τα πιο ασφαλή και συγχρόνως και τα πιο φιλικά ως προς το Περιβάλλον και την Ενέργεια Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα τα Μέσα Σταθερής Τροχιάς ούτε αναπτύχθηκαν όσο στην υπόλοιπη Ευρώπη, ούτε όμως και αποδείχθηκαν ασφαλή, ιδίως μετά το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Η ύπαρξη μιας μόνο σιδηροδρομικής γραμμής στη διαδρομή Αθήνας – Θεσσαλονίκης και αυτής ημιτελούς και χωρίς ασφάλεια και η σιδηροδρομική απομόνωση της υπόλοιπης Ελλάδας τόσο από τα δυο μεγάλα αστικά κέντρα, όσο όμως και από την υπόλοιπη Ευρώπη, δεν συνέβησαν τυχαία.

Ούτε η ολοκλήρωση σε 18,5 χρόνια μιας γραμμής Μετρό στη Θεσσαλονίκη και η μη έναρξη, ακόμη, επεκτάσεων δυτικά και ανατολικά είναι άμοιρη ευθυνών.

Αιτία τα ανταγωνιστικά οικονομικά συμφέροντα, όπως τα λόμπυ της βενζίνης, των αερομεταφορών, των λεωφορείων και των ΙΧ αυτοκινήτων, τα οποία αντιμάχονται τον Σιδηρόδρομο και τα λοιπά Μέσα Σταθερής Τροχιάς.

Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά στα Μέσα Σταθερής Τροχιάς, τη στιγμή που η Ενωμένη Ευρώπη τα εγκρίνει και τα χρηματοδοτεί κατά προτεραιότητα.

Συνοψίζοντας, η επιθετική, κερδοσκοπική και ολιγοπωλιακή Ανάπτυξη που προωθείται στη χώρα μας από τη Νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που αυτή εκπροσωπεί, είναι η κεντρική αιτία για την καταστροφή του Περιβάλλοντος και για την απόκλιση από τους στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Μιας ήπιας και ισόρροπης Ανάπτυξης που θα ήταν ικανή να διατηρήσει ακέραιο τον φυσικό πλούτο της χώρας και που συγχρόνως θα έδινε πρόσβαση στα αγαθά της σε όλους, αδιακρίτως, τους Έλληνες.

Δεν υπάρχει πολίτης στη χώρα σήμερα που να πιστεύει ότι ο Σιδηρόδρομος είναι ασφαλής. Αν και θεωρείται το ασφαλέστερο Μέσο Μαζικής Μεταφοράς διεθνώς, στην Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη έγινε το πλέον ανασφαλές και το πλέον επικίνδυνο μέσον μεταφοράς.

Η διάλυση των σιδηροδρομικών μεταφορών δεν έγινε τυχαία. Είναι μια πολιτική που υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα.

Μια ματιά στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που ωφελούνται από την απουσία του Σιδηροδρόμου δίνει την εξήγηση.

Ωφελημένα από την έλλειψη ασφαλούς Σιδηροδρόμου είναι τα λόμπι των αερομεταφορών, των λεωφορείων, της βενζίνης και των εργολάβων δημοσίων οδικών έργων.

Το κακό είναι ότι με το έλλειμμα ασφάλειας στις σιδηροδρομικές μεταφορές συμφωνεί και η υπεύθυνη για τη σημερινή κατάσταση κυβέρνηση. Κι αυτό έξι χρόνια μετά, αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας και δυο χρόνια και βάλε μετά από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Αν δεν συμφωνούσε, δεν θα παρέπεμπε την αποκατάσταση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών για το 2027…

Συγχρόνως, η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι συνήψε συμφωνία με την Ιταλία. Σύμφωνα με την οποία η Hellenic Train θα επενδύσει 360 εκατομμύρια ευρώ σε 23 νέες αμαξοστοιχίες και σε νέα αμαξοστάσια, για να γίνουν, λέει, οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι ασφαλείς και σύγχρονοι σαν τους Ιταλικούς.

Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που τέτοια σύμβαση υπογράφεται και δεν υλοποιείται.

Η κυβέρνηση αποφεύγει να υπενθυμίσει ότι η Ελλάδα, μετά την ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρομικού μεταφορικού έργου το 2017, είχε και πάλι υπογράψει συμφωνία με την Ιταλική εταιρεία για επενδύσεις 600 – 750 εκατομμυρίων ευρώ στον ελληνικό σιδηρόδρομο, υπό μια προϋπόθεση. Την οποία, όμως, η ελληνική πλευρά δεν τήρησε ποτέ.

Η προϋπόθεση ήταν ότι το ελληνικό δημόσιο θα εγκαθιστούσε σύγχρονα συστήματα ασφαλείας στα τρένα μέχρι το 2021. Μια προϋπόθεση που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν τήρησε ποτέ, καθώς η ελληνική πλευρά στο τέλος του 2021 δεν είχε ολοκληρώσει, όπως είχε δεσμευτεί, τη σχετική σύμβαση 717. Και συνεπώς δεν είχε εγκαταστήσει κανένα σύστημα ασφαλείας.

Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι παρέλαβε το 2019 από την προηγούμενη κυβέρνηση την σχετική σύμβαση ολοκληρωμένη ήδη κατά 75%.

Και βέβαια, εκείνο που επίσης παραλείπει σκοπίμως να θυμίσει η κυβέρνηση είναι ότι δοθείσης αυτής της αδικαιολόγητης καθυστέρησης, το 2022 ανανεώθηκε η σύμβαση Ελλάδας – Ιταλίας. Στη νέα εκείνη σύμβαση μειώθηκε σημαντικά η υποχρέωση επενδύσεων από την πλευρά των Ιταλών, έχοντας περιοριστεί στο ποσό των μόλις 77,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Η ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή, με την υπογραφή του αρμόδιου υπουργού υποδομών και μεταφορών το 2022, Κώστα Αχ. Καραμανλή, χάρισε στους Ιταλούς περί τα 600 εκατομμύρια ευρώ.

Κι αυτό, επειδή δεν είχε τηρήσει τη συμβατική υποχρέωσή της να ολοκληρώσει και να εγκαταστήσει τα συστήματα ασφαλείας στον σιδηρόδρομο μέχρι το 2021.

Τούτων δοθέντων και μη λησμονηθέντων, έρχεται τώρα ξανά η ελληνική κυβέρνηση, 3 χρόνια μετά τη σύναψη εκείνης της συμφωνίας που χάριζε 600 εκατομμύρια ευρώ στους Ιταλούς και δυο χρόνια και κάτι μετά από το δυστύχημα στα Τέμπη, στο οποίο έχουν σκοτωθεί 57 άνθρωποι επειδή, με ευθύνη του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή της ελληνικής κυβέρνησης, δεν λειτουργούσε κανένα σύστημα ασφαλείας και υπόσχεται και πάλι νέες επενδύσεις. Μικρότερου ύψους αυτή τη φορά από εκείνες που, επειδή αθέτησε την υπόσχεση και τις δεσμεύσεις της, χάρισε το 2022 στους Ιταλούς.

Όποιος γνωρίζει τι συνέβη όλα αυτά τα χρόνια στον Σιδηρόδρομο, αντιλαμβάνεται ότι τα Τέμπη δεν ήταν δυστύχημα. Ήταν έγκλημα.

Και ήταν έγκλημα γιατί οι αρχές, οι σιδηροδρομικοί οργανισμοί και το υπουργείο υποδομών και μεταφορών, ενώ αποδεδειγμένα γνώριζαν την κακή κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθει οι υποδομές, τα συστήματα ασφαλείας και το προσωπικό στον Σιδηρόδρομο ως αποτέλεσμα της δικής τους πολιτικής, των δικών τους ενεργειών και των δικών τους παραλήψεων από το 2019 και μετά, δεν έκαναν τίποτε για να αποκαταστήσουν τα προβλήματα και να αποφύγουν το κακό. Για το οποίο είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως και αρμοδίως ότι έρχονταν.

Είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως τόσο από ανώτατα στελέχη των σιδηροδρομικών οργανισμών, όπως ο Φίλιππος Τσαλίδης, που διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ από τον 3/2016 μέχρι τον 9/2021.

Και ο οποίος, όπως κατάθεσε στον ανακριτή τον Φεβρουάριο 2024, παραιτήθηκε από τη θέση ευθύνης του τον Σεπτέμβριο 2021 γιατί οι επανειλημμένες επιστολές του προς τον υπουργό, με τις οποίες προειδοποιούσε για την πρόκληση μεγάλου δυστυχήματος λόγω σοβαρών προβλημάτων στις υποδομές, δεν εισακούσθηκαν.

Κι ακόμη ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που παραιτήθηκε το 2021 διαβεβαίωσε ότι, παρά την ιδιωτικοποίηση της λειτουργίας, δηλαδή του μεταφορικού έργου του Σιδηροδρόμου το 2017, η ευθύνη για την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών παρέμεινε στο υπουργείο υποδομών και μεταφορών.

Όμως οι αρμόδιοι είχαν ενημερωθεί εγκαίρως και κατ’ επανάληψη και από τους μηχανοδηγούς και τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους. Οι οποίοι ήταν αυτοί που καθημερινά διακινδύνευαν τις ζωές τους, εργαζόμενοι σε ένα μέσον που δεν πληρούσε τις προδιαγραφές ασφαλείας λόγω κατάρρευσης των υποδομών, των συστημάτων και του προσωπικού.

Το δυστύχημα των Τεμπών, συνεπώς, ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα για το οποίο όλοι στην κυβέρνηση γνώριζαν, αλλά ουδείς έπραξε το παραμικρό για να το αποφύγει.

Οι κραυγές του αρμόδιου υπουργού υποδομών και μεταφορών στη Βουλή, άλλωστε, λίγες μέρες πριν το έγκλημα στα Τέμπη, οι επιθέσεις του σε όσους αμφισβητούσαν την ασφάλεια των μεταφορών, με την κατηγορία ότι θα έπρεπε να ντρέπονται, καθώς και οι σε απόλυτο ύφος διαβεβαιώσεις του ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα ασφάλειας στον σιδηρόδρομο, αποκαλύπτουν δυο σημαντικές πτυχές του εγκλήματος.

Πρώτα ότι υπουργός και υπουργείο είχαν ειδοποιηθεί αρμοδίως, από στελέχη των σιδηροδρομικών οργανισμών και από εργαζόμενους, αλλά και με θεσμικό τρόπο, στη Βουλή των Ελλήνων.

Και παρόλα αυτά δεν έκαναν το χρέος τους. Δεν έκαναν τίποτε, δηλαδή, για να εγγυηθούν την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών.

Και δεύτερον, αποκαλύπτει ότι υπουργείο και υπουργός είχαν την απόλυτη ευθύνη των σιδηροδρομικών μεταφορών. Αλλιώς δεν θα διαβεβαίωνε ο υπουργός ότι όλα πήγαιναν καλά. Θα έλεγε ρωτήστε τους Ιταλούς…

Υπεύθυνη για το προαναγγελθέν έγκλημα στα Τέμπη είναι η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η οποία έχει διαλύσει τον δημόσιο τομέα σε όλες του τις εκφάνσεις.

Είτε πρόκειται για τον τομέα της Υγείας, με τη διάλυση των δημόσιων νοσοκομείων, είτε πρόκειται για τον τομέα της Παιδείας, με τη διάλυση των σχολείων και των πανεπιστημίων, είτε πρόκειται για τη διάλυση του δημόσιου τομέα της ενέργειας, με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.

Ακόμη περιμένουμε στην Ελλάδα να αυτορυθμιστεί η ενεργειακή αγορά και να μειωθούν οι τιμές του ρεύματος, όπως υπόσχονταν ο κ. Χατζηδάκης όταν ιδιωτικοποιούσε τη ΔΕΗ. Εντωμεταξύ, γίναμε η χώρα με το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη, 3 – 4 φορές περισσότερο από τη μέση τιμή του ρεύματος στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.

Η κορυφή του παγόβουνου της διάλυσης του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα είναι η κατάρρευση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών, η οποία οδήγησε στο έγκλημα στα Τέμπη.

Κι όλα αυτά όταν στη Βρετανία, την πρωτοπόρο στις ιδιωτικοποιήσεις από τη δεκαετία του 1990 ακόμη, αντιλήφθηκαν ήδη ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια των μεταφορών και γι’ αυτό άλλαξαν γραμμή.

Το Νοέμβριο του 2024, το Βρετανικό Κοινοβούλιο αποφάσισε την επανεθνικοποίηση των Βρετανικών Σιδηροδρόμων. Καθώς έγινε αντιληπτό ότι οι ιδιώτες δεν επένδυαν στην ασφάλεια και στον εκσυγχρονισμό των Σιδηροδρόμων, προκειμένου να αυξήσουν την κερδοφορία τους.

Σήμερα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήδη 4 ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούν μέρος του σιδηροδρομικού έργου έχουν ήδη απομακρυνθεί και τα αντίστοιχα τμήματα έχουν επανέλθει σε δημόσιο χαρακτήρα. Κι ακόμη, σύμφωνα με την απόφαση του 11/2024, μόλις ολοκληρώνεται κάθε σύμβαση με έναν ιδιώτη, το αντίστοιχο έργο θα μεταφέρεται στην ευθύνη του δημοσίου.

Που σημαίνει ότι στην Ευρώπη έχουν αντιληφθεί ότι η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών απαιτεί δημόσιες επενδύσεις, δημόσιο χαρακτήρα και δημόσιο έλεγχο.

Που πρακτικά σημαίνει ότι η ασφάλεια του Σιδηροδρόμου δεν θα αποκατασταθεί, αν το μεταφορικό έργο δεν επανέλθει σε δημόσιο χαρακτήρα.

Και επιπλέον, η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών δεν θα αποκατασταθεί, αν το ελληνικό δημόσιο δεν επενδύσει σοβαρά στις σιδηροδρομικές υποδομές, στα συστήματα ασφαλείας και στο έμπειρο και εκπαιδευμένο προσωπικό.

Δεν είναι ούτε οι Ιταλικές υποσχέσεις για επενδύσεις, ούτε τα νομοσχέδια που θα εγγυηθούν την ασφάλεια των μεταφορών.

Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής.

Χρειάζεται μια νέα πολιτική που θα ακυρώσει τις ιδιωτικοποιήσεις και θα επενδύσει σοβαρά στα δημόσια αγαθά και στις δημόσιες υπηρεσίες.

Μια νέα πολιτική που θα ανασυγκροτήσει το Κοινωνικό Κράτος που έχει διαλυθεί, χάριν των ιδιωτικοποιήσεων.

Γιατί η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών προϋποθέτει μια μεγάλη ευθύνη και ένα μεγάλο κόστος. Δυο προϋποθέσεις που κανένας ιδιώτης δεν έχει το οικονομικό συμφέρον να αναλάβει.