Skip to main content

Συντάκτης: Κώστας Παππάς

Συμβολή στον προσυνεδριακό διάλογο στον τομέα της Παιδείας – Γιάννης Μυλόπουλος

Δεν είναι η πρώτη φορά που θετικές έννοιες όπως η ειρήνη, η ελευθερία, η δημοκρατία, η αλήθεια, η ασφάλεια, η αξιοκρατία ή η αξιολόγηση γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για την επίτευξη ιδιοτελών στόχων.

Η ειρήνη, για παράδειγμα, όπως και η ελευθερία, έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρον στην ιστορία από πολεμοχαρείς ηγέτες σαν πρόσχημα για να πνιγούν στο αίμα ολόκληροι λαοί.

Η βελτίωση του Γερμανικού έθνους χρησιμοποιήθηκε από τον Χίτλερ και τους Ναζί σαν πρόσχημα για την εθνοκάθαρση και την εξόντωση Εβραίων, Ρομά και ομοφυλόφιλων.

Η δημοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί κατ’ επανάληψη από αυταρχικά καθεστώτα για την επιβολή δικτατορίας. Ο δικός μας δικτάτορας, ο Γιώργος Παπαδόπουλος, μάλιστα, αρέσκονταν να παρομοιάζει την Ελλάδα με ασθενή που έπασχε από βαριά νόσο και ως εκ τούτου χρειάζονταν χειρουργική επέμβαση. Το γιατί και με τι προσόντα ανέλαβε να μας χειρουργήσει ο ίδιος και η χούντα του, δεν εξηγήθηκε ποτέ…

Το καθεστώς Μητσοτάκη έχει κατ΄ επανάληψη χρησιμοποιήσει θετικές έννοιες ως πρόσχημα για την επίτευξη των πολιτικών του στόχων.

Η αλήθεια, για παράδειγμα, χρησιμοποιήθηκε ως άλλοθι για τη δημιουργία ενός παρακρατικού και διαπλεκόμενου με ιδιωτικές εταιρείες που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο μηχανισμού προπαγάνδας υπέρ της κυβέρνησης, της λεγόμενης «Ομάδας Αλήθειας».

Η ασφάλεια των πολιτών, επίσης, χρησιμοποιείται σαν πρόσχημα για ακραία βία και αστυνομική καταστολή κάθε φορά που η κυβέρνηση επιδιώκει να κερδίσει την επικοινωνιακή ηγεμονία. Οι φοιτητές και οι νέοι γενικότερα έχουν πολλά να πουν για την ασφάλεια που παρέχει το αστυνομικό κράτος του κ. Μητσοτάκη. Με τη μαφία, από την άλλη, να αλωνίζει ελεύθερη στη χώρα και με τα εγκλήματα στη μέση του δρόμου να έχουν γίνει καθημερινή υπόθεση.

Και με την ασφάλεια των μεταφορών να έχει γίνει, μετά τα Τέμπη, το συντομότερο ανέκδοτο.

Κι ακόμη, η αναβάθμιση της δημόσιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης μέσω του ανταγωνισμού με ιδιωτικές δομές έχει χρησιμοποιηθεί σαν πρόσχημα για την απόδοση στις κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που εμφανίζονται σαν κολέγια του προνομιακού εμπορικά τίτλου των… πανεπιστημίων.

Όπως και η Ενιαία Βαθμολογική Βάση, που στέλνει χιλιάδες νέους πελατεία στα ιδιωτικά κολέγια κάθε χρόνο χωρίς εξετάσεις και χωρίς άλλα κριτήρια αξιολόγησης, αφήνοντας ταυτοχρόνως χιλιάδες θέσεις κενές στα πανεπιστήμια, έχει χρησιμοποιηθεί σαν πρόσχημα για την αξιοκρατία στην Παιδεία.

Τώρα ήρθε η σειρά της αξιολόγησης να χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για εκδικητικές απολύσεις όσων εκπαιδευτικών αντιδρούν σε αυτή την προσχηματική διαδικασία.

Η απειλή της απόλυσης σε όσους αντιδρούν στη δική τους, προσωπική αξιολόγηση, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αργοπεθαίνει από την υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση και την απαξίωση, χωρίς να έχει αξιολογηθεί πρώτα το ίδιο και να θεραπευτούν οι πληγές, προδίδει τις πραγματικές προθέσεις της προσχηματικής διαδικασίας.

Είναι σαν να έχουμε μια πεπαλαιωμένη επιχείρηση, (είναι σκόπιμο το παράδειγμα γιατί μόνο από κέρδη και επιχειρήσεις καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες και οι νεοφιλελεύθεροι χειροκροτητές τους), η οποία πνέει τα λοίσθια, παρατημένη από τους μετόχους της. Οι οποίοι, αντί να επενδύσουν στον εκσυγχρονισμό των μεθόδων, στην ανανέωση των μέσων και στη βελτίωση των προϊόντων της επιχείρησης, ώστε αυτή να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς, εκείνοι επιδιώκουν να ρίξουν την ευθύνη στους από καιρό απαξιωμένους μισθολογικά εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι, δηλαδή, σε ένα τέτοιο καθεστώς έχουν δυο επιλογές. Ή να αξιολογηθούν με ένα σύστημα μιας προσχηματικής αξιολόγησης που είναι βέβαιο ότι θα τους καταστήσει υπευθύνους για την κακή πορεία της εταιρείας ή να αρνηθούν την προσχηματική αξιολόγηση.

Και στις δύο περιπτώσεις τους περιμένει η απόλυση. Στην πρώτη σαν συνέπεια της απόδοσης σε αυτούς της ευθύνης για την κακή πορεία της επιχείρησης. Ενώ στη δεύτερη, σαν τιμωρία και σαν εκδίκηση γιατί δεν δέχτηκαν να επωμιστούν μια ευθύνη που δεν τους αναλογεί.

Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, οι χαμηλότερα αμειβόμενοι και με τη μικρότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, απαξιωμένοι από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και καθημαγμένοι από έναν καθημερινό αγώνα σε άγονο έδαφος που δεν φέρνει αποτέλεσμα, πέραν της ανάδειξης του ηρωισμού τους, δεν είναι ότι αρνούνται την αξιολόγηση ως προϋπόθεση βελτίωσης του εκπαιδευτικού συστήματος.

Οι ίδιοι, άλλωστε, αξιολογούν καθημερινά, αλλά και αξιολογούνται από τα παιδιά μας κι από εμάς τους ίδιους στα σχολεία.

Αυτό που αρνούνται, και έχουν απόλυτο δίκιο, είναι μέσω αυτής της αξιολόγησης να αναλάβουν οι ίδιοι τις ευθύνες για την κακή πορεία της εκπαίδευσης.

Που οφείλεται κυρίως στο γεγονός που αποδεικνύουν οι διεθνείς και οι ευρωπαϊκές δείκτες. Ότι είμαστε η ευρωπαϊκή χώρα με τη μικρότερη χρηματοδότηση και τη μεγαλύτερη υποστελέχωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Αυτό που επιδιώκουν οι εκπαιδευτικοί αντιδρώντας σε μια προσχηματική προσωπική τους αξιολόγηση, είναι η ουσιαστική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, με σκοπό την αναβάθμισή του ως συνόλου.

Ξεκινώντας από την εκπαιδευτική πολιτική, τις δομές, τις λειτουργίες, τα προγράμματα σπουδών και τη δημόσια χρηματοδότηση και φτάνοντας μέχρι το σύστημα των διορισμών, την όλη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, την ανανέωση της γνώσης και την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Μια συνολική αξιολόγηση όχι μόνο των εκπαιδευτικών, αλλά και αυτών που είναι υπεύθυνοι για το εκπαιδευτικό σύστημα και τη λειτουργία του. Οι οποίοι φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την καλή ή την κακή πορεία του.

Αυτή η ουσιαστική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος δεν θα γίνει με απειλές και εκδικητική διάθεση από την Πολιτεία, αλλά ως έμπρακτη απόδειξη του ενδιαφέροντός της για την ποιοτική αναβάθμιση μιας εξαιρετικά σημαντικής δημόσιας λειτουργίας από την οποία εξαρτάται το μέλλον των Ελλήνων και το μέλλον της Ελλάδας.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, δεν αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως επένδυση για το μέλλον. Την αντιλαμβάνεται μόνο σαν βάρος για τις κρατικές δαπάνες. Και συγχρόνως και σαν ευκαιρία για κερδοσκοπία συμφερόντων που δραστηριοποιούνται στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Γι’ αυτό σχεδιάζει μια ταξική Παιδεία, στην οποία θα μορφώνονται καλά μόνον όσοι έχουν χρήματα και προέρχονται από εύπορες οικογένειες.

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση χειρίζεται τη δημόσια εκπαίδευση, από την υπόθεση των επερχόμενων εκατοντάδων χιλιάδων διαγραφών των λεγόμενων… αιώνιων φοιτητών.

Πρώτα γιατί η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει, ως όφειλε, στην ουσιαστική αξιολόγηση αυτών τους οποίους αποκαλεί «αιώνιους».

Αδυνατώντας, ως εκ τούτου, να διακρίνει τους ενεργούς φοιτητές, που προσπαθούν σε δύσκολες γι’ αυτούς οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες να ανταποκριθούν στις σπουδές τους αλλά επιμένουν, καθυστερώντας κάποια χρόνια τη λήψη του πτυχίου τους. Από τους ανενεργούς, από εκείνους δηλαδή που έχουν χρόνια να εμφανιστούν και οι οποίοι έχουν πράγματι εγκαταλείψει τις σπουδές τους.

Με αποτέλεσμα να ενοχοποιεί και να τιμωρεί με διαγραφή όσους φοιτητές, προερχόμενοι από αδύναμες οικονομικά οικογένειες, καταβάλλουν μια ειλικρινή προσπάθεια να σπουδάσουν, εργαζόμενοι συγχρόνως σε ευκαιριακές δουλειές και διαμένοντας στις πόλεις καταγωγής τους, γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες της ζωής στην πόλη που σπουδάζουν.

Έτσι, θα διαγράψουν άδικα εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές, επιτυγχάνοντας έναν διπλό στόχο.

Πρώτα θα αυξήσουν τεχνητά τους δείκτες χρηματοδότησης, καθώς οι ίδιες δαπάνες θα αντιστοιχούν μετά τις διαγραφές σε λιγότερους φοιτητές.

Και δεύτερον, θα επιδείξουν μια δήθεν αυστηρότητα, εξαντλώντας την τιμωρητική τους διάθεση σε όσους έχουν ανάγκη στήριξης και προστασίας.

Αυτή η πολιτική είναι συνταγή αποτυχίας, όπου κι αν έχει εφαρμοστεί. Μια ματιά στους ευρωπαίους εταίρους μας και στις δημόσιες δαπάνες που επενδύουν στην εκπαίδευση δείχνει τον δρόμο.

Η χώρα μας, αντίθετα, έχει γίνει ουραγός και στις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία, όπως έγινε και στην Υγεία και στις Μεταφορές και στην κοινωνική φροντίδα και πρόνοια.

Σε αυτή την προοπτική της απαξίωσης του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος αντιδρούν οι εκπαιδευτικοί που αρνούνται να αξιολογηθούν.

Κι αυτό που αντιπροτείνουν, είναι η κατά προτεραιότητα αξιολόγηση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος ως συνόλου.

Και αφού θεραπευτούν οι πληγές που θα δείξει η αξιολόγηση του συστήματος, τότε να αξιολογηθεί δίκαια και το προσωπικό. Σε ένα σύστημα, όμως, υγιές, αξιοκρατικό και καλά χρηματοδοτημένο.

Η αξιολόγηση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος δεν μπορεί να ξεκινά από τους χαμηλόμισθους και καθημαγμένους εκπαιδευτικούς. Και κυρίως, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι εκδικητική και τιμωρητική, αλλά να έχει θεραπευτικό χαρακτήρα.

Για να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα ότι θα υπάρξει αύριο για τη χώρα.

*Ο Γιάννης Μυλόπουλος είναι Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Επικεφαλής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Κείμενο συμβολής – Μαρία Κουμουνδούρου – Γιώργος Παυλάκος – Διονύσης Πρόβης

Το δημογραφικό αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες χώρες του Δυτικού Κόσμου. Ειδικά στην Ελλάδα ο ρυθμός μείωσης του πληθυσμού είναι δραματικός. Ο οργανισμός διαΝΕΟσις προβλέπει μείωση του πληθυσμού από τα 11 εκατομμύρια ακόμα και σε 8.8 εκατομμύρια το 2050 , ενώ όπως φαίνεται και από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το πρόβλημα ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν τα μνημόνια και έγινε πλέον μη αναστρέψιμο ως συνεπακόλουθο της οικονομικής πτώχευσης που βίωσε η χώρα και ο Λαός την προηγούμενη 10ετία.

Με την μείωση πληθυσμού σε ποσοστά 22% στις ηλικίες 20 έως 39 και 16% στις ηλικίες 0 έως 9 ετών σε μόλις 10 χρόνια (2011-2021) , με την παράλληλη εντυπωσιακή αύξηση του πληθυσμού στις ηλικίες 60-69 (17% ) και 31% στις ηλικίες 80+ είναι κατανοητό οτι οι νέοι διαρκώς μειώνονται ενώ αντίθετα στις ηλικίες 60+ που είναι κοντά στο τέλος του εργασιακού τους βίου αυξάνεται ο πληθυσμός. Αυτό έχει άμεσες συνέπειες στην μείωση του εργατικού δυναμικού της χώρας και άρα στον περιορισμό της παραγωγικής διαδικασίας, στην μείωση της ανταγωνιστικότητας αλλά και στην μείωση των εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία ενώ παράλληλα αυξάνει το κόστος για την παροχή υγείας αλλά εκτινάσσει και το συνταξιοδοτικό κόστος.

Το γεγονός ότι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι μη αναστρέψιμη στο άμεσο μέλλον και οι όποιες ενέργειες παρθούν θα έχουν ορατά αποτελέσματα αρκετά χρόνια αργότερα δημιουργεί ένα πρόβλημα με δύο βασικούς παράγοντες που απαιτούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις. Ο δύσκολος γρίφος που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε έχει 2 παραμέτρους…

Α. Καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις που ήδη υφίσταται η οικονομία από το δημογραφικό μαζί με τις πάγιες παθογένειες της Ελληνικής οικονομίας (έλλειψη εργατικού δυναμικού, διαρκώς αυξανόμενο έλλειμα τρεχουσών συναλλαγών, μεγάλο δημόσιο αλλά και ιδιωτικό χρέος, μειωμένες εισφορές, αύξηση κόστους παρεχόμενης υγείας, αύξηση συνταξιοδοτικών δαπανών κτλ.)

Β. Καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με ένα ολιστικό και μακροπρόθεσμο πρόγραμμα το δημογραφικό που απαιτεί βαθιές τομές στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, στην ανακατανομή πλούτου, στην ανάπτυξη της περιφέρειας με παράλληλα κίνητρα για αποκέντρωση, στην παιδεία, αλλά και στην κουλτούρα του Ελληνικού λαού που δυστυχώς ένα σημαντικό μέρος του διακατέχεται από ρατσισμό και ξενοφοβία που δεν επιτρέπει την ομαλή ένταξη μεταναστών και προσφύγων στην Ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Τα κυριότερα μέτρα που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Μέτρα που θα πρέπει να είναι επικεντρωμένα στο παιδί και την οικογένειά του ανεξάρτητα από τη μορφή της και να στοχεύουν κυρίως:

  1. στην άρση του κλίματος επαγγελματικής και οικονομικής αβεβαιότητας και στην προστασία από κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν στο μέλλον.
  2. στη μείωση του (άμεσου ή έμμεσου) υψηλού οικονομικού κόστους που προκύπτει από τη γέννηση και το μεγάλωμα ενός παιδιού,
  3. στην αναβάθμιση του δημοσίου σχολείου ώστε η οικογένεια να απαλλαγεί από τα έξοδα φροντιστηρίων
  4. στην εναρμόνιση της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή (το μειωμένο ωράριο, αλλά και ο σεβασμός του ωραρίου είναι απαραίτητα για την προστασία της οικογένειας)
  5. στην άρση των έμφυλων διακρίσεων τόσο στον δημόσιο όσο και στην ιδιωτικό βίο,
  6. στην έννοια της οικογένειας, της μητρότητας και της πατρότητας

7. στην επίλυση του στεγαστικού προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι νέοι μέσω ενός εκτεταμένου προγράμματος κοινωνικής κατοικίας,

8. στη μείωση της ανεργίας και την αύξηση των διαθέσιμων εισοδημάτων τους,

9. στη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από την ασφαλιστική ενημερότητα των γονέων τους.

10. Στην αλλαγή αντίληψης της επιδοματικής πολιτικής.(π.χ. στην αντίληψη ότι με τα επιδόματα πχ οι 2700 ευρώ που καταβάλλονται με τη γέννηση ενός παιδιού να διοχετευτούν στη δημιουργία και επέκταση της προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης. «Αυτό θα λύσει πολλά προβλήματα των σύγχρονων γονέων. Αρκεί να δείτε ότι όχι μόνο μειώνεται ο σχολικός πληθυσμός ως γενικό φαινόμενο του δημογραφικού, αλλά οι γονείς προτιμούν να στέλνουν τα παιδιά τους –με θυσίες– σε ιδιωτικά σχολεία, ώστε να καλύπτουν και τις ανάγκες των παιδιών και τις δικές τους. Τα δημόσια σχολεία καταρρέουν».

11. Εκτιμώντας ότι οι αλλοδαποί μετανάστες είναι νέοι άρα σε παραγωγική και αναπαραγωγική διαδικασία να τους δοθούν κίνητρα για μετεγκατάσταση της οικογένειάς τους, ώστε να παραμείνουν στην Ελλάδα και να κλείσουν τα κενά στην αγορά εργασίας και να μειωθεί η πτώση των γεννήσεων. Κρίσιμη είναι εδώ και η καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

12. Η αποκέντρωση είναι ένας τρόπος, καθώς η περιφέρεια είναι πιο φιλική στη δημιουργία οικογένειας. Ωστόσο, για να γίνει αυτό, κρίνονται ως απαραίτητες οι υποδομές: δρόμοι, σχολεία, νοσοκομεία, αλλαγή παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην επιστροφή στον πρωτογενή τομέα.( Η μείωση της απασχόλησης στη γεωργία αποτελεί ανησυχητική εξέλιξη, καθώς ο πρωτογενής τομέας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ελληνική οικονομία, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές. Οι αιτίες πίσω από αυτή την πτώση φαίνεται να είναι πολυδιάστατες, περιλαμβάνοντας την έλλειψη επενδύσεων σε σύγχρονες αγροτικές τεχνολογίες, τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, τη μείωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών αγροτικών προϊόντων και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις καλλιέργειες). Το μόνο ενθαρρυντικό εδώ είναι ότι σε περιφέρειες της Ελλάδας που υπάρχει ανεπτυγμένος τουριστικός τομέας η μείωση του πληθυσμού είναι πολύ μικρότερη από το σύνολο της Ελλάδας, ή παρατηρείται ακόμα και αύξηση πληθυσμού (Νότιο Αιγαίο, Κρήτη) γεγονός που καταδεικνύει ότι με το κατάλληλο περιβάλλον (οικονομικό κτλ. ) μπορεί μέρος του πληθυσμού να εγκαταλείψει τα μεγάλα αστικά κέντρα και να εγκατασταθεί μόνιμα στην περιφέρεια δημιουργώντας εκεί την οικογένεια του και ένα νέο ξεκίνημα στην ζωή του.

Την περίοδο του 2010-2015 η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αφορούσε και στήριζε οριζόντια τους πολίτες και για το λόγο αυτό είχε το αποτέλεσμα να έρθει στην εξουσία. Σήμερα λείπει από την πολιτική μας, λείπει ένας κεντρικός άξονας και αυτός μπορεί να δομηθεί γύρω από το δημογραφικό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ χωρίς εξαρτήσεις από οικονομικά συμφέροντα και μακριά από τις νεοφιλελεύθερες εμμονές της κυβέρνησης της ΝΔ έχοντας στο επίκεντρο τον Άνθρωπο και τις ανάγκες του μπορεί και οφείλει να δομήσει και να παρουσιάσει στον Λαό μια ολοκληρωμένη πρόταση με κεντρικό άξονα όλες τις πτυχές του δημογραφικού στο σήμερα και στο αύριο. Σχέδιο που θα αφορά την παιδεία, υγεία, ανάπτυξη, συνταξιοδοτικό, εθνική κυριαρχία, ασφάλεια. Θα αφορά όλες τις ηλικίες όλα τα φύλα όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες γιατί το δημογραφικό εξ ορισμού μας αφορά όλες και όλους.

Πολιτική Πρωτοβουλία Μελών Του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ενόψει Συνεδρίου

Πολιτικη Πρωτοβουλια Μελων Του Συριζα ΠΣ Ενοψει Συνεδριου

Εκκινούμε από την εξής βάση: είμαστε ενάντια στο να συμβιβαστούμε με έναν αποστεωμένο ΣΥΡΙΖΑ εντός ενός κατακερματισμένου αριστερού χώρου και να επιδοθούμε στο πώς θα διαχειριστούμε καλύτερα την αποστέωση και τον κατακερματισμό, την ώρα που στη χώρα μας τείνει να γίνει καθεστώς η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα της μητσοτακικής δεξιάς. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες πριν παγιωθεί αυτή η κατάσταση.

Στις καπιταλιστικές κοινωνίες ο ατομισμός έχει αναχθεί σε πολιτισμικό στοιχείο. Η κυριαρχία του έναντι της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης προσφέρει εξαιρετική υπηρεσία στην κυβέρνηση Μητσοτάκη διότι αποτελεί την υλική βάση πάνω στην οποία στήθηκε ο χυδαίος μηχανισμός χειραγώγησης, ο ατομισμός λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Στη χώρα μας σήμερα παράγεται πλούτος, αλλά τον παραγόμενο πλούτο τον νέμονται τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια, δηλαδή μια χούφτα άνθρωποι. Αυτό το «επίτευγμα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η δεσπόζουσα κοινωνική αντίφαση σήμερα, αποτυπώνεται ως κύμα ακρίβειας και φαίνεται να καθορίζει τις εξελίξεις.

Το δυσεπίλυτο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ: αποτυγχάνει να νοηματοδοτήσει τον εαυτό του, αδυνατεί να συστηθεί στην κοινωνία ως αυτός που είναι.

Γιατί; Διότι εμείς προσπαθούμε να παράγουμε το πολιτικό νόημα του ΣΥΡΙΖΑ προτάσσοντας το πρόγραμμά του, όμως τούτη τη στιγμή αυτό είναι μη πραγματοποιήσιμο, αφού το νόημα τελικά το παράγει η πολιτική οντότητα ΣΥΡΙΖΑ – έτσι όπως «παρουσιάζεται» στα μάτια της κοινωνίας μετά τις διασπάσεις και την ολέθρια περίοδο Κασσελάκη – και το μεταφέρει στο πολιτικό περιεχόμενο του ΣΥΡΙΖΑ και όχι αντίστροφα, όπως πασχίζουμε να κάνουμε εμείς τώρα.

Στη βάση του ορατού πλέον κοινωνικού αιτήματος για ευρύτερες συμμαχίες, σε συνδυασμό με την αρνητική στάση των ηγεσιών των άλλων προοδευτικών κομμάτων, υποβάλλουμε στο συνέδριο προς διαβούλευση την πολιτική μας πρόταση. Στόχος της είναι να δημιουργήσει τους πολιτικούς όρους για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας της δεξιάς και την προοπτική μιας αριστερής διακυβέρνησης στη χώρα μας.

Πρόταση: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση ενός ευρύτερου αριστερού πολιτικούφορέαμεηγέτητονΑλέξηΤσίπρα.

Ο νέος φορέας δεν μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά κόμματος, θα πρέπει να στοχεύει σε ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες, επιδιώκοντας πολιτική ενότητα και όχι απαραίτητα ιδεολογική ταύτιση.

Γιατί να ηγηθεί ο Αλέξης Τσίπρας; Διότι τα πολιτικά του χαρακτηριστικά είναι ιστορικά διαμορφωμένα και κοινωνικά παγιωμένα, έχουν αποκτήσει μια υλική υπόσταση, η οποία μπορεί να προσδώσει άμεσα και αποτελεσματικά στο νέο φορέα το πολιτικό νόημα της κυβερνώσας αριστεράς.

Πώς θα τεκμηριώσουμε την πρότασή μας

Δεν θα ξεκινήσουμε από την πολιτική πραγματικότητα όπως την προσλαμβάνουμε εμπειρικά, ούτε από τα δημοσκοπικά ευρήματα που διατείνονται ότι τη φωτογραφίζουν, όπως κατά κανόνα κάνουν οι αναλύσεις, διότι όταν η ανάλυση ακολουθεί αυτή τη διαδρομή συνήθως εξαϋλώνεται σε όλο και πιο απλούς προσδιορισμούς αδυνατώντας να συνθέσει την πολιτική πραγματικότητα.

Θα ξεκινήσουμε από τις αντιφάσεις που έχουν αναπτυχθεί σήμερα στην ελληνική κοινωνία, στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, για να αναδείξουμε αυτές που καθορίζουν τις εξελίξεις, ώστε την ενεργό πολιτική πραγματικότητα να την έχουμε ως αποτέλεσμα και όχι ως νοητή αφετηρία.

Οι αντιφάσεις του καπιταλισμού κάτω από τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές της δεξιάς

Η ελληνική κοινωνία, ως καπιταλιστική κοινωνία, παράγει όλες τις βασικές εσωτερικές αντιφάσεις του καπιταλισμού. Μόνο που οι αντιφάσεις αυτές σήμερα, επειδή ακριβώς συνεπικουρούνται από τη νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση της δεξιάς, λειτουργούν ακόμα περισσότερο υπέρ του κεφαλαίου επιτείνοντας ακόμη πιο πολύ την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι, είναι έτσι κι αλλιώς αναγκασμένοι να μετατρέπονται σε εμπόρευμα και να αλλοτριώνουν τις ζωές τους σαν μέσο για τη δική τους ζωή, για να παράγουν αδιάκοπα ανταλλακτική αξία, δηλαδή χρήμα. Χρήμα το οποίο γίνεται ιδιοκτησία του κεφαλαίου που εξουσιάζει την παραγωγική τους δραστηριότητα. Έτσι, το ίδιο το ενέργημά τους οικοδομεί μια ξένη δύναμη που τους αντιπαρατίθεται και τους εξουσιάζει.

Σ’ αυτή την αντίφαση η κυβέρνηση Μητσοτάκη πλειοδοτεί: Από τη μια έχει επιτρέψει με την πολιτική της τη δημιουργία των καρτέλ ενέργειας και τραπεζών και την κυριαρχία των ολιγοπωλίων, μια τάξη πραγμάτων που συνεχώς επιδεινώνει τις συνθήκες διαβίωσης της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και ανεβάζει κυρίως το σταθερό κόστος παραγωγής των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Και από την άλλη, με τους αντεργατικούς νόμους και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, αυξάνει τον εθνικό βαθμό εργασιακής εκμετάλλευσης, επιδρώντας ακριβώς στον πυρήνα της. Με συνέπεια να έχει φέρει τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα σε ακόμα πιο δεινή θέση και τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια με ακόμη περισσότερα «αναπάντεχα κέρδη».

Το δέλεαρ της φθηνής εργασίας σε συνδυασμό με τον αυξημένο βαθμό εργασιακής εκμετάλλευσης, που προβάλλει η κυβέρνηση για να προσελκύσει επενδυτικά κεφάλαια, υφαίνει το προβληματικό παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Προβληματικό και για τον ίδιο τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, αφού το «επενδύστε στη φθηνή εργασία, επενδύστε στην εντατικότητα και εκτατικότητα της εργατικής δύναμης» γίνεται τροχοπέδη στην αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, δηλαδή υπονομεύει τη βασική προϋπόθεση της ομαλής αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος.

Όμως, με την πλειοδότηση η κυβέρνηση έχει εντείνει την αντίφαση αυτή και χωρίς να το θέλει την έχει καταστήσει ως την κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία, είναι αυτή που, όπως θα δούμε παρακάτω, φαίνεται να καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις.

Στη χώρα μας, όπως και σε όλες τις καπιταλιστικές κοινωνίες, αναπτύσσονται συνεχώς, με μη οργανωμένο και ανεξέλεγκτο τρόπο, πληθώρα ανταγωνιστικών σχέσεων, οι οποίες αντιστρατεύονται και τις σχέσεις συνεργασίας και την ενότητα της τάξης των εκμεταλλευόμενων.

Άρα ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δρα αφαιρετικά πάνω στον άνθρωπο. Από τη μια του στερεί φυσικά του χαρακτηριστικά, αφού τον αποξενώνει από τον εαυτό του, του αρνείται την προσωπικότητά του και την ελευθερία του, και από την άλλη αναπτύσσει σε υπέρτατο βαθμό τον ατομισμό του. Ο άνθρωπος της καπιταλιστικής κοινωνίας μεταλλάσσεται σε homo economicus, σε ένα ορθολογικό ον που επιδιώκει ακατάπαυστα να μεγιστοποιεί το ατομικό του οικονομικό όφελος. Ο ατομισμός ως συμπεριφορά απέκτησε τόσο ισχυρούς δεσμούς με το καπιταλιστικό περιβάλλον, που τον έχουν αναγάγει σε πολιτισμικό στοιχείο του σύγχρονου κόσμου.

Ο ατομισμός στην υπηρεσία της κυβερνητικής προπαγάνδας

Η κυριαρχία του homo economicus και του ατομισμού ως στάση και συμπεριφορά, έναντι της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης προσφέρει εξαιρετική υπηρεσία στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, διότι αποτελεί το μοχλό της κυβερνητικής προπαγάνδας, είναι η υλική βάση πάνω στην οποία στήθηκε τα προηγούμενα χρόνια όλος αυτός ο χυδαίος μηχανισμός χειραγώγησης από τα κυρίαρχα ΜΜΕ της οικονομικής ελίτ και από το ίδιο το Μαξίμου που εκτρέφει την κατάπτυστη και σκοτεινή δράση της «ομάδας αλήθειας». Και επειδή ακριβώς υπάρχει μια ανατροφοδότηση ανάμεσα στον ατομισμό ως συμπεριφορά και την προπαγάνδα, ο ατομισμός λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής της κυβερνητικής προπαγάνδας. Όσο πιο βαθιά εισχωρεί μέσα μας αυτό το χαρακτηριστικό, τόσο πιο πολύ ξεμακραίνουμε ως κοινωνία από τις συλλογικές διαδικασίες και την κινηματική δράση και τόσο πιο πολύ εκτιθέμεθα στους μηχανισμούς χειραγώγησης.

Μια σειρά βασικών κυβερνητικών πρακτικών αυτό ακριβώς προσπαθούν να κάνουν, να μας εμφυσήσουν ακόμα πιο πολύ τον ατομισμό και τον homo economicus. Η κυβέρνηση, με τον κλιμακούμενο και πολυεπίπεδο κρατικό αυταρχισμό που έχει εξαπολύσει, με την ποινικοποίηση κάθε απεργιακής κινητοποίησης, με τα βασικά εργασιακά δικαιώματα στο απόσπασμα, με την κατάλυση του κράτους δικαίου και με την εγκαθίδρυση του πελατειακού κράτους – όπου τις μεγάλες δουλειές του δημοσίου τις νέμονται οι ισχυροί ημέτεροι, ενώ για τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα υπάρχουν οι μικροδουλίτσες, οι μικροεξυπηρετήσεις και το πάρτι στοχευμένων επιδομάτων – μας σπρώχνει ακόμα περισσότερο προς τον homo economicus, επιδιώκοντας να μας κάνει πιο ευάλωτους στην κυβερνητική προπαγάνδα.

Να ένα μέρος της εξήγησης γιατί η νεοφιλελεύθερη, αυταρχική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τελικά απέβη υπέρ της στις εκλογές του 23.

Η δεσπόζουσα αντίφαση και η επικείμενη υπέρβασή της

Από την πλευρά μας, θα είναι καθαρός δονκιχωτισμός αν νομίζουμε ότι έχουν ήδη αναπτυχθεί στα σπλάχνα της κοινωνίας οι υλικοί όροι υπέρβασης των βασικών αντιφάσεων του καπιταλισμού. Μπορούμε, για παράδειγμα, να ανατρέψουμε την υπεροχή του ατομισμού, αν πριν δεν έχει ανατραπεί η κυριαρχία της ανταλλακτικής διαδικασίας και του καταμερισμού εργασίας, δηλαδή των πυλώνων του καπιταλισμού; Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν οφείλουμε να αντιπαρατεθούμε. Απεναντίας, ως αριστερά, στην επέλαση του ατομισμού πρέπει να απαντήσουμε κινηματικά, πρέπει να αντιπαραβάλλουμε τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη και την ανιδιοτέλεια, ώστε να οικοδομήσουμε αρραγή κοινωνικά μέτωπα αντίστασης και διεκδίκησης. Επειδή οι αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι ταξικές, και επειδή υποβόσκουν μέσα στην κοινωνία, πυροδοτούν πάντα τη δημιουργία νέων αντιφάσεων ή την ενίσχυση των υπαρχόντων.

Η εσωτερική κοινωνική αντίφαση που δεσπόζει στην ελληνική κοινωνία σήμερα και φαίνεται να καθορίζει τις εξελίξεις, διατυπωμένη με επίσημα στοιχεία είναι η εξής: Από τη μία, η Eurostat λέει ότι το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα έχει αυξηθεί την τελευταία τετραετία κατά 7,7%, πολύ πιο πάνω από το μέσο όρο της Ε.Ε. που ήταν +3,3% και της Ευρωζώνης που ήταν +2,3% και η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμούς 2,5% δηλαδή τριπλάσιους σε σχέση με την υπόλοιπη ευρωζώνη. Και από την άλλη, η έρευνα του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ λέει ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην τελευταία θέση μεταξύ των κρατών της Ε.Ε, πιο κάτω και από τη Βουλγαρία, ως προς την αγοραστική δύναμη του μέσου ετήσιου μισθού πλήρους απασχόλησης, ο οποίος αντιστοιχεί μόλις στο 55,5% του μέσου όρου της Ε.Ε. Συνεπώς, στηχώρα μας σήμερα παράγεται πλούτος, αλλά τον παραγόμενο πλούτο τον νέμονται τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια, δηλαδή μια χούφτα άνθρωποι. Αυτό το «επίτευγμα» της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικής πολιτικής διαπερνά όλη την κοινωνία, είναι το λεγόμενο κύμα ακρίβειας, έτσι το αποτυπώνουν και οι δημοσκοπήσεις.

Με τα δυο μεγαλειώδη συλλαλητήρια για τα Τέμπη συνενώθηκε το μέτωπο κατά της ακρίβειας με το μέτωπο ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, συνεπώς ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο αυτή η αντίφαση, η οποία φαίνεται να έχει ξεφύγει πλέον από το επίπεδο της διαφοράς και να έχει πάρει διαστάσεις ισχυρής αντίθεσης. Το δεύτερο συλλαλητήριο ήταν καθοριστικό, αφού συνδύασε την πρωτόγνωρη μαζικότητα με την πολιτικοποίηση των διεκδικήσεων που επέβαλε η συμμετοχή των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των συλλογικοτήτων και των κινημάτων. Πολιτικοποίηση με ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πρακτικές της κυβέρνησης.

Ο μηχανισμός της κυβερνητικής προπαγάνδας, είναι φανερό ότι προσπαθεί αλλά αποτυγχάνει να καταστήσει την αντίφαση αυτή εξωτερική, αδυνατεί να πείσει ότι η ακρίβεια οφείλεται αποκλειστικά σε εξωτερικούς παράγοντες, ότι φταίει ο πόλεμος στην Ουκρανία και ότι ο Πούτιν είναι ο εχθρός της ελληνικής κοινωνίας. Όλα δείχνουν ότι μέσα στην κοινωνία έχουν αναπτυχθεί οι υλικοί όροι για την υπέρβαση αυτής της αντίφασης και αυτό καθιστά απολύτως ρευστή την ενεργό πολιτική πραγματικότητα.

Όμως, για το αν και πώς θα επιλυθεί, πρέπει να λάβουμε υπόψιν, ότι η αντίφαση αυτή δεν αναδεικνύεται στην πλήρη έκτασή της, δηλαδή ως αντίθεση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας ενάντια στην οικονομική ελίτ, συνεπώς ως ταξική αντίφαση όπως πραγματικά είναι. Η οικονομική ελίτ φροντίζει να είναι έξω από το κάδρο, αφήνοντας την κυβέρνηση στο μάτι του κυκλώνα, για να μπορεί, όταν η αντίθεση φτάσει στην ανώτερη βαθμίδα, όπου εκεί η ποιοτική αλλαγή είναι αναπόφευκτη, να επιβάλλει μια κυβερνητική αλλαγή της αρεσκείας της, ενώ η ίδια να συνεχίσει αλώβητη την ανεξέλεγκτη ιδιοποίηση του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου. Ήδη μπορεί να σχεδιάζουν κάτι τέτοιο κάποιοι οικονομικοί μεγιστάνες. Μια αλλαγή εν πλω στο τιμόνι της ΝΔ πριν τις κάλπες και ένας πλήρως ελεγχόμενος κυβερνητικός σχηματισμός μετά τις κάλπες, μπορεί να κάμψει την κοινωνική αντίδραση, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά γι’ αυτούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στη δίνη του προβλήματος, η κατακερματισμένη αριστερά και το επίδικο της υπέρβασης Το ζήτημα όμως, για μας, τον κόσμο της αριστεράς, δεν είναι να περιγράψουμε με πειστικούς όρους την ενεργό πραγματικότητα της χώρας και μετά να ατενίζουμε τη μοίρα της, άλλα να την αλλάξουμε.

Η ιστορία δεν παράγεται ντετερμινιστικά, δεν είναι η αυτόματη συνέπεια της λειτουργίας οικονομικών νόμων, εμείς οι άνθρωποι γράφουμε την ιστορία, αλλά όχι όπως επιθυμούμε, ούτε κάτω από τις συνθήκες που εμείς

θέλουμε. Τη γράφουμε σε συνθήκες ήδη διαμορφωμένες, με συγκεκριμένους συσχετισμούς, με συγκεκριμένους περιορισμούς, αλλά και με συγκεκριμένες δυνατότητες. Για να μη συρθούμε πίσω από τις εξελίξεις αλλά για να παλέψουμε για τη διαμόρφωσή τους, πρέπει να αναζητήσουμε αυτές τις δυνατότητες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή έχει περιέλθει στη δίνη ενός δυσεπίλυτου προβλήματος: αποτυγχάνει να νοηματοδοτήσει τον εαυτό του, αδυνατεί να συστηθεί στην κοινωνία ως αυτός που είναι. Ως το κόμμα που την περίοδο 2012 -15 ήταν η φωνή των κοινωνικών κινημάτων στη βουλή. Ως το κόμμα που κυβέρνησε την Ελλάδα πριν λίγα χρόνια, ως η πιο έντιμη κυβέρνηση μεταπολιτευτικά, ως η κυβέρνηση που έβγαλε την Ελλάδα από τα μνημόνια και δρομολόγησε την επίλυση του μακεδονικού, που σε πολύ δύσκολες μνημονιακές συνθήκες κατάφερε να ισχυροποιήσει την κοινωνική συνοχή και να προστατέψει το κοινωνικό κράτος. Ως το κόμμα που σήμερα έχει ένα ρεαλιστικό πολιτικό πρόγραμμα των 10+1 προγραμματικών αξόνων. Στα μάτια της κοινωνίας, τούτη την ώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αποστεωμένο κόμμα, δεν είναι πια κυβερνώσα αριστερά, είναι μακριά από το να εκφράσει τα κοινωνικά κινήματα και ακόμα πιο μακριά από το να δώσει από μόνος του την προοπτική για μια αριστερή διακυβέρνηση.

Το ερώτημα γιατί συμβαίνει αυτό, περιμένει πειστική απάντηση. Και η απάντηση είναι η εξής: εμείς προσπαθούμε να νοηματοδοτήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ προτάσσοντας τους 10+1 προγραμματικούς άξονες του πολιτικού μας προγράμματος και περιμένουμε οι πολίτες να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας και να μας εμπιστευτούν. Όμως αυτό είναι μη πραγματοποιήσιμο, τουλάχιστον άμεσα, διότι το νόημα το παράγει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι όπως «εμφανίζεται» αυτή τη στιγμή στην πολιτική σκηνή και στα μάτια των πολιτών μετά τις διασπάσεις και την ολέθρια περίοδο Κασσελάκη, και όχι το πολιτικό του πρόγραμμα. Η πολιτική οντότητα ΣΥΡΙΖΑ παράγει το πολιτικό νόημα και το μεταφέρει στο πολιτικό περιεχόμενο του ΣΥΡΙΖΑ και όχι αντίστροφα. Το πολιτικό νόημα δεν παράγεται από το πολιτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και μεταφέρεται στην πολιτική οντότητα ΣΥΡΙΖΑ,όπως πασχίζουμε να κάνουμε εμείς τώρα. Το νόημα πηγάζει από το σημαίνον και μεταφέρεται στο σημαινόμενο και όχι αντίστροφα, και κανένας δεν εγγυάται την ταύτιση των νοημάτων τους.

Αλλά ποιο πολιτικό νόημα εκπέμπει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ; Στα μάτια τις κοινωνίας, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμα εγκλωβισμένος στο πολιτικό νόημα που παρήγαγε η καταστροφική περίοδος Κασσελάκη, εκπέμπει την αναξιοπιστία, την ιδεολογική σύγχυση και τη μη σοβαρότητα. Ίσως μάλιστα, τούτη την ώρα να βιώνουμε το αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης. Για να το αλλάξουμε, δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, θέλει μεγάλη προσπάθεια αλλά και χρόνο. Γι’ αυτό είναι μέγα πολιτικό σφάλμα, αυτή την ώρα, να πυροβολούμε το ίδιο το κόμμα και να τροφοδοτούμε πρακτικές εσωστρέφειας. Είναι ανθρωπίνως αδύνατο, ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος να γυρίσει έναν διακόπτη και να αλλάξει το πολιτικό νόημα που παράγει ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχουν οι αντικειμενικές δυνατότητες για να γίνει αυτό άμεσα. Η συμμετοχή των 70.000 δημοκρατικών πολιτών στις εσωκομματικές εκλογές τον Νοέμβρη του 2024, έβαλε τα θεμέλια ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να επανακτήσει την αξιοπρέπειά του και την αριστερή του ταυτότητα, όμως για να γίνουν αυτά πράξη, χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια αλλά και χρόνος.

Όσο για την εγκυρότητα ότι το νόημα πράγματι πηγάζει από το σημαίνον, υπάρχουν παραδείγματα, που σε ιδιάζουσες πολιτικές συγκυρίες, το νόημα του σημαίνοντος είναι ικανό από μόνο του να παράγει πολιτικές πραγματικότητες. Όπως συμβαίνει σήμερα με τα υψηλά δημοσκοπικά ποσοστά της Πλεύσης Ελευθερίας, ή

όπως παλιά με το δεξιόστροφο σημιτικό ΠΑΣΟΚ που καρπωνόταν το πολύ ισχυρό πολιτικό μήνυμα που παρήγαγε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ως το κεντροαριστερό κόμμα των μη προνομιούχων.

Κοιτάζοντας προς τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς συναντάμε την εξής αντίφαση: Ενώ όλο το αριστερό φάσμα διακηρύσσει την αναγκαιότητα της ταξικής ενότητας, ενώ στην πρώτη γραμμή των πρακτικών δράσης βρίσκουμε τη συλλογικότητα και τη διαμόρφωση κοινών μετώπων διεκδίκησης, εντούτοις, πολλά αριστερά κόμματα ή σχήματα, στη βάση της διεκδίκησης της ιδεολογικής καθαρότητας, αυτοπροσδιορίζονται αποκλειστικά και μόνο μέσω των ιδεολογικών τους διαφορών με τον υπόλοιπο αριστερό κόσμο.

Γι’ αυτό στον ευρύτερο αριστερό χώρο υπάρχει πάντα μια κινητικότητα αναζητήσεων και μια εναλλαγή ιδεολογικών αντιπαραθέσεων και συμμαχιών. Αυτή η κινητικότητα και εναλλαγή παράγει πότε ισχυρές πολιτικές συνεργασίες και πότε κατακερματισμό των δυνάμεων. Όταν όμως, κυριαρχεί η μία πλευρά, ακριβώς τότε αναπτύσσονται οι υλικοί όροι της κυριαρχίας της άλλης. Σήμερα ναι μεν κυριαρχεί ο κατακερματισμός του αριστερού χώρου, αλλά στην κοινωνία έχουν αναπτυχθεί οι δυνατότητες για τη δημιουργία μιας ευρύτερης πολιτικής ενότητας. Μην περιμένουμε όμως η πολιτική ενότητα να συμβεί νομοτελειακά, θα γίνει πράξη μόνο αν παλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Συνεπώς, με δεδομένο το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ και τον κατακερματισμό του αριστερού χώρου, το πολιτικά επίδικο τούτη την ώρα για την κοινωνία είναι η συγκρότηση ενός ευρύτερου αριστερού πολιτικού φορέα, ο οποίος θα παράγει την προσδοκία στους εκμεταλλευόμενους, στους μη προνομιούχους και στους κοινωνικά καταπιεσμένους της χώρας, ότι μπορεί να αντιπαρατεθεί στον αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό της δεξιάς, ότι μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης, να αμβλύνει τις κοινωνικές ανισότητες, να επαναθεμελιώσει το απαξιωμένο κοινωνικό κράτος, να βάλει τέλος στο τραπεζικό και ενεργειακό καρτέλ, να καταστήσει τη στέγη προσβάσιμο αγαθό για όλους. Το πολιτικό πρόταγμα του νέου φορέα πρέπει να συμπίπτει με το κυρίαρχο κοινωνικό αίτημα τούτη τη στιγμή, την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των εκμεταλλευόμενωνκαιμηπρονομιούχων.

Όμως, είμαστε ενάντια το νέο φορέα να τον εκπονήσουν πρόεδροι και αξιωματούχοι υφιστάμενων κομμάτων μαζί με κάποιες σημαντικές προσωπικότητες και αφού ολοκληρώσουν την εκπόνηση να διαπραγματευτούν και το πρόσωπο του επικεφαλής. Ο νέος φορέας δεν χρειάζεται επικεφαλής, πολιτικό ηγέτη χρειάζεται που θα παράγει για την κοινωνία το πολιτικό νόημα. Και ο πολιτικός ηγέτης δεν μπορεί να είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παζαρέματος, πρέπει να βρίσκεται στην αφετηρία, να είναι μπροστάρης της προσπάθειας και όχι το τελευταίο κομμάτι του παζλ. Ο νέος φορέας πρέπει να στοχεύσει σε ευρείες συμμαχίες, να ενώσει πολιτικές δυνάμεις, να εκφράσει το κοινωνικό μέτωπο ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, και όχι να λειτουργήσει ως βάρκα σωτηρίας για κάποιους από τους εκπονήσαντες και για κάποιους άλλους ως σκαλοπάτι πολιτικής αναρρίχησης.

Πειστική απάντηση όμως περιμένουν και τα ερωτήματα: σε ποια βάση θα συγκροτηθεί ο νέος φορέας; και γιατί να ηγηθεί Αλέξης Τσίπρας;

Καταστατικά ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει τη συμπόρευση με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις γι’ αυτό προσπαθεί να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας και σύγκλισης με τις ηγεσίες των λεγόμενων προοδευτικών κομμάτων. Όμως, αυτή η στρατηγική έχει αποτύχει παταγωδώς, διότι καμία ηγεσία τούτη την ώρα, όχι μόνο δεν δείχνει τέτοια διάθεση, αλλά είναι επιθετική και προς τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη όμως, τέτοια διάθεση δείχνουν οι

πολίτες, το αίτημα της συμμαχίας των προοδευτικών δυνάμεων είναι και υπαρκτό και ορατό πλέον στην κοινωνία, το αποτυπώνουν και οι δημοσκοπήσεις. Αυτή η αντίφαση είναι κρίσιμο να επιλυθεί υπέρ της πολιτικής ενότητας και όχι υπέρ του κατακερματισμού. Στη βάση ακριβώς αυτού του κοινωνικού αιτήματος υποστηρίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αλλάξει στρατηγική, να εγκαταλείψει την ανεύρεση σύγκλισης με τις ηγεσίες και να στραφεί προς την κοινωνία.

Γι’ αυτό προτείνουμε να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση ενός ευρύτερου αριστερού πολιτικού φορέα με ηγέτη τον ΑλέξηΤσίπρα. Μια τέτοια πρωτοβουλία θα απεγκλωβίσει και τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι και θα διατηρήσει την αυτονομία του ως κόμμα και θα αποτρέψει άμεσα κάθε μορφή εσωστρέφειας και θα θέσει τις βάσεις για τη συγκρότηση του αντίπαλου δέους απέναντι στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Πιστεύουμε ότι με αυτή την πρωτοβουλία ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναβαθμιστεί πολιτικά.

Γιατί να ηγηθεί ο Αλέξης Τσίπρας; Διότι τα πολιτικά του χαρακτηριστικά, ως επικεφαλής της Ανοιχτής Πόλης το 2006, ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από το 2008 μέχρι την πορεία προς τις εκλογικές νίκες του 2015 και ως ο πρωθυπουργός της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα, είναι ιστορικά διαμορφωμένα και κοινωνικά παγιωμένα,έχουν αποκτήσει μια υλική υπόσταση γιατί ακριβώς είναι μέρος της αντικειμενικής πραγματικότητας. Η υλικότητα αυτή μπορεί να προσδώσει άμεσα και αποτελεσματικά στονέοφορέατοπολιτικόνόηματηςκυβερνώσαςαριστεράς.

Ο νέος φορέας είναι ανάγκη να απευθυνθεί στην κοινωνία με τη μορφή διακήρυξης,με ένα περίγραμμα των πολιτικών του θέσεων που θα περιλαμβάνει τις βασικές αρχές, τον ιδεολογικό προσανατολισμό και τις πολιτικές προτάσεις. Δεν μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά κόμματος, θα πρέπει να στοχεύει σε ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες, επιδιώκοντας πολιτική ενότητα και όχι απαραίτητα ιδεολογική ταύτιση.

Μέλη που προσυπογράφουν την πολιτική πρωτοβουλία

Ρεγγίνα Κασιμάτη ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Βασίλης Καραγιάννης ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Αγγελική Καλλή ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Βαγγέλης Αγγελέτος ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Σταματία Παγωνδιώτου ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Γιάννης Σταυρούλης ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών

Έφη Σταυρούλη ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών Ιωάννης Γκιόκας ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών

Μαρία Γεωργαντά ΟΜ Πλ. Βικτωρίας – Αχαρνών [email protected]

Ελένη Μερτίκα ΟΜ Πλ. Αμερικής – Κυψέλη

Δημήτρης Μποσινάκης ΟΜ Πλ. Αμερικής – Κυψέλη [email protected] Μαρία Μίτσιου ΟΜ Χολαργού

Μπάμπης Κόκλας ΟΜ Πατησίων [email protected]

Κείμενο συμβολής στον προσυνεδριακό διάλογο από 55 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Κείμενο Συμβολής

Α. Προγραμματικές Θέσεις

Η Ελλάδα μετά από έξι χρόνια αντιλαϊκής νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης, έχει παραδοθεί στην χωρίς έλεγχο κερδοφορία των Τραπεζών, των κερδοσκοπικών funds, των καρτέλ της ακρίβειας στα τρόφιμα, στην στέγη και στην ενέργεια και έχει μετατραπεί σε μηχανισμό παραγωγής υπερπλεονασμάτων που δεν επιστρέφονται στην κοινωνία. Το αποτέλεσμα είναι, η οριζόντια αποσύνθεση του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού, η συνεχιζόμενη απαξίωση του Κράτους Δικαίου και η πλήρης, στρατηγικού χαρακτήρα εγκατάλειψη της Δημόσιας Παιδείας και του Εθνικού Συστήματος Υγείας, προς όφελος των ιδιωτικών (στην πλειοψηφία τους ξένων), κερδοσκοπικών κεφαλαίων. Το δημογραφικό πρόβλημα εντείνεται και οι νέοι συνεχίζουν να εγκαταλείπουν την χώρα, αναζητώντας επαγγελματική προοπτική στο εξωτερικό.

Η συνέχιση των πολιτικών αυτών, οδηγεί σε υπαρξιακή κρίση την Ελλάδα και πρέπει να τερματιστεί το συντομότερο. Σε αυτή τη συγκυρία, ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πρέπει να είναι-και μπορούμε να κατορθώσουμε να αποδειχθεί-καθοριστικός. Βασική προϋπόθεση για να γίνει αυτό, είναι στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές και με σημείο εκκίνησης το Συνέδριό μας, να καταλήξουμε στην εκφώνηση ενός ριζοσπαστικού και κατανοητού από τους πολίτες προγράμματος, που να πείθει ότι υπάρχει εφικτή εναλλακτική λύση για την αναστροφή της πορείας φτωχοποίησης του κόσμου της εργασίας και για την άρση του οικονομικού αποκλεισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μέσα από την εφαρμογή ενός νέου μείγματος οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Είναι αναγκαίο το πρόγραμμα θέσεων που έχει κατατεθεί να τροποποιηθεί, έτσι ώστε να είναι ξεκάθαρο, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παλεύει για:

1. Κατάργηση των μνημονιακών νόμων

Το 2018, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια. Το 2025, οφείλει να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος στη μάχη για την κατάργηση των μνημονιακών νόμων που φτωχοποιούν τους πολίτες, μειώνουν την εθνική κυριαρχία της χώρας και βάζουν υποθήκη το μέλλον των παιδιών μας.

Πυρήνας της πολιτικής μας η ανάκτηση του ελέγχου όλων των Δημόσιων αγαθών και όλων των επιχειρήσεων Δημοσίου Συμφέροντος, με προτεραιότητα την ενέργεια (μέσα από την ανάκτηση της ΔΕΗ που θα ασκήσει πολιτικές παραγωγής και τιμολόγησης της ενέργειας υπέρ των πολιτών και όχι των προνομιούχων παρόχων). Ξεκάθαρο σχέδιο για την επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο των αεροδρομίων, λιμανιών, και τρένων και για τη συνολική διαχείριση των φυσικών πόρων. Ανάκτηση της πλειοψηφίας των μετοχών και της Διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας, προκειμένου να παρέμβει ενεργά στην πραγματική οικονομία, μειώνοντας τις τραπεζικές προμήθειες και υλοποιώντας ένα σχέδιο ισχυρής πιστωτικής επέκτασης προς το υγιές επιχειρείν και τα καινοτόμα επιχειρηματικά σχέδια υψηλής εγχώριας προστιθέμενης αξίας. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού/σύνταξης και επιπλέον μισθολογικά κίνητρα για υγειονομικούς και εκπαιδευτικούς.

2. Βαθιές αλλαγές στο κράτος ως βασική προϋπόθεση μια δίκαιης ανάπτυξης

Πρόγραμμα που θα συγκρούεται με την διαπλοκή και τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα και που θα περιγράφει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, που θα βασίζεται μεταξύ άλλων, στην μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος, στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ οφείλει να συστρατευτεί με το παλλαϊκό αίτημα για αλλαγές στη Δικαιοσύνη. Η ψηφιοποίηση των διαδικασιών δεν αρκεί, απλά επιταχύνει την απονομή της “Δικαιοσύνης των Τεμπών”, τη στιγμή που η κοινωνία αποζητά εναγωνίως ουσιαστικές αλλαγές. Ήρθε η ώρα να διατυπώσουμε ένα πλήρες πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών στη λειτουργία της δικαιοσύνης, για την αποκατάσταση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα.

Δίκαια κατανομή βαρών, με ένα φορολογικό σύστημα που δεν θα βασίζεται κυρίως στους μισθωτούς και θα προστατεύει τη μεσαία επιχειρηματικότητα. Δίκαιη κατανομή των ευρωπαϊκών πόρων με ξεκάθαρο σχέδιο, ενάντια στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο Πισσαρίδη.

Πράσινη ανάπτυξη με έμφαση στις ενεργειακές κοινότητες, που θα σέβεται τις ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου και θα λειτουργεί υπέρ της τοπικής ανάπτυξης και όχι με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος του ενεργειακού καρτέλ.

Ενδυνάμωση και υποχρεωτική συμμετοχή της ελληνικής Δημόσιας αμυντικής βιομηχανίας σε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα των τριών όπλων.

3. Αλλαγή του μείγματος της Διεθνούς πολιτικής

Σε μια Ευρώπη που αυτοαναιρεί συνεχώς το ρόλο της τη στιγμή που οι μεγάλες δυνάμεις φαίνεται πως επανασυγκροτούν παλαιότερα μέτωπα και συμμαχίες, η χώρα μας οφείλει να αλλάξει το μείγμα της εξωτερικής της πολιτικής με ορίζοντα μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την Ευρώπη, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια.

Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική μακριά από τη λογική του δεδομένου συμμάχου.

Εμφατικό όχι στο πρόγραμμα Rearm Europe και ανάληψη πρωτοβουλιών για τη δημιουργία πανευρωπαϊκού μετώπου ειρήνης με ταυτόχρονη αποδέσμευση της χώρας από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ξεκάθαρη καταδίκη της γενοκτονίας που συντελείται στη Γάζα.

Ξεκάθαρες θέσεις για την αταλάντευτη θωράκιση των εθνικών μας Δικαίων απέναντι στον ενδοτισμό στα εθνικά θέματα ως αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης πολιτικής κατευνασμού της Τουρκίας που οδηγεί στην απομείωση του διεθνούς ρόλου της Ελλάδας.

Β. Καταστατικές Αλλαγές:

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δοκιμάστηκε σκληρά από πολλαπλές διασπάσεις και σήμερα βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό δημοσκοπικά. Η επαναφορά του σε κυβερνητική λογική και τροχιά, περνά και μέσα από τις απαραίτητες δομικές αλλαγές του μοντέλου λειτουργίας του, έτσι ώστε: να εμπνεύσει, ξανά, τα μέλη του, να ενθαρρύνει την συμμετοχή των πολιτών στις οργανώσεις και στα δίκτυά του και να δυναμώσει την παρέμβασή του μέσα από μια νέα εξωστρεφή λογική που θα τον καθιστά πόλο διαρκούς διεύρυνσης και ενσωμάτωσης δυνάμεων της κοινωνίας, όπως αυτές διαμορφώνονται στην πραγματική ζωή και όχι όπως αυτές περιγράφονται στις εκτιμήσεις μιας άτυπης κεντρικής γραφειοκρατικής “αυθεντίας”.

Για να συμβεί αυτό, το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ οφείλει να συζητήσει και να αποφασίσει υπέρ:

  1. Της θέσπισης άμεσα αιρετής Περιφερειακής Συγκρότησης του Κόμματος, προκειμένου το Όργανο αυτό να αποφασίζει το Περιφερειακό Σχέδιο Ανάπτυξης, να προσελκύει καταξιωμένα κοινωνικά στελέχη υπερτοπικής αναγνωρισιμότητας και επιρροής, ικανά να πυροδοτήσουν, όχι μόνο ισχυρή αντιπολίτευση στην καρδιά κάθε Διοικητικής Περιφέρειας, αλλά και να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση ισχυρών προοδευτικών και νικηφόρων ψηφοδελτίων στις ερχόμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028. Η Περιφερειακή Επιτροπή θα προσκαλεί στις συνεδριάσεις της, χωρίς δικαίωμα ψήφου, τους βουλευτές και βουλεύτριες της Περιφέρειας, τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που θα έχουν εκλεγεί από την Περιφέρεια, καθώς και αυτοδιοικητικούς και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους που είναι μέλη/φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Εάν οι Βουλευτές/τριες ή/και τα μέλη της ΚΕ διαφωνούν με απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής, τότε και μόνο, φέρνουν την διαφωνία προς συζήτηση στα ανώτερα Όργανα του Κόμματος που έχουν την ευθύνη της τελικής απόφασης.
  1. Της διατήρησης των πολύτιμων και άμεσα αιρετών Νομαρχιακών Επιτροπών με λιγότερα -κατά 50%- μέλη σε σχέση με σήμερα, με ταυτόχρονη ενίσχυση του ρόλου των ΟΜ από το σύνολο των μελών των οποίων θα προκύπτει η λήψη απόφασης για όλα τα θέματα που αφορούν στα όρια της ΟΜ.
  2. Της διατήρησης του τρόπου εκλογής της Κεντρικής Επιτροπής ανά Περιφέρεια, προκειμένου να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ένα πλουραλιστικό κόμμα, με την πρόβλεψη οι εκλεγμένοι βουλευτές/τριες να συμμετέχουν αυτοδίκαια στην ΚΕ και τα αιρετά μέλη της να περιοριστούν σε 250.
  3. Της διατήρησης του τρόπου εκλογής Προέδρου από την βάση του κόμματος, προκειμένου η εκλογική διαδικασία να αποτελεί μεγάλο εξωστρεφές πολιτικό γεγονός και αίτιο προσέλκυσης μελών, με ταυτόχρονη θεσμοθέτηση ισχυρότατων ασφαλιστικών δικλείδων ως προς τις προϋποθέσεις δικαιώματος εκλέγεσθαι για τους υποψήφιους/ες Προέδρους του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.
  4. Της άμεσης ολοκλήρωσης της ψηφιακής μετάβασης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που θα σημάνει την υβριδική λειτουργία όλων των οργάνων του κόμματος στα οποία θα προβλέπεται ψηφιακή συμμετοχή και ψήφος για όλα τα μέλη.

Με το βλέμμα στις επόμενες εκλογές

Όλα τα δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν ότι η κοινωνία δεν μας ακούει. Ένα ακόμα συνέδριο δεν αρκεί για να τραβήξουμε την προσοχή και να πείσουμε για όσα λέμε. Είναι απαραίτητο να καταλήξουμε σε:

  • Ξεκάθαρες θέσεις που δεν θα χάνονται μέσα σε ένα “κλασικό”, μακροσκελές, συνεδριακό κείμενο απόφασης.
  • Συγκεκριμένα σημεία αιχμής γύρω από τα οποία θα ασκήσουμε σκληρή, συντονισμένη, επιθετική και όχι φοβική αντιπολίτευση μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση είναι σίγουρα σημαντική τόσο για το ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όσο και για το μέλλον της χώρας. Σίγουρο είναι επίσης ότι, από τη χρεωκοπία της χώρας και μετά, ο πολιτικός χρόνος έχει συμπυκνωθεί και η δυναμική των κομμάτων μπορεί να μεταβληθεί σημαντικά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε το κλίμα!

Μην το ξεχνάμε ποτέ συντρόφισσες και σύντροφοι, χαμένες μάχες είναι μόνο οι μάχες που δεν δώσαμε!

Υπογράφουν

Αγγελάκη Νεκταρία-Ελευθερία – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Αντωνιάδης Βασίλης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Βαρδάκης Σωκράτης – πρ. Βουλευτής Ηρακλείου & Μέλος της Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Βασσάλος Δημήτρης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Βερναρδάκης Χριστόφορος – πρ. Υπουργός & Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Γεωργιάδης Γρηγόρης – Συντονιστής Ν.Ε. Ημαθίας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Γιακουμάκη Ελένη – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Γιαννούχου Αρχοντή Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Γκούνας Θανάσης – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Διαλυνάς Βαγγέλης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Δουλουμπέκης Θοδωρής – Συντονιστής Ν.Ε. Ρεθύμνου & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Ζήση Έφη – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Ηλιάκης Νίκος – Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Ηλιάκης Κώστας – Πρόεδρος Εργαζομένων ΔΕΗ Χανίων & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Κακαβίτσας Φοίβος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Καλαϊτζάκης Μανώλης – Συντονιστής Ν.Ε. Λασιθίου & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Καπελάς Νίκος – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Καφτεράνης Χάρης – Δημοσιογράφος ΔΙΟΝ ΤV

Κοκκινάκη Φωτεινή – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Κούσας Χρήστος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Κρεμμύδας Άρης – Αντιδήμαρχος Μοσχάτου & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Κωνσταντινέας Πέτρος – πρ. Βουλευτής Μεσσηνίας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Λάγιου Σοφία – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Λαμπρακούλης Νίκος – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μπγιάλας Χρήστος – πρ. Βουλευτής Γρεβενών & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος – Βουλευτής Μαγνησίας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μέμτσα Ρίτσα Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μητσάκη Νάγια – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μίγας Βασίλης – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μοράκης Μανώλης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μπαϊρακτάρης Ιωάννης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Μπουμπονάρη Φανή – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Νικολάου Γιώργος – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Νικολαράκος Πάνος – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Παναγιωτίδου Αγάπη – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Παναγιωτόπουλος Γιώργος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Παπαρούνας Χρήστος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Παρθένης Δημήτρης – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Πολάκης Παύλος – Βουλευτής Χανίων & Μέλος Π.Γ. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Ρόκου-Παπαμιχαήλ Ειρήνη – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σγορούδης Γιώργος – Συντονιστής Ν.Ε. Πέλλας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σκιαδόπουλος Ανδρέας – πρ. Συντονιστής Ν.Ε. ΗΠΑ

Σκλιας Γιάννης – Συντονιστής Ν.Ε. Κορινθίας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σκούρτη Ρούλα – Συντονίστρια Ν.Ε. Αρκαδίας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σμπώκος Βασίλης – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σμυρλής Βασίλης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σπανός Αλέκος – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Σταγιάννη Ελένη – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Τονικίδης Παύλος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Τσετσέκος Σπύρος – Συντονιστής Ν.Ε. Αργολίδας & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Υμέρι Βασίλης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Φαραντούρης Νικόλας – Ευρωβουλευτής & Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Χανιωτάκης Γιάννης – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Χατζησάββας Μάρκος – Μέλος Κ.Ε. & Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Χούπη Αγγελική – Μέλος Κ.Ε. Επανεκκίνησης

Προτάσεις προς την επιτροπή που θα εισηγηθεί το καταστατικό στο Συνέδριο – Βαρδουλάκης Μανώλης 

Προτάσεις προς την επιτροπή που θα εισηγηθεί το καταστατικό στο Συνέδριο

ΕΠΙΓΟΝ   Από το πρόγραμμα  που υπάρχει προβλέπετε εκλογή  Κ.Ε και Νομαρχιακών επιτροπών . Δηλαδή δεν θα έχουμε αιρετά μέλη στις Περιφερειακές  και Δημοτικές  επιτροπές .  Συμπέρασμα δεν θα μπορούν να συγκροτηθούν και να λειτουργήσουν άμεσα . Σε δύο χρόνια όμως έχουμε Αυτοδιοικητικές εκλογές !!! Πρέπει να υπάρξει μεταβατική διάταξη που να λύνει το θέμα.

 Πρόταση α ) Κάθε Νομαρχιακή επιλέγει άμεσα τους αντιπροσώπους της για την Περιφερειακή επιτροπή .Για να μην περιμένουμε η Κ.Ε να ορίσει αριθμό μια λογική λύση είναι  κάθε Νομός επιλέγει τόσους αντιπροσώπους όσοι οι βουλευτές του Νομού.  β) Οι  Νομαρχιακές να καθορίσουν άμεσα τον αριθμό των μελών που θα στείλει κάθε ΟΜ στη Δημοτική επιτροπή και αυτές θα στείλουν τους αντιπροσώπους τους

Γενικές παρατηρήσεις                                                                                              

Η εισήγηση της επιτροπής προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα που πρόκυψαν την περίοδο Κασσελάκη αλλά δεν λύνει σοβαρά προβλήματα  που έχουμε στην λειτουργεία μας                                                  

α) Πολλά θέματα παραπέμπονται στην Κ.Ε και κάνουν το κόμμα : Συγκεντρωτικό,  δυσκολεύτε η λειτουργεί του ,βοηθά στη δημιουργία φραξιών .  Αν υπάρχει ο φόβος ότι υπάρχει ενδεχόμενο να παρθούν αποφάσεις ( από κατώτερα όργανα ) που δεν είναι σύμφωνες με την γενική πολιτική του κόμματος τότε μπορεί να προστεθεί ένα άρθρο που να δίνει την δυνατότητα στην Κ.Ε να παρεμβαίνει για να  αλλάξουν.                                                                                                                        

β) Οι Περιφερειακές επιτροπές εξακολουθούν να μην έχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες (θα κάνω προτάσεις στο αντίστοιχο άρθρο )                                                                                                

γ) Υπάρχουν ορισμένες προτάσεις που είναι αδύνατο να υλοποιηθούν πχ Νομαρχιακή συνδιάσκεψη . 

δ )Νομίζω ότι η εμπειρία έδειξε ότι το 50 – 50 % υποχρεωτική συμμετοχή  των φύλων στα  όργανα  του κόμματος και στα ψηφοδέλτια  μόνο προβλήματα δημιουργεί , προτείνω να επιστρέψουμε στην παλιά  κατάσταση , σε αυτή δεν απαγορεύτε το 50 – 50 και έχεις μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων ανάλογα μα το ανθρώπινο δυναμικό που έχεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑ ΑΡΘΡΟ                                                                                                                               

Άρθρο 12  Οργανωτικά επίπεδα  Παράγραφος 1 σειρά 4.  Να διαγραφεί η λέξης  επιπλέον  ( Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι δεν είναι επιπλέον διοικητικά επίπεδα της χώρας αλλά τα κυριά)                                                                            

  Αρθρο13  Νομαρχιακή Επιτροπή  Παράγραφος 1 σειρά 6. Να αντικατασταθεί η λέξη μελών με την λέξη συντονιστικών .  ( Η πρόταση δεν μπορεί να εφαρμοστεί . Είναι αδύνατον να βρεθούν χώροι για να χωρέσουν όλα τα μέλη ενός Νομού πχ στο Ηράκλειο θέλουμε ένα γήπεδο Μπάσκετ  Τα συντονιστικά των ΟΜ εκτός του ότι είναι εκλεγμένα είναι συνήθως τα περισσότερο δραστήρια μέλη , άρα αποτελούν ένα πολύ καλό σώμα για συζήτηση )                                                               

Άρθρο 14 Περιφερειακή Επιτροπή    Παράγραφος 3   Σύνθεση Π.Ε                                        

Και στις δύο απόψεις που έχουν κατατεθεί προβλέπετε ο αριθμός των εκλεγμένων μελών να καθορίζετε από την Κ.Ε . Αυτό δεν μπορεί να γίνει τώρα , επίσης δεν προβλέπονται εκλογές για αυτό το θέμα . Έχω κάνει πρόταση στην εισαγωγή για να το ξεπεράσουμε .                                                                                                                     

Παράγραφος 4 Αρμοδιότητες Π.Ε                                                                                                         

 (γ)   σειρά 2, ωαα αντικατασταθεί η έγκριση με την λέξη εξειδίκευση . ( Αν παραμείνει όπως είναι αναιρούμε τον αποφασιστικό χαρακτήρα που θέλουμε να έχει η Π.Ε . Υπάρχει και άλλος λόγος που πρέπει να αλλάξει η λέξη .Αν μια Νομαρχιακή δεν  εγκρίνει την πρόταση τότε  θα έχουμε απόφαση? )  (ε ) Ολόκληρη η πρόταση                                                                                                                             Να αντικατασταθεί η πρόταση με την παρακάτω   <<  Η απόφαση για την τακτική του κόμματος στις περιφερειακές εκλογές παίρνετε από κοινού Κ.Ε με Π.Ε μετά από εισήγηση της Π.Ε >> . ( Αν δεν συμμετέχει αποφασιστικά η Π.Ε στην λήψη της απόφασης που την αφορά τότε αλλάζεις τον χαρακτήρα της )                                     

Παράγραφος 6  Συνεδριάσεις Π.Ε  Τελευταία πρόταση. Δεν προβλέπετε εκλογή συντονιστικού ( Μόνο σ/της και αναπλ σ/της ). Νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλο το έργο που δίνει το κατάστικτο στην Π.Ε όπως και ο αριθμός των μελών της .Δεν είναι αδύνατο να προλαβαίνουν 2 άτομα τόση δουλεία . Προτείνω να εκλέγεται και συντονιστικό . Επίσης στην ίδια πρόταση δεν προβλέπετε ποιος συγκαλεί την πρώτη συνεδρίαση . Πρόταση Την πρώτη συνεδρίαση συγκαλεί το πρώτο σε ψήφους εκλεγμένο μέλος από την Περιφερειακή Ενότητα που έχει έδρα η Περιφέρεια.

Άρθρο 16  Παράγραφος  3   Πολιτική Γραμματεία .                                                                       Η Πολιτική Γραμματεία είναι το ποιο ευαίσθητο πιθανόν και σπουδαίο όργανο του κόμματος .Δεν ορίζετε όμως κάθε πότε συνεδριάζει . Τα όργανα πρέπει να συνεδριάζουν τακτικά και προγραμματισμένα !!! Έτσι  αποφεύγουμε   άστοχες (πολλές  φορές ) πρωτοβουλίες  που  δημιουργούν  γκρίνια . Αποφεύγουμε επίσης  σε μεγάλο βαθμό ομαδοποιήσεις  κ.α !!!            

Πρόταση:  Η Πολιτική Γραμματεία συνεδριάζει τουλάχιστο μια φορά κάθε Μήνα .

Άρθρο 17  Παράγραφος 4 και 7. Δεν είναι λειτουργικό η Πολιτική Γραμματεία να ασκεί καθήκοντα προέδρου (Το έχουμε ζήσει το καλοκαίρι  του 2023 ) . Κάποιος πρέπει να έχει συντονιστικό και αποφασιστικό ρόλο σε ιδιόρρυθμες καταστάσεις .  Πρόταση: H Κ.Ε ορίζει ένα μέλος του κόμματος να ασκήσει καθήκοντα προσωρινού – μεταβατικού προέδρου. Το μέλος αυτό δεν θα έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος πρόεδρος .                                                                                                              

Άρθρο 21 Τακτικό συνέδριο Παράγραφος 2                                                                                           Το Τακτικό συνέδριο δεν έχει τα στοιχεία που χρειάζονται για να εγκρίνει τις υποψηφιότητες στην Κ.Ε . Αυτά τα στοιχεία τα έχουν  οι Ν.Ε .

Άρθρο 43 – Επιλογή υποψήφιων βουλευτών …    Παράγραφος 1 ,σειρά 8

Η πρόταση που έχει η εισήγηση << Σε κάθε περίπτωση η τελική έγκριση των υποψηφίων βουλευτών  ανήκει στην Κ.Ε >>, πρέπει να αλλάξει. Δεν μπορεί να εισηγούνται – αποφασίζουν για όλη την Ελλάδα  4-5 άτομα που ζουν στην Αθήνα . Αυτό δημιουργεί πολλές στρεβλώσεις και παραγοντισμούς στη λειτουργεία τού κόμματος .

Πρόταση. Την κατάρτιση των ψηφοδελτίων έχουν οι Ν.Ε . Η Κ.Ε έχει δικαίωμα να αλλάξει ένα άτομο μέχρι 4 υποψήφιους ,δύο από 5-8 και τρείς από 8 και άνω .

Βαρδουλάκης Μανώλης 

Ηράκλειο Κρήτης 

Κείμενο συμβολής – Χατζηϊωαννίδης Κωνσταντίνος

Η 1η παράγραφος του προοιμίου επιχειρεί να δώσει έναν ιδεολογικό προσανατολισμό στο κόμμα, με βάση τον σοσιαλισμό της ελευθερίας και της δημοκρατίας, τονίζοντας τις διαχρονικές αξίες της ειρήνης, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Το πλαίσιο είναι γενικό, αλλά εντάσσεται σε μια προσπάθεια επανανοηματοδότησης του ρόλου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη σύγχρονη συγκυρία.

Η αναφορά στην “τραυματική εμπειρία” του κόμματος μετά το 2019 και ειδικά μετά τον Ιούλιο του 2023 υποδηλώνει μια έμμεση αυτοκριτική και ανάγκη επανεκκίνησης. Η παραδοχή των δυσκολιών και η σύνδεση με το ευρύτερο παγκόσμιο και εγχώριο πολιτικό σκηνικό προσδίδουν βάθος και ρεαλισμό στο πολιτικό αφήγημα που περιγράφουν οι θέσεις.

Επισημαίνεται με σαφήνεια ότι κανένα κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν μπορεί μόνο του να ανατρέψει τη σημερινή πολιτική κατάσταση. Αυτή είναι μια καθαρή θέση υπέρ των πολιτικών συνεργασιών με προγραμματική βάση, και ασκείται κριτική στις υπόλοιπες ηγεσίες για την απροθυμία τους να προχωρήσουν σε τέτοιες πρωτοβουλίες.

Υπάρχει έντονη προειδοποίηση πως, αν δεν επιτευχθεί συνεννόηση, η δεξιά διακυβέρνηση μπορεί να παγιωθεί μέχρι το 2031. Αυτό εντάσσεται σε μια πολιτική στρατηγική αφύπνισης, με σκοπό να κινητοποιηθεί τόσο η κομματική βάση όσο και ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος.

Το Συνέδριο παρουσιάζεται ως κρίσιμη καμπή για την εσωτερική αναδιοργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Υπονοείται πως το κόμμα πρέπει να λειτουργήσει πραγματικά, με ενεργή συμμετοχή των μελών και ουσιαστικές διαδικασίες – όχι μόνο ως συνέδριο δηλώσεων, αλλά ως πραγματική επανεκκίνηση.

Η ανάγκη για επανεκκίνηση δεν είναι απλώς σύνθημα – είναι όρος πολιτικής επιβίωσης

Το 5ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διεξάγεται σε μια κρίσιμη πολιτική και κοινωνική συγκυρία. Η απόφαση να χαρακτηριστεί ως “συνέδριο επανεκκίνησης” δεν είναι τυπική· είναι ουσιαστική και επιβεβλημένη. Γιατί δεν βρισκόμαστε απλώς σε μια περίοδο δυσκολιών· βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολιτική, κοινωνική και θεσμική κρίση, με διαρκώς εντεινόμενες ανισότητες, απογοήτευση της κοινωνίας και αποστροφή από τα κόμματα.

Η προγραμματική τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπως αποτυπώνεται στο προοίμιο των Θέσεων, αναδεικνύει τον ιδεολογικό του πυρήνα: σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία. Είναι ένα όραμα που απαντά στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής: την επισφάλεια, την ανισότητα, την περιβαλλοντική κατάρρευση και την απαξίωση των θεσμών. Όμως η ιστορική αλήθεια είναι απλή: τα οράματα δεν υλοποιούνται χωρίς πολιτική δύναμη και συμμαχίες.

Το μεγαλύτερο ζήτημα που έχουμε μπροστά μας είναι η ανάγκη πολιτικής αλλαγής. Η παραμονή της σημερινής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και η συνέχιση μιας δεξιάς, νεοφιλελεύθερης πολιτικής είναι καταστροφική. Αυτό είναι το κρίσιμο διακύβευμα. Και γι’ αυτό, δεν αρκεί κανείς να επιθυμεί την αλλαγή· πρέπει να δημιουργήσει τους όρους για να την πετύχει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με όλες τις δυσκολίες, τις εσωτερικές αναζητήσεις και τις μετατοπίσεις, είναι το μόνο κόμμα που συστηματικά και ειλικρινά θέτει το ζήτημα των προγραμματικών συγκλίσεων και της ανάγκης συνεργασιών. Οι υπόλοιπες δυνάμεις της δημοκρατικής αντιπολίτευσης οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Αν η άρνηση και η αναβλητικότητα κυριαρχήσουν, το αποτέλεσμα θα είναι απλό: μια νέα, ίσως χειρότερη, κυβερνητική θητεία της δεξιάς ως το 2031.

Η απουσία συνεργασιών μεταξύ των προοδευτικών κομμάτων δεν οφείλεται σε έλλειψη αναγκαιότητας, αλλά κυρίως σε:

  • Ιδεολογικές αγκυλώσεις: Ορισμένα κόμματα συνεχίζουν να ερμηνεύουν τη συγκυρία με λογικές του παρελθόντος, επιμένοντας σε «καθαρότητα» ή σε απολυτότητες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας.
  • Προσωπικές και ηγετικές αντιπαλότητες: Αντί για συλλογικές στρατηγικές, συχνά παρατηρείται επικράτηση μικροπολιτικών υπολογισμών, όπου το κύριο μέλημα είναι η επιβίωση ή ανάδειξη της κάθε ηγεσίας.
  • Έλλειψη εμπιστοσύνης και διαλόγου: Δεν έχει υπάρξει ένα σοβαρό, συνεχές και θεσμικό πλαίσιο προγραμματικής συζήτησης. Ο κατακερματισμός αναπαράγει την καχυποψία και την αδράνεια.
  • Ο φόβος του πολιτικού κόστους: Πολλοί υπολογίζουν πως μια ενδεχόμενη συνεργασία μπορεί να κοστίσει εκλογικά, αν το εκλογικό σώμα δεν είναι “έτοιμο” να την αποδεχτεί. Όμως αν δεν τολμήσουμε τώρα, πότε;

Το αποτέλεσμα είναι ένα τοπίο αποσπασματικό, με πολλαπλές “φωνές” που δεν συγκλίνουν σε κοινή προοπτική – και αυτό το πληρώνει η κοινωνία με την παγίωση της Δεξιάς στην εξουσία.

Ο ρόλος των μελών και των οργανώσεων του κόμματος είναι κρίσιμος. Η επανεκκίνηση δεν θα γίνει ούτε από τα γραφεία, ούτε με αποφάσεις κορυφής. Θα γίνει από τη βάση, από τα μέλη που πρέπει να νιώσουν ότι συμμετέχουν, συνδιαμορφώνουν και εμπνέονται. Ένα κόμμα ανοιχτό, δημοκρατικό, μαχητικό – όχι μηχανιστικό και εσωστρεφές.

Οφείλουμε να μιλήσουμε με καθαρό λόγο: Αν δεν αλλάξουμε την πολιτική πορεία της χώρας, θα αλλάξει η κοινωνία προς το χειρότερο – και τότε δεν θα φταίνε μόνο οι αντίπαλοι, αλλά και όσοι σιώπησαν ή δίστασαν.

Αν θέλουμε να αποτρέψουμε το μέλλον που ήδη διαμορφώνεται, πρέπει να το χτίσουμε μαζί, τώρα.

Επανεκκίνηση με πράξεις, όχι με λέξεις

Το 5ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν μπορεί να είναι μια ακόμη εσωκομματική διαδικασία ενδοσκόπησης. Οφείλει να αποτελέσει τομή, αφετηρία και εγερτήριο σάλπισμα για όλους όσοι δεν αποδέχονται τη συνέχιση της σημερινής πολιτικής κατάστασης. Η πολιτική αλλαγή δεν θα έρθει αυτόματα ούτε με “εύκολες” καταγγελίες· θα προκύψει μόνο εάν καταφέρουμε να οικοδομήσουμε ξανά εμπιστοσύνη, σχέδιο, συμμετοχή και κυρίως, πολιτική συνεργασία με όρους κοινωνικής πλειοψηφίας.

2. Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των μελών στη νέα κομματική λειτουργία;

Η επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν μπορεί να είναι γνήσια χωρίς τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης κόμματος–μελών. Τα μέλη δεν μπορούν να είναι απλοί χειροκροτητές, ούτε ψηφοφόροι εσωκομματικών διαδικασιών. Πρέπει να είναι:

  • Δημιουργικοί συμμέτοχοι στον πολιτικό σχεδιασμό,
  • Σύνδεσμοι με την κοινωνία, με ενεργό ρόλο στις τοπικές κοινωνίες, στους χώρους εργασίας και στις συλλογικότητες,
  • Ελεγκτές και συνδιαμορφωτές της ηγεσίας, όχι απλοί αποδέκτες αποφάσεων.

Για να γίνει αυτό, απαιτείται αλλαγή κουλτούρας λειτουργίας του κόμματος:

  • με θεσμική ενίσχυση των οργανώσεων βάσης,
  • με ουσιαστικές διαδικασίες διαβούλευσης πριν τις αποφάσεις,
  • με αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου και όχι επικοινωνιακές επιδείξεις.

Ένα κόμμα μαζικό, ζωντανό και δημοκρατικό μπορεί να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει· ένα κόμμα που λειτουργεί κλειστά, φοβικά και ιεραρχικά, το μόνο που καταφέρνει είναι να συρρικνώνεται.

Η πολιτική απογοήτευση είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο αλλά και το μεγαλύτερο στοίχημα. Οι πολίτες που αποσύρθηκαν, που αποστράφηκαν την πολιτική ή που σιωπούν, δεν είναι αδιάφοροι· είναι πληγωμένοι και δύσπιστοι. Για να ενεργοποιηθούν ξανά χρειάζεται:

  • Ειλικρίνεια και αυτοκριτική: Να μιλήσουμε ανοιχτά για τα λάθη του παρελθόντος, για τις υπερβολικές προσδοκίες που διαψεύστηκαν, για τις πολιτικές που αποξένωσαν ένα κομμάτι της κοινωνίας.
  • Ρεαλιστικό αλλά ελπιδοφόρο σχέδιο: Οι πολίτες χρειάζονται ένα χειροπιαστό πρόγραμμα αλλαγής – για τους μισθούς, τη στέγαση, τη δημόσια υγεία, τη δικαιοσύνη, την κλιματική κρίση. Όχι γενικόλογες εξαγγελίες.
  • Αμεσότητα στην επαφή και απελευθέρωση από το “κομματικό λεξιλόγιο”: Η πολιτική πρέπει να ξαναμιλήσει ανθρώπινα. Χωρίς συνθήματα-κλισέ, χωρίς επιτήδευση.
  • Δρόμοι συμμετοχής και όχι απλής ψήφου: Οι πολίτες κινητοποιούνται όταν νιώθουν ότι μπορούν να επηρεάσουν τα πράγματα. Όταν τους δίνεται χώρος, ρόλος και λόγος.

Η πολιτική αλλαγή δεν θα έρθει επειδή τη ζητάμε. Θα έρθει μόνο αν την οικοδομήσουμε σε στέρεες βάσεις: συνεργασία, συμμετοχή, εμπιστοσύνη, σχέδιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (εμείς) έχει την ιστορική ευθύνη – και την ευκαιρία – να δείξει τον δρόμο. Όχι μόνο για να νικήσει τη Δεξιά, αλλά για να ξαναδώσει στον λαό την ελπίδα ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να αλλάξει τις ζωές μας.

Κείμενο συμβολής του Γ. Ραγκούση μέλους της Π.Γ. – “Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε παρατεταμένη κρίση. Γιατί; – Ηθική και αξιακή εσωτερική επανάσταση το μέγα αιτούμενο”

Κείμενο συμβολής του Γ.Ραγκούση μέλους της Π.Γ.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε παρατεταμένη κρίση. Γιατί;

Ηθική και αξιακή εσωτερική επανάσταση το μέγα αιτούμενο.”

(Μέρος πρώτο)

Καταρχάς ποιος μπορεί να αντιλέξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ – όπως και η ΝΕΑΡ και το ΚΙΔΗ που αποσχίστηκαν από αυτόν μετά το 2023 – διέρχεται μια βαθύτατη και παρατεταμένη κρίση; Μία κρίση που σπεύδω να διατυπώσω την πεποίθηση πως -αντικειμενικά- δεν αξίζει στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Από το 32% των εθνικών εκλογών του 2019, έχει περιπέσει σε μονοψήφια δημοσκοπικά ποσοστά, μολονότι εδώ και 6 χρόνια δεν κυβερνά για να υφίσταται μια δικαιολογημένη φθορά.

Είναι πρόδηλο πως η κρίση που διέρχεται, δεν είναι κρίση ανάπτυξης σύμφωνα με την γκραμσιανή ορολογία. Είναι κρίση που εκδηλώθηκε με δύο διασπάσεις μετά τη μοιραία εκλογή Κασσελάκη, ενώ με ακόμη μεγαλύτερη ένταση κορυφώθηκε μετά το ξέσπασμα των παλλαϊκών συγκεντρώσεων για τα Τέμπη.

1.Τι ήταν οι συγκεντρώσεις για τα Τέμπη; 

Ήταν ένα πρωτοφανές -αξιακό- ξέσπασμα συλλογικής αξιοπρέπειας και κοινωνικής ευαισθησίας. Όπου ζουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες κατέκλυσαν τις πλατείες όχι για να υπερασπιστούν υλικές απαιτήσεις — όπως συνέβαινε στην εποχή των μνημονίων — αλλά για να υπερασπιστούν αξίες: τη ζωή, τη δικαιοσύνη, την αλήθεια. Οι συγκεντρώσεις αυτές αποτέλεσαν ένα νέο πολιτικό ιστορικό ορόσημο. Αποκατέστησαν τη λαϊκή αυτοπεποίθηση που είχε τρωθεί κατά τη διάρκεια των μνημονίων και εγκατέστησαν νέες συνθήκες κοινωνικής αυστηρότητας με βάση την οποία κρίνονται πλέον οι πολιτικές δυνάμεις και ιδιαίτερα τα κόμματα της αριστεράς και της κεντροαριστεράς λόγω του κυβερνητικού τους παρελθόντος. Όποιος δεν εναρμονίζεται σήμερα με όσους η κοινωνία θεωρεί και βροντοφωνάζει ως αυτονόητους κανόνες για την πολιτική διαχείριση τέτοιων γεγονότων όπως τα Τέμπη που την συγκλόνισαν, απλώς περιθωριοποιείται. Διότι η κοινωνία δεν κρίνει μόνο το κυβερνητικό παρελθόν των κομμάτων αλλά και πως αυτά διαχειρίζονται το παρελθόν τους σήμερα. 

2.Η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι κωμικό να θεωρείται ότι οφείλεται σε υστέρηση αριστερής ριζοσπαστικής ρητορικής του Φάμελλου ή πολιτικής τακτικής, όταν από τον Ιανουάριο, παρά την ανίερη στέρηση της ιδιότητας της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε την πολιτική πρωτοβουλία σχεδόν σε όλες τις μεγάλες προκλήσεις που έχουν προκύψει για τον προοδευτικό χώρο. Ακόμη πιο κωμικό είναι, να θεωρείται πως πρόκειται για κρίση επικοινωνιακού ή οργανωτικού χαρακτήρα. Τέτοιες προσεγγίσεις, μπορεί να εκφωνεί μόνον κάποιος που επιδιώκει να προκαλέσει στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μια τεχνητή εσωστρέφεια. Στο πεδίο του προγραμματικού λόγου σίγουρα υπάρχει έλλειμμα καθώς και επιτακτική ανάγκη ανανέωσης και πρωτοτυπίας που απουσιάζει, αλλά δεν θα μπορούσε εκεί να εντοπιστεί το επίκεντρο της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, γιατί αυτό είναι γενικευμένο πρόβλημα στον προοδευτικό χώρο. 

3.Η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι παρατεταμένη και πολυετής, διότι είναι πρωτίστως αξιακή. Είναι κρίση που απορρέει από την αμφισβήτηση του ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ιδρύθηκε και αυτοπαρουσιάστηκε στην ελληνική κοινωνία ως ένα κόμμα που εκπροσωπεί τις διαχρονικές αρχές και αξίες της αριστεράς.

Ποιες είναι αυτές οι αξίες;

Είναι η προσφορά με ανιδιοτέλεια, η εντιμότητα, η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και βεβαίως η αυτοθυσία. Στοιχεία που ευτυχώς υπάρχουν ακόμη στη βάση του κόμματος, ανάμεσα στα χιλιάδες απλά μέλη και στελέχη. 

Οι ιστορικοί ήρωες της αριστεράς, τα πρόσωπα σύμβολα που ενέπνευσαν γενιές και γενιές -ανεξάρτητα αν ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή αριστερά- αυτοί που διαμόρφωσαν τον ιδεότυπο του αριστερού, ήταν εκείνοι που θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους για το σύνολο και όχι εκείνοι που εξαιτίας τους οδηγήθηκε το σύνολο του κόμματος στη θυσία, όπως συνέβη στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, σε συγκεκριμένες βαρυσήμαντες -κοινωνικά και θεσμικά- περιπτώσεις, με κορυφαία αυτή των Τεμπών. 

4.Η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ απορρέει από τη σύγκριση της εικόνας του με τις ιστορικές αρχές και αξίες της αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης κι όχι από τη σύγκριση με τα άλλα κόμματα του κέντρου και της δεξιάς. Κι επειδή η πολιτική είναι η μάχη των συμβόλων, τα πρόσωπα είναι ίσως τα πιο εύληπτα από το λαό θετικά ή αρνητικά σύμβολα. Υπό αυτήν την έννοια το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, δεν είναι γενικό κι αόριστο. Είναι συγκεκριμένο και εντοπισμένο. Και βεβαίως από κοντά ακολουθεί και ο ατομικισμός που ο καθένας λέει και κάνει ό,τι θέλει όποτε θέλει, η υπονόμευση της συλλογικότητας, η ιδιοτέλεια, οι προσωπικές ατζέντες. Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, δεν είναι κανείς άλλος πλην από τον κακό του εαυτό που δεν του επιτρέπει να εναρμονιστεί με τις κοινωνικές αξιακές ιεραρχήσεις. Και τελικά ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι η ανοχή αυτής της πραγματικότητας και ο συμβιβασμός με αυτήν την αξιακά παρακμιακή πραγματικότητα από τους περισσότερους και τις περισσότερες. 

5.Αν ανατρέξει κάποιος στην προεκλογική περίοδο του 2023, θα διαπιστώσει ότι τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ τον σημάδεψαν ούτε ένα ούτε δύο, αλλά 7 (επτά) μείζονα, αρνητικά πολιτικά γεγονότα που προκλήθηκαν από συγκεκριμένα στελέχη του και τα οποία μετέτρεψαν τη σχεδόν ισοπαλία στις δημοσκοπήσεις μετά την τραγωδία στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου, σε μεγάλη ήττα στις 21 Μαΐου 2023. 

Ακόμη και ο βαθύτερος λόγος που η εκλογή Κασσελάκη έπληξε καίρια τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι βασικά αξιακός. Διότι σαν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, απέδειξε στην κοινωνία πόσο μακριά βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ από τις διαχρονικές αξίες της αριστεράς, αφού μπόρεσε να εκλέξει πρόεδρο κάποιον σαν τον συγκεκριμένο επειδή μάλιστα ήταν νέο και άφθαρτο πρόσωπο. Γι αυτό και έχουν απαράγραπτη, ιστορικού μεγέθους, ευθύνη όσες και όσοι προσπάθησαν μέχρι και την τελευταία στιγμή, να διασώσουν την ηγεσία Κασσελάκη.

6.Σε κάθε περίπτωση, οι συγκεντρώσεις των Τεμπών κατέδειξαν πως για να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, αυτό που εμείς οφείλουμε, δεν είναι να εισηγηθούμε στον ελληνικό λαό μία απλώς βελτιωμένη κομματική λειτουργία. 

Είναι κάτι πολύ βαθύτερο και σοβαρότερο. Είναι ένα νέο κομματικό υπόδειγμα βασισμένο σε ένα νέο, δημόσιο πολιτικό ήθος αντάξιο των ιστορικών αρχών της αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης.

Και αυτό αφορά εξίσου και τις όποιες διεργασίες στον ευρύτερο χώρο της προοδευτικής παράταξης. Αυτές -εάν προχωρήσουν- είτε θα εισφέρουν στη δημόσια ζωή έναν νέο κώδικα πολιτικής ηθικής και αξιών είτε, αν μείνουν απλώς στο επίπεδο κάποιων προγραμματικών συμφωνιών, δεν θα απασχολήσουν καν τον ελληνικό λαό. 

7.Το 5ο συνέδριο λοιπόν -ίσως το πιο κρίσιμο στην ιστορία του- ή θα δώσει εντολή για ηθική και αξιακή αναγέννηση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεν θα βγει από την κρίση. 

Αν χάσουμε τον πόλεμο της ηθικής και αξιακής αναγέννησης δεν θα έχει νόημα όσες καθημερινές πολιτικές μάχες και αν κερδίσουμε. 

Η απολύτως άδικη δημοσκοπική κατακρήμνιση που εξελίσσεται, θα παγιωθεί. Οι πολίτες για να επιστρέψουν κοντά μας, θα πρέπει πρώτα να μας δουν να συγκρουόμαστε με τον κακό μας εαυτό. Και αυτή είναι το μόνο είδος εσωστρέφειας που θα κάνει καλό στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.

Χωρίς ηθική και αξιακή εσωτερική επανάσταση, ούτε νέος ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μπορεί να υπάρξει, ούτε ανασύνθεση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, ούτε ήττα της ΝΔ και κυβερνητική αλλαγή. 

Αυτή είναι η ιστορική ευθύνη όλων μας, μηδενός εξαιρουμένου. 

Η ηθική και αξιακή εσωτερική επανάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι το μέγα αιτούμενο. Αυτό είναι που άλλωστε του αξίζει, αυτό είναι που αξίζει στα χιλιάδες ανιδιοτελή μέλη και στελέχη του.

(Ακολουθεί το 2ο μέρος για μια αξιακή τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε σχέση με τους θεσμούς, το κράτος, τους αρμούς εξουσίας, το πολιτικό σύστημα, καθώς και το 3ο μέρος για τις 5 μικρές επαναστάσεις στο δρόμο για την επόμενη προοδευτική Ελλάδα.)

Κείμενο συμβολής – Κωστής Μουδάτσος

Σκέψεις για το συνέδριο και το κόμμα!

Του Κωστή Μουδάτσου

Το συνέδριο πλησιάζει και όλοι θέλομε ένα κόμμα εξουσίας, πολυσυλλεκτικό, καινοτόμο και δημιουργικό. Να έχει προτάσεις για την επόμενη μέρα για την διακυβέρνηση της χώρας. Ένα πρόγραμμα που θα εμπνέει τους πολίτες και τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.

Η πολιτική του προοδευτικού κόμματος πρέπει να διαφέρει ριζικά από την κυβερνητική.  Στην αναμονή των πολιτών, το προοδευτικό κόμμα εάν θέλει να διεκδικήσει την εξουσία, πρέπει να προτείνει το δικό του πρόγραμμα, τις δικές του θέσεις, τη δική του στάση και με τρόπο που να πείθει! Απλά και καθαρά. Το πρόγραμμα με τις μετεκλογικές πολιτικές να συνάδουν και να αποτελεί δέσμευση. Συμβόλαιο! Ο αριστερός λόγος πρέπει να είναι προγραμματικός, δημιουργικός, καινοτόμος και οραματικός! Να δείχνει καθαρά ότι ωφελεί τον εργαζόμενο, τον νέο, τον παραγωγικό άνθρωπο και τον συνταξιούχο.

 Ότι προτείνει ένα κοινωνικό μοντέλο ανάπτυξης με σκοπό την παραγωγική ανασυγκρότηση, την χρηματοδότηση των δημιουργικών δυνάμεων, τη φτηνή ενέργεια, τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία. Όποιος ελέγχει τη ενέργεια και τη τροφή, ελέγχει τις οικονομίες και τις κοινωνίες! Χώρα που δεν παράγει την τροφή και την ενέργεια που καταναλώνει, κινδυνεύει διπλά.

• Το χρέος της αυξάνεται, λόγω της ανισορροπίας, περισσότερες εισαγωγές από εξαγωγές.

• Στον κίνδυνο μιας επισιτιστικής κρίσης, λόγω πολέμων αλλά και της κλιματικής αλλαγής!

 Ότι έχει βασικό στόχο να δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιστροφή των νέων που έχουν φύγει για το εξωτερικό. Ζούνε το σοκ του συνδυασμού της αύξησης στις τιμές ενέργειας, στις τιμές τροφίμων και του κόστους στέγασης.  Αυτά έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία,  και υπάρχουν ανησυχίες ότι αυτό θα συνεχιστεί και τις επόμενες χρονιές. Ένα μεγάλο μέρος μικρών διαμερισμάτων, 45-50 τετραγωνικών μέτρων, έχουν μετατραπεί σε διαμερίσματα Airbnb, ενώ οι υποψήφιοι αγοραστές κατοικιών αντιμετωπίζουν τον αυστηρό έλεγχο των τραπεζών. Η αυστηρότητα που επιδεικνύουν οι τράπεζες στη χορήγηση δανείων κρατάτους νέους εργαζόμενους μακριά από τα ακίνητα για δεκαετίες. Τι προτείνομε για να μπει το πρόβλημα σε τροχιά επίλυσης; Ποιο ρόλο θα έχει η πολιτεία και οι ΟΤΑ σε τέτοια θέματα; Αν δεν έχομε καλή στέγαση, τότε αυτό έχει αντίκτυπο στην ψυχική  υγεία και στην ευημερία μας, πράγμα που σημαίνει ότι  εμποδίζει  να βρούμε ποιοτική εργασία, και η μη ύπαρξη αυτής, μας εμποδίζει να βρούμε αξιοπρεπή στέγαση. Όλο αυτό αποτελεί ένα είδος φαύλου κύκλου και αυτόν  πρέπει να τον σπάσουμε!  

Το δημογραφικό αποτελεί γρίφο και απαιτούνται πολιτικές στήριξης της οικογένειας και των νέων διαφορετικά η ελληνική κοινωνία βαδίζει στην γήρανση και στην παρακμή. Το πρόβλημα είναι τεραστίας σημασίας. Υπαρξιακό για τον Ελληνισμό!  

 Ότι επιτέλους θα υιοθετήσει ένα προγραμματισμό αύξησης των εισοδημάτων  με ξεκάθαρο τρόπο. Με την αύξηση των μισθών, την επιστροφή του 13 και 14ου μισθού. Με την μείωση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Με την κατοχύρωση χωρίς τερτίπια της εθνικής συλλογικής σύμβασης.

Ο ρόλος του δημόσιου τομέα είναι κυριαρχικός και ήδη σε αρκετές χώρες το κράτος αποκτά τον δημόσιο έλεγχο σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η ενέργεια, το νερό, τα τρένα κ.α. Χωρίς δημόσια τράπεζα δεν εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης!

Η δημόσια υγεία και το ΕΣΥ χρειάζονται ουσιαστικές παρεμβάσεις και στήριξη για να ξανασταθούν στα πόδια του. Ένα σύγχρονο και απαιτητικό σύστημα δημόσιας παιδείας χρειάζεται ζωογόνες μεταρρυθμίσεις με κυρίαρχο το ρόλο της πολιτείας.

Το σύνθημα Δικαιοσύνη παντού πρέπει να πάρει σάρκα και οστά με συγκεκριμένες προτάσεις και ενέργειες. Αλλιώς δεν μπορείς να αντικρύσεις τους χαροκαμένους γονείς που αγωνίζονται για τη μνήμη και δικαίωση των αδικοχαμένων παιδιών τους.  Όλα αυτά και άλλα πολλά απαιτούν στρατηγικές και τακτικές πολιτικές.

Οι πολίτες δεν πείθονται και να αναμένουν. Έχουν προσδοκίες αλλά κουράζονται με τάσεις, φόρμες και πλατφόρμες, φλυαρίες και προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και από πρόσωπα που δεν κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους ή ακόμη χειρότερα, την έχουν απωλέσει. Αποθαρρύνονται με τις πολιτικάντικες συμπεριφορές, τους μηχανισμούς διατήρησης θέσεων στις κομματικές ιεραρχίες, ισορροπιών αλλά και των πολιτικών της «κλειστής πόρτας» και της απλής διαμαρτυρίας χωρίς προτάσεις και κυβερνητικό πρόγραμμα που θα εμπνέει! Καλό είναι να καταγγέλλεις αλλά αναγκαία και ικανή συνθήκη αποτελεί το να προτείνεις και να πείθεις! Να δίνεις ελπίδα και όραμα στη κοινωνία. Τα κόμματα της διαμαρτυρίας δεν προκαλούν κίνημα για να κερδίσει εκλογές και να γίνει κυβερνητική δύναμη.

Το κόμμα πρέπει να ξεφύγει από τα στερεότυπα και τις γραφικές φιγούρες εκείνων που δεν πέτυχαν στο έργο τους και οι πολίτες δεν τους εμπιστεύονται αλλά και ούτε γουστάρουν τη στάση και τις πρακτικές τους. Το κόμμα πρέπει να λειτουργεί ανοικτά, με δημοκρατικές διαδικασίες, με συνεχή ανανέωση και εξέλιξη. Περισσότερο να λειτουργεί σαν κίνημα παρά σαν παλαιό κόμμα, με τα γνωστά γραφειοκρατικά καλούπια. Δυναμικά και με προοπτική!

Η στρατηγική του κόμματος εξουσίας πρέπει να στηρίζεται στην αρχή ότι πριν τις εκλογές ο αντίπαλος πρέπει να έχει ήδη ηττηθεί. Βασική αρχή είναι να έχει το κόμμα πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης που θα πείθει. Πρέπει να αναδειχτούν με τρόπο οι καταστάσεις και η δυναμική τους, ώστε ο αντίπαλος να χάσει την εσωτερική του συνοχή, να βρεθεί σε σύγχυση, ταραχή, αναβρασμό και αποδιάρθρωση. Να αποδυναμωθεί πριν τη μέρα της κρίσης. Σαν ο αντίπαλος ψάχνει τη νίκη, την ώρα των εκλογών, τότε ήδη έχει χάσει! Υπάρχει σήμερα τέτοια προοπτική; Δημιουργούνται τέτοιες προϋποθέσεις και με ποιο τρόπο;

Πίσω από κάθε συζήτηση πολλά λέγονται και πολλά δεν λέγονται! Όμως όλα αυτά αποτελούν τη βάση συνεννόησης για να εξελιχθεί ο διάλογος, με ιδέες, αντιθέσεις, συνθέσεις. Βέβαια παρατηρούμε τις δημοσκοπήσεις και μένομε με την απορία. Ενώ φθίνει ραγδαία το κυβερνητικό κόμμα, γιατί τη φθορά δεν την καρπώνεται στην ουσία κανένα κόμμα. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. φθίνει! Γιατί οι πολίτες δεν εκφράζουν άποψη; Μεγάλη η αποχή στις προηγούμενες εκλογές, μεγάλο το ποσοστό των αναποφάσιστων σήμερα! Κι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τάσεις που δεν προκαλούν αισιοδοξία.

Το κόμμα έχει ανάγκη από ενεργούς πολίτες! Ίσως το κόμμα πρέπει να κοιτάξει κατάματα στο καθρέπτη τον εαυτό του. Μπορεί να μάθει από τα λάθη του; Θα το δείξει ο καιρός. Για την ώρα δεν δείχνει να μαθαίνει. Άτολμο, άνευρο, συστημικό και φλύαρο. Γιατί φοβάται να εκλέγεται ο πρόεδρος από την κοινωνία που θα ψηφίζει μέχρι και τη μέρα των εκλογών; Καλές οι δικλείδες για τις υποψηφιότητες αλλά η συμμετοχή των πολιτών στην εκλογή του προέδρου δίνει αξία και κύρος στις διαδικασίες.

 Όλα πρέπει να βοηθούν στην παραγωγή πολιτικής για να αντιμετωπιστούν τα τεράστια προβλήματα της χώρας, για να δοθούν λύσεις και να εφαρμοστούν παραγωγικά κοινωνικά μοντέλα ανάπτυξης. Ο λαός περιμένει και το σίγουρο είναι ότι δεν θα περιμένει για πολύ ακόμη.

Το κόμμα έχει τις αφορμές και τις αιτίες να συνομιλήσει με την κοινωνία, τους φορείς και τους πολίτες. Έτσι παράγεται Δημοκρατία. Η προοδευτική παράταξη πρέπει να αξιοποιήσει όλους τους παράγοντες και να κινητοποιήσει τους πολίτες. Το πρόγραμμα, ο διάλογος και οι δράσεις δίνουν την ευκαιρία στο προοδευτικό κόμμα να διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα και όχι να την ορίζει η δεξιά κυβέρνηση, όπου κυριαρχούν οι νεοφιλελεύθεροι, οι μεταγραφέντες «εκσυγχρονιστές» και οι ακροδεξιοί με την βοήθεια των ισχυρών ΜΜΕ.

Στις σημερινές συνθήκες δεν υπάρχει χρόνος ώστε να αναμένει το κόμμα τις εξελίξεις. Οι πολίτες θα ζητήσουν το λόγο για ότι τους στέρησε η κυβέρνηση, για όσα τους χρωστά η πολιτεία αλλά και για ότι δεν κάνει ο προοδευτικός χώρος!

Με το άνοιγμα στο δημοκρατικό χώρο, με το ξεκίνημα της συζήτησης για το πρόγραμμα και την ανανέωση του χώρου, ας μάθομε να ανοίγομε νέους και γόνιμους δρόμους. Οι τοπικές, περιφερειακές και κεντρικές ηγεσίες ας ισχυροποιήσουν το κόμμα και τους δεσμούς του με την κοινωνία των πολιτών. Πρέπει να αδυνατίζουν την δεξιά παράταξη, να ισχυροποιούν το κόμμα και να κτίζονται συμμαχίες με δράσεις στη κοινωνία. Γι’ αυτό από τα τοπικά μέχρι τα κεντρικά όργανα πρέπει να παράγουν πολιτικές θέσεις και ενέργειες. Με λόγο και δράσεις που θα αφήνουν αποτύπωμα στη κοινωνία. Παρατηρούμε στη Κρήτη και στο Ηράκλειο να υπάρχουν σοβαρά θέματα αλλά δράσεις και ουσιαστικές προτάσεις από τα κομματικά όργανα δεν βλέπομε. Άλλωστε και σαν κυβερνητική δύναμη την περίοδο 2015-2019 πολλοί σύντροφοι ανέλαβαν θέσεις ευθύνης αλλά αποτύπωμα στην κοινωνία δεν άφησαν. Απλοϊκοί, μονότονοι και συστημικοί διαχειριστές κατάντησαν οι περισσότεροι εξ’ αυτών.

Σε ότι αφορά το Πολιτισμό και τη Τέχνη ας ελπίσομε ότι στο συνέδριο θα τον λάβουν υπόψη τους στο πρόγραμμα του κόμματος. Κάποτε ο λαϊκός πολιτισμός ήταν προνομιακός χώρος για την αριστερά αλλά στο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον το έχουν ξεχάσει. Η ομάδα Τέχνης και Πολιτισμού της ΟΜ Μασταμπά – Ατσαλένιου πήρε την πρωτοβουλία και με αφιλοκερδή συμμετοχή μελών αλλά και πολλών φίλων του λαϊκού πολιτισμού παρουσιάζει μελέτη 900 σελίδων. Μια προσπάθεια που έχει βρει απήχηση και εκδίδεται σε βιβλίο και αποτελεί πρωτοπόρα ενέργεια. Ο τίτλος είναι «Ο ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ – Μουσική, Ποίηση, Χορός».

ΜΟΥΔΑΤΣΟΣ ΚΩΣΤΗΣ

[email protected]

ΟΜ ΜΑΣΤΑΜΠΑ – ΑΤΣΑΛΕΝΙΟΥ

Προτεινόμενες τροποποιήσεις στις Θέσεις για το 5ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και για το Σχέδιο του νέου Καταστατικού-Μανώλης Παπαμιχαήλ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ για τις ΘΕΣΕΙΣ του 5ου Συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Προοίμιο

4η παρ.: Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αγωνίζεται για τα συμφέροντα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας εργαζομένων, ανέργων, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων, νεολαίας και κάθε πολίτη που θίγεται από το αυταρχικό καθεστώς της δεξιάς και των συνοδοιπόρων της.

1ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σελ.3, τελευταία παρ.: Προσθήκη του κειμένου της κοινής διακήρυξης των 4 κομμάτων (για την Παλαιστίνη).

Σελ.5, 2η παρ.: Να αναφερθούν τα γεωπολιτικά γεγονότα που αναμφισβήτητα οδήγησαν σε αυτό τον άδικο πόλεμο (αθέτηση συμφωνιών του Ελσίνκι, επέκταση του ΝΑΤΟ, περικύκλωση της Ρωσικής ομοσπονδίας από Νατοϊκές βάσεις, 400 καμμένοι ζωντανοί συνδικαλιστές το 2014 από τους Ουκρανούς ναζί του καθεστώς Ζελένσκυ, απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας κ.ά. πολλά, μαζί με την αδράνεια και ίσως την συνδρομή των “προθύμων” της Ε.Ε.).

3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σελ.17, 1η παρ.: Να προστεθεί με την μορφή παραρτήματος, κατάλογος των 131 επιτευγμάτων της Κυβέρνησης Τσίπρα και να συγκριθούν με τα πεπραγμένα των καταστροφικής περιόδων Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και Μητσοτάκη. (ακολουθεί σχετικό κείμενο στην τελευταία σελίδα).

Σελ.17, 3η παρ.: Πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθούν: (α) τα “ΜΕΝΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ 1 & 2, (β) τα βασικά μας λάθη κατά την πανδημία (υιοθέτηση των αντιεπιστημονικών απόψεων του Α. Ξανθού, ενώ αρνήθηκε να προτείνει παρατηρητήριο υγείας, κ.ά. πολλά όπως την ήπια ως επικίνδυνα αφελή μας αντιπολίτευση που καθοδηγούνταν από ανθρώπους με “αστική ευγένεια” αλλά και με αναισθησία για τα φτωχότερα τμήματα του λαού μας και (γ) οι τρικλοποδιές των “ομπρελιστών”, το  σαμποτάζ και την χαρά τους για την ήττα μας (τα έχουμε ξεχάσει;)

Σελ.18, 3η παρ.: Να επισημανθεί ότι αμέσως μετά την πρώτη άρνηση ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ για μετεκλογική συνεργασία να έπεφτε το σύνθημα “ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ”, αλλά και να μας γίνει ΜΑΘΗΜΑ. Καλοδεχούμενες οι όποιες συνεργασίες, αλλά οι θέσεις μας να αναφέρουν ότι ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΩΣ ΚΟΜΜΑ, ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ χωρίς να αποκλείουμε συνεργασίες βασισμένες σε προγραμματικές συμφωνίες, χωρίς να ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. Όσοι αρνούνται ας ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥΣ.

5ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σελ.20, 1η παρ., να αντικατασταθεί με: Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία δίνει καθημερινά τη μάχη της αντιπολίτευσης με συνέπεια και αποφασιστικότητα, τόσο μέσα στη Βουλή, όσο και στην κοινωνία, στις γειτονιές, στους δρόμους μαζί με το οργανωμένο λαϊκό κίνημα και την νεολαία.

6ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σελ.24, 1η παρ. (για τις Τράπεζες): Εθνικοποίηση μιας συστημικής τράπεζας. Επειδή χωρίς αυτό το μέτρο θα “κάνουμε μια τρύπα στο νερό”. Οι σ/φοί μας τραπεζικοί και συναφών επαγγελμάτων το ξέρουν πολύ αυτό το θέμα. Δεν θα πρέπει να χαϊδέψουμε και πάλι κάποιους!

Εδάφιο Γ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΘΕΣΜΟΙ, κ.λ.π., σελ. 45, 1η παρ.: Να συμπεριληφθούν στις θέσεις τα εξής «Ριζικές αλλαγές γρήγορα και συστηματικά έτσι ώστε να σπάσει το απόστημα της τριγωνικής διαφθοράς ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ” (Το κόμμα μας έχει εκφράσει θέσεις που εγκρίθηκαν και στο προηγούμενο συνέδριο – να αναφερθούν).

7ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σελ.52, 3η παρ.: Να επαναληφθεί το σύνθημα “ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ” και οι όποιες συνεργασίες καλοδεχούμενες (όπως στο 3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ, σελ. 18). Αυτή ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ για όλους και όλα τα κόμματα που θέλουν να είναι και είναι, στην πραγματικότητα, δημοκρατικά

Μανώλης Παπαμιχαήλ Μέλος του Συντονιστικού της Ν.Ε. Ν. Ιωαννίνων (Ο.Μ. Ανατολής-Παμβώτιδας

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ για το ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ

Προοίμιο / Εδάφιο 8 / Προτεινόμενη τροποποίηση:

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι κόμμα ανοιχτό σε όλες και όλους τους προοδευτικούς πολίτες της χώρας ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, κοινωνικής προέλευσης ή πολιτικής διαδρομής εφόσον αποδέχονται το Καταστατικό, τις αριστερές αρχές του κόμματος και το πολιτικό πρόγραμμα του.

Άρθρο 4 παράγραφος 2 / Προτεινόμενη τροποποίηση:

Να τροποποιηθεί κατάλληλα έτσι ώστε:

(1) Το συντονιστικό της οικείας Ο.Μ. να έχει την δυνατότητα αιτιολογημένης πρότασης (προς την Γ.Σ. της Ο.Μ.) αποδοχής ή απόρριψης της αίτησης εγγραφής του νέου μέλους.

(2) Η Γ.Σ. της Ο.Μ. να αποφασίζει οριστικά για την αποδοχής ή απόρριψης της αίτησης εγγραφής του νέου μέλους, με βάση την εισήγηση του συντονιστικού και με την παρουσία του υποψήφιου μέλους.

(3) Για τις παραπάνω ενέργειες να προβλέπονται εύλογα χρονικά διαστήματα.

Άρθρο 8 παράγραφος 1δ / Προτεινόμενη τροποποίηση:

Προτείνεται η κατάργηση της παραγράφου 1δ.

Άρθρο 11 / Προτεινόμενη τροποποίηση:

Προτείνεται η προσθήκη μιας ακόμη παραγράφου (παράγραφος 10) ως εξής «Σε περίπτωση μη επίτευξης απαρτίας 50%+1 των ταμειακώς εντάξει μελών της Ο.Μ., μπορεί να διεξαχθεί συζήτηση των θεμάτων της Η.Δ. και να ορισθεί νέα συνέλευση, με τα ίδια θέματα, μετά από τουλάχιστον τρεις (3) ημέρες. Η δεύτερη αυτή συνέλευση μπορεί να αποφασίσει για όλα τα θέματα που συζητήθηκαν στην προηγούμενη, χωρίς επίτευξη απαρτίας, ανεξάρτητα από των αριθμό των παρόντων μελών.»

Άρθρο 13 παράγραφος 1 / Προτεινόμενη τροποποίηση: [ανάλογα με την απόφαση που θα πλειοψηφήσει στο Συνέδριο, για νομαρχιακές (Ν.Ε) ή περιφερειακές επιτροπές (Π.Ε.)].

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ της προτεινόμενης τροποποίησης της παραγράφου 1, του άρθρου 13 στηρίζεται στην εντελώς αρνητική εμπειρία πολλών μελών μας. Με την ισχύουσα διαδικασία παραβιάζεται σαφώς η ισότητα της ψήφου των μελών των Ο.Μ. με σχετικά μικρό αριθμό μελών, αφού οι υποψήφιοί τους θα έχουν μειωμένη δυνατότητα να ψηφιστούν από μέλη άλλων Ο.Μ. Επίσης, ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ να ακολουθείται η ίδια λογική στις διαδικασίες για την εκλογή των μελών κάθε άλλου οργάνου, εκτός των Ο.Μ. (π.χ. Κεντρικής Επιτροπής, οπωσδήποτε).

Αντικατάσταση όλης της παραγράφου 1 έτσι ώστε:

(1) Να ισχύσει πάλι η εκλογή μελών για Νομαρχιακή ή Περιφερειακή συνδιάσκεψη, από κάθε Ο.Μ. ανάλογα με τον αριθμό των ταμειακώς εντάξει μελών της.

(2) Σε περίπτωση που δεν θα γίνει δεκτή η προηγούμενη πρόταση, να προβλέπεται ρητά ειδική μέριμνα ώστε οι υποψήφιοι/υποψήφιες να μπορούν να επικοινωνήσουν τα βιογραφικά τους στοιχεία στα μέλη του κόμματος, της περιοχής τους (Νομός ή Περιφέρεια), που έχουν δικαίωμα ψήφου, χωρίς καμία διάκριση.

(3) Τα μέλη της  Νομαρχιακής ή Περιφερειακής συνδιάσκεψης συνεδριάζουν σε απαρτία των 50% +1 και εκλέγουν τα μέλη της Ν.Ε. ή Π.Ε. με μυστική ψηφοφορία. Η Ν.Ε. ή Π.Ε. εκλέγει συντονιστικό Όργανο, Συντονιστή/τρια και Αναπληρωτή Συντονιστή/στρια. Ταυτόχρονα διατηρείται η Νομαρχιακή ή Περιφερειακή συνδιάσκεψη, η οποία μπορεί να συγκαλείται με τη συμμετοχή όλων των μελών των Ο.Μ. του αντίστοιχου Νομού ή Περιφέρειας.

Άρθρο 20 παράγραφος 4 / Προτεινόμενες τροποποιήσεις:

Είναι απόλυτα αναγκαία μια σαφής διατύπωση/τροποποίηση της τελευταίας πρότασης]. Να τροποποιηθεί η τελευταία πρόταση της παραγράφου αυτής ως εξής: «Σε περίπτωση άρσης της εμπιστοσύνης της Κεντρικής Επιτροπής από το 50% +1 των μελών της προς τον πρόεδρο συγκαλείται έκτακτο συνέδριο ειδικού τύπου, σύμφωνα με τις προβλέψεις της παραγράφου 5, του παρόντος άρθρου 20 και ως εκ τούτου, αυτό το έκτακτο συνέδριο είναι διαφορετικό από το Έκτακτο συνέδριο της παραγράφου 1, του άρθρου 21».

Άρθρο 29 / Προτεινόμενη τροποποίηση:

Να καταργηθεί ολόκληρο το άρθρο 29.

Άρθρο 30 παράγραφος 1 / Προτεινόμενη τροποποίηση [πρόταση μιας γενικής αρχής για την ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων χωρίς να παραβιάζονται οι αρχές της πλειοψηφίας και της ισότιμης ψήφου των μελών του Κόμματος]:

Προτείνεται η τροποποίηση της παραγράφου 1 του άρθρου 30 έτσι ώστε να μην παραβιάζονται οι αρχές της πλειοψηφίας και της ισότιμης ψήφου των μελών του Κόμματος, ως εξής:

(1) Ίσος αριθμός μελών ανδρών και γυναικών στα ψηφοδέλτια, για κάθε εκλογή εκπροσώπων, εσωκομματικής ή εξωκομματικής εκλογικής διαδικασίας.

(2) Ανάδειξη των εκλεγέντων ανδρών και γυναικών, με βάση την γενική τους κατάταξη σε σταυρούς προτίμησης, αδιακρίτως φύλου.

(3) Για την εκλογή των μελών, των συντονιστικών των κομματικών οργάνων, Ο.Μ., Ν.Ε. ή Π.Ε., να ισχύει η ίδια διαδικασία. Ειδικότερα, προτείνεται η διατήρηση της ποσόστωσης φύλου (50% – 50%) για την εκλογή συντονιστή/τριας των Ο.Μ., Ν.Ε. ή Π.Ε., καθώς επίσης και για τα αξιώματα του/της Γραμματέα και Αναπληρωτή Γραμματέα της Κ.Ε.

Μανώλης Παπαμιχαήλ Μέλος του Συντονιστικού της Ν.Ε. Ν. Ιωαννίνων (Ο.Μ. Ανατολής-Παμβώτιδας

131 ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ σε τεσσεράμισι χρόνια… ΠΟΣΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, στα 47 χρόνια συνολικής τους διακυβέρνησης; ΑΣ ΤΑ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ !!!

1) Κατάργηση του 5-ευρου για την επίσκεψη σε εξωτερικά ιατρεία δημόσιων δομών υγείας.

2) Δωρεάν περίθαλψη για 2.500.000 ανασφάλιστους.

3) Διαγραφή των βεβαιωμένων στην εφορία οφειλών όσων ανασφάλιστων νοσηλεύτηκαν σε δημόσιο νοσοκομείο επί εποχής Σαμαρά.

4) Απόδοση ΑΜΚΑ σε όλους ανεξαιρέτως τους διαμένοντες στην ελληνική επικράτεια.

5) Δωρεάν μετακίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για όλους τους ανέργους.

6) Επίδομα ενοικίου και στέγασης.

7) Κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης κάθε Χριστούγεννα.

8 ) Αύξηση του επιδόματος παιδιών κατά 80%.

9) Αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11% και εξαγγελία περαιτέρω αύξησης από 7,5% για το 2020 και το 2021.

10) Κατάργηση του μνημονιακού υποκατώτατου μισθού.

11) Θέσπιση 13ης αναλογικής σύνταξης σε όλους ανεξαιρέτως τους συνταξιούχους.

12) Θέσπιση ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών ανάλογα με τα εισοδήματα τους, με κατώτατο επίπεδο τα 175€ και μείωση των ισχυουσών εισφορών για το 85% αυτών.

13) 120 δόσεις σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία για ελεύθερους επαγγελματίες και φυσικά πρόσωπα με διαγραφή των προσαυξήσεων έως 100% και δικαίωμα συνταξιοδότησης.

14) Συνολική φορολογική επιβάρυνση 17% ενώ το υπόλοιπο 83% είχε ήδη επιβληθεί απ’ τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.

15) Επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση από 24% σε 13%.

16) Μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα λιπάσματα από 24% σε 13%.

17) Μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια και στο φυσικό αέριο από 13% στο 6%.

18) Εξαγγελία μείωσης ΕΝΦΙΑ 30% μεσοσταθμικά, αντιστρόφως ανάλογα με την περιουσιακή αξία, όλων των φορολογουμένων.

19) Απαλλαγή από την εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ.

20) Μείωση εισφοράς κοινωνικής αλληλεγγύης από 6% στο 2% για εισοδήματα από 20.000 έως 30.000 ευρώ.

21) Θέσπιση νέων διαδικασιών προς αποφυγή ταλαιπωρίας χρονίως και ανιάτως αναπήρων και αύξηση των παθήσεων που δικαιολογούν αναπηρία συμφώνως με τις σύγχρονες παραδοχές της επιστήμης.

22) Τα οικονομικά σκάνδαλα (πχ Novartis, ΚΕΕΛΠΝΟ κτλ.) ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ στη Δικαιοσύνη δηλαδή στο φυσικό τους δικαστή χωρίς το ξέπλυμα της προανακριτικής επιτροπής για τα πολιτικά πρόσωπα.

23) Σχολικά γεύματα. σε 153.244 μαθητές, 950 σχολείων, 63 Δήμων.

24) Ακύρωση περικοπής συντάξεων από 1/1/2019 και αύξηση 620.000 συντάξεων από την αρχή του 2019.

25) Μείωση της συνολικής ανεργίας κατά 9% και της ανεργίας των νέων κατά 23%.

26) 360.000 νέες θέσεις εργασίας από το 2015.

27) Μείωση της αδήλωτης εργασίας από 20% σε 8% μέσω ανασύστασης και επαναλειτουργίας του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας.

28) Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, θέσπιση της δικαιολογημένης απόλυσης και επαναφορά της αναλογικής αποζημίωσης.

29) Αύξηση των κρατικών δαπανών για την πρόνοια από 780 εκατομμύρια ευρώ το 2014 σε 3 δισεκατομμύρια το 2019.

30) Ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών αξόνων (Ιόνια οδός, Ε65, Πάτρα-Κόρινθος, Αθήνα-Θεσσαλονίκη στα Τέμπη, Μαλιακός, Κλειδί) με επανεκκίνηση των έργων και επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων με όφελος 785 εκατ. για το δημόσιο.

31) Νέος νόμος για τα κατοικίδια. τσιπάκια, μεταβολή στοιχείων, πρόστιμα για κακοποίηση, βρωμιά,, εγκατάλειψη ζώου, ανεπαρκείς χώρους κ.λ.π

32) Απορρόφηση 100% των κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για έργα. Ούτε ένα ευρώ χαμένο.

33) Πλατφόρμα για υιοθεσίες και αναδοχές, απόλυτη διαφάνεια, εκπαίδευση νέων γονέων, χτύπημα πωλήσεων βρεφών. Ανάδοχοι γονείς πλέον μπορούν να γίνουν και ομόφυλα ζευγάρια.

34) Θεσμοθέτηση διαδικασίας για την ίδρυση και λειτουργία κέντρων αποτέφρωσης νεκρών.

35) Σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια και δυνατότητα αλλαγής ταυτότητας φύλου.

36) Επίλυση του 30ετούς “Μακεδονικού” ζητήματος με εθνικώς επωφελή τρόπο, σεβόμενη το Διεθνές Δίκαιο, που προώθησε τα εθνικά μας συμφέροντα μέσω της Συμφωνίας των Πρεσπών.

37) Επαναφορά 2500 καθηγητών ΕΠΑΛ (Επαγγελματικό Λύκειο) οι οποίοι βρίσκονταν σε διαθεσιμότητα.

38) Αναβάθμιση των ΕΠΑΛ μέσω του προγράμματος ΜΝΑΕ (Μια ΝΕΑ ΑΡΧΗ Για Τα ΕΠΑΛ), πρόσβαση των αποφοίτων τους σε όλες ανεξαιρέτως τις πανεπιστημιακές σχολές με αυξημένο ποσοστό.

39) Πρόσληψη ψυχολόγων καθώς και εφαρμογή της ενισχυτικής διδασκαλίας για τους μαθητές της επαγγελματικής εκπαίδευσης με ταυτόχρονη διδασκαλία από Δυο φιλολόγους και Δυο μαθηματικούς.

40) Πλήρης αναδιοργάνωση του συστήματος διδασκαλίας του Λυκείου, των μαθημάτων των Πανελλαδικών εξετάσεων και εισαγωγή του μαθήματος της κοινωνιολογίας ως βασικού στις τάξεις του Λυκείου, προϋπόθεση για τη σωστή ένταξη των νέων μας στην κοινωνία.

41) Εφαρμογή του 4ου έτους μαθητείας όπου οι απόφοιτοι αναβαθμίζουν το πτυχίο τους, αποκτώντας επαγγελματική εμπειρία λαμβάνοντας το 75% του κατωτάτου μισθού και με πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη και ένσημα

42) Επαναφορά σχολικών φυλάκων, δημοτικών αστυνομικών, προσωπικού των ΑΕΙ.

43) Δίχρονη προσχολική εκπαίδευση.

44) Ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται, ανατρέφονται και σπουδάζουν στην πατρίδα μας.

45) Καθιέρωση απλής αναλογικής στο εκλογικό σύστημα εθνικών εκλογών.

46) Αδειοδότηση των καναλιών με σημαντικά έσοδα για το κράτος. Έσοδα για το κράτος 245 εκατομμύρια σε βάθος 10ετίας.

47) Επιβολή και είσπραξη του φόρου διαφήμισης που ατύπως είχε καταργηθεί επί προηγούμενων κυβερνήσεων.

48) Σταδιακή κατάργηση των εργολάβων καθαριότητας και φύλαξης νοσοκομείων, δημοσίων χώρων και σχολείων και επαναφορά των προηγούμενων εργαζόμενων με το προηγούμενο καθεστώς σχέσης εργασίας, με αυξημένους μισθούς και όφελος για το δημόσιο έως και 30%.

49) Κύρωση νομοσχεδίου για τις επί μέρους συμβάσεις με το Ίδρυμα «ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ», για την προμήθεια δυο αεροπλάνων και δυο ελικοπτέρων αεροδιακομιδών καθώς και τη μελέτη, κατασκευή και εξοπλισμό τριών νοσοκομείων σε Κομοτηνή, Σπάρτη και Θεσσαλονίκη. Τα αεροπλάνα και ελικόπτερα παραδόθηκαν τον Απρίλιο του 2021.

50) Αντικατάσταση σχεδόν του συνόλου του στόλου των ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ.

51) Εγκατάσταση και λειτουργία μονάδας παραγωγής οξυγόνου στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων για την κάλυψη των αναγκών όλων των νοσοκομείων της Κρήτης σε ιατρικό οξυγόνο με ιδιαίτερο όφελος λόγω και της πανδημίας covid-19. Είχε εγκριθεί και για τα νοσοκομεία Π.Γ.Ν. Αττικόν, Γ.Ν.

52) Προμήθεια 4 μηχανημάτων PET-CT και 4 κυκλοτρονίων παραγωγής ραδιοφαρμάκων που τοποθετήθηκαν στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία Ηρακλείου, Λάρισας, Αλεξανδρούπολης, Ιωαννίνων και στο Παπαγεωργίου (το ένα κυκλοτρόνιο).

53) Προμήθεια και τοποθέτηση 19 αξονικών τομογράφων σε νοσοκομεία του ΕΣΥ.

54) Επαναφορά του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου. Η Ν.Δ. το ξαναέδωσε σε ιδιώτες.

55) Πλήρης επαναλειτουργία της ΕΡΤ.

56) Κατάργηση του νόμου περί επιστράτευσης σε περίπτωση απεργίας εργαζομένων.

57) Αύξηση του ορίου δαπανών των νοσοκομείων από το 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015 στα 1,850 δισεκατομμύρια το 2018.

58) Μείωση των οφειλών του ΕΟΠΥΥ από τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε ιδιώτες παρόχους το 2015, στα 100 εκατομμύρια, πληρωμή πλέον στους ιδιώτες παρόχους σε 60-90 μέρες από την υποβολή των τιμολογίων με ηλεκτρονική εκκαθάριση.

59) Τα νοσοκομεία που το 2014 είχαν έλλειμμα 735 εκατομμύρια ευρώ, στο τέλος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχουν ταμειακό πλεόνασμα 260 εκατομμύρια ευρώ.

60) Επάρκεια των νοσοκομείων σε υλικά, αντιδραστήρια, αναλώσιμα και δεν υποχρεούσαι να τα αγοράζεις από φαρμακεία.

61) Επαναδιαπραγμάτευση των τιμών ιδιωτικών νοσηλίων και επίτευξη σε αρκετές περιπτώσεις μείωσης στο 50% του αρχικού κόστους, πράγμα που η Ν.Δ. επανάφερε στις προ ΣΥΡΙΖΑ τιμές προκαλώντας δυσβάσταχτο κόστος στον ΕΟΠΥΥ.

62) 19.500 προσλήψεις με διάφορες συμβάσεις εργασίας στις δομές της Δημοσίας Υγείας και άλλες 4.500 χιλιάδες σε διαδικασία προκήρυξης και διορισμού.

63) Μετατροπή του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ σε ένα σύγχρονο φορέα προστασίας της δημόσιας υγείας με ταυτόχρονη διαλεύκανση σκανδάλων υπερτιμολογημένων συμβάσεων και παρανόμων προσλήψεων.

64) Νέα νοσοκομεία σε Σαντορίνη και Λευκάδα.

65) Μειωμένη στρατιωτική θητεία σε όλα τα αγόρια τριτέκνων – πολυτέκνων οικογενειών και όχι μόνο στους πρωτότοκους.

66) Αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μετά από 20 χρόνια επίπονων εργασιών από τρεις διαφορετικές επιτροπές επιφανών ειδικών.

67) Αποσυμφόρηση των φυλακών από ορισμένου είδους φυλακισμένους βάσει και των πρακτικών άλλων ευνομούμενων ευρωπαϊκών χωρών.

68) Δικαίωση μετά από 18 χρόνια των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ από το 1998 και σταδιακός διορισμός τους.

69)·Οι προσλήψεις λόγω μνημονίων στο δημόσιο από 1 προς 5, έγιναν 1 προς 3 και τελικά 1 προς 1.

70) Καθιερώθηκε ως κρατική αργία η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων με αντίστοιχο όφελος στις πληρωμές των εργαζομένων κατά τη διάρκεια αυτής.

71) Εξυγίανση και ολοκλήρωση διαδικασίας ανάληψης του παρασιτικού ΟΑΣΘ απ’ το δημόσιο.

72) Διαδοχικά ρεκόρ για τον Ελληνικό τουρισμό που έφτασε στο επίπεδο των 32 εκατομμυρίων τουριστών σε ένα χρόνο, συνεισφέροντας συνολικώς πάνω από το30% του ΑΕΠ.

73) Το 2018 οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα έφτασαν στο ιστορικό ρεκόρ των 3,606 δισεκατομμυρίων ευρώ για πρώτη φορά στην ιστορία, σπάζοντας το ρεκόρ που ήταν πάλι του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2017, με 3,597 δισεκατομμύρια.

74) Οι εξαγωγές των ελληνικών επιχειρήσεων έφτασαν τα 24,34 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αυξημένες από το προηγούμενο ρεκόρ του 2017.

75) Η Ελληνική ναυτιλία, σαν σύνολο τόνων χωρητικότητας φορτίου, ανέβηκε από την τέταρτη θέση παγκοσμίως στην πρώτη με κανέναν εφοπλιστή να δηλώνει δημοσίως ότι έχει χεσμένο τον Έλληνα Πρωθυπουργό.

76) Κατάργηση των φυλακών τύπου «Γ».

77) Θεσμοθέτηση εκπαιδευτικών δομών σε όλες τις φυλακές της χώρας.

78) Ψήφος στα 17 έτη.

79) Ψήφος των απόδημων Ελλήνων.

80) Επαναλειτουργία των ναυπηγείων της Σύρου.

81) Κλείσιμο της σκανδαλώδους ΑΕΠΙ και αποστολή των υπαιτίων που απομυζούσαν τους κόπους χιλιάδων πνευματικών δημιουργών με υπέρογκους μισθούς των μελών του Δ.Σ. της στη Δικαιοσύνη.

82) Βιβλία στα σχολεία, καθηγητές από την αρχή της σχολικής χρονιάς.

83) Κλείσιμο των μουσικών σχολείων παλαιού τύπου και ίδρυση καινούργιων, βάσει σύμβασης και με το ίδρυμα «ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ» για τον εξοπλισμό τους με μουσικά όργανα.

84) Αναθεώρηση του Συντάγματος με την κατάργηση της σκανδαλώδους διάταξης περί ευθύνης υπουργών, τον περιορισμό της βουλευτικής ασυλίας, την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από πρόωρες εκλογές, την κατοχύρωση του πολιτικού όρκου, την κατοχύρωση κοινωνικών δικαιωμάτων και κοινωνικών αγαθών, την υποχρεωτική βουλευτική ιδιότητα του πρωθυπουργού, κ.α.

85) Καθιέρωση του Κλεισθένη και της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος, αλλά και θεσμών άμεσης δημοκρατίας στην τοπική αυτοδιοίκηση.

86) Αποκατάσταση και σημαντική αναβάθμιση του διεθνούς κύρους και της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, με συμμαχίες που εδραιώνουν την ισχύ της στον τομέα της ενέργειας και των διεθνών δικτύων εμπορευματικών μεταφορών.

87) Διαχείριση του προσφυγικού μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες με τρόπο που ανέδειξε διεθνώς τη χώρα σε πυλώνα υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διεθνών συνθηκών, παρά τις πολλές ελλείψεις και τα προβλήματα.

Κατάρτιση και εφαρμογή συμφωνίας κατά την οποία εισέρρευσαν, καταγράφηκαν, έλαβαν άσυλο και τελικώς διοχετεύτηκαν ΝΟΜΙΜΩΣ στην Ε.Ε. 1.200.000 πρόσφυγες και μετανάστες μένοντας τελικώς στην πατρίδα μας ούτε 10.000 απ’ αυτούς.

88) 10.000 μόνιμες προσλήψεις στη Μέση Εκπαίδευση υπερκαλύπτοντας τις συνολικές αποχωρήσεις

89) 10.000 προσλήψεις προσωπικού στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων εκ των οποίων οι 8.000 μόνιμο προσωπικό και οι υπόλοιπες 2.000 με διάφορες συμβάσεις εργασίας.

90) Μονιμοποίηση 3.000 εργαζομένων στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι».

91) Ακύρωση μείωσης αφορολογήτου από το 2020.

92) Μείωση των εκκρεμών κύριων και επικουρικών συντάξεων καθώς και των ΕΦΑΠΑΞ από 300.000 σε περίπου 164.000, πράγμα που η Ν.Δ. εκτόξευσε ξανά σε πάνω από 400.000.

93) Παραδόθηκε προς προκήρυξη διαγωνισμός κόστους 350 εκ. ευρώ για τις νέες ταυτότητες που η Ν.Δ. πάγωσε για να επαναπροκηρύξει με κόστος 500 εκατομμυρίων ευρώ..

94) Παραδόθηκε προς προκήρυξη διαγωνισμός για προμήθεια 750 αστικών λεωφορείων που η Ν.Δ. πάγωσε για να προμηθευτεί με leasing μεταχειρισμένα αστικά λεωφορεία από βόρειες χώρες, εντελώς ακατάλληλα για το κλίμα μας και την πανδημία.

95) Ξεκίνησε η ανασυγκρότηση της Πολιτικής Προστασίας βάσει του πορίσματος της διεθνούς επιτροπής Goldhamer μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

96) Πρόσληψη με οχτάμηνη σύμβαση 5.300 εποχικών δασοπυροσβεστών με αρμοδιότητες καθαρισμού των δασών ως μέτρο πρόληψης που δεν επαναπροσλήφθηκαν το 2021.

97) Αποχαρακτηρίστηκε το ΕΛΛΗΝΙΚΟ από δασικούς και αρχαιολογικούς χάρτες, διευθετήθηκαν θέματα ιδιωτικής ιδιοκτησίας και παραδόθηκε έτοιμο ώστε με την έκδοση μιας ΚΥΑ να ξεκινήσουν τα έργα κατασκευής του. Ακόμα περιμένουμε ….

98) Παραδόθηκε το ΜΕΤΡΟ της Θεσσαλονίκης με έτοιμους τους 12 απ’ τους 13 σταθμούς, συρμούς έτοιμους να ξεκινήσουν δοκιμαστικά δρομολόγια και με χρονοδιάγραμμα λειτουργίας του μέχρι το τέλος του 2020, πράγμα που η Ν.Δ. σκανδαλωδώς σταμάτησε με κόστος και για τους πολίτες της Θεσσαλονίκης αλλά και για τον κρατικό Π/Υ λόγω κατάπτωσης ρητρών μη τήρησης χρονοδιαγραμμάτων.

99) Παραδόθηκε μελέτη σκοπιμότητας για την κατασκευή του ΒΟΑΚ με εύρεση και της χρηματοδότησης και επόμενο βήμα την προκήρυξη διαγωνισμού για την ανάδειξη αναδόχου εκπόνησης μελετών κατασκευής του. Πάγωσε και επαναπροκηρύχθηκε απ’ τη Ν.Δ. , με αυξημένο κόστος και ίδιες προδιαγραφές.

100) Τελεσφόρησε ο διαγωνισμός ανάδειξης αναδόχου για την κατασκευή του αεροδρομίου Καστελίου και ξεκίνησαν οι απαλλοτριώσεις περιουσιών.

101) Παραδόθηκαν οι εργασίες προς έκδοση Π.Δ. για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο και μέχρι νοτίως της Κρήτης.

102) Θεσπίστηκε και πλέον καθιερώθηκε απ’ την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ως ευρωπαϊκός θεσμός, η σύνοδος των ευρωπαϊκών χωρών του νότου σε αντιστάθμισμα του συνασπισμού των βορείων χωρών της Ε.Ε.

103) Τέθηκαν σαφείς «κόκκινες γραμμές» με την παρεμπόδιση του τούρκικου ωκεανογραφικού BARBAROS που έπλεε εντός της εν δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ και τη δήλωση του ΥΠΕΘΑ για ισοπέδωση οποιασδήποτε ελληνικής νησίδας δεχθεί τουρκική εισβολή.

104) Απάντηση σε κάθε ευκαιρία, με κάθε τρόπο και από κάθε αρμόδιο αξιωματούχο στις οποιεσδήποτε προκλήσεις της Τουρκίας.

105) Μείωση και ρύθμιση του εξωτερικού χρέους της πατρίδας μας, καθιστώντας το βιώσιμο για τα επόμενα 40 χρόνια.

106) Νομιμοποίηση της φαρμακευτικής κάνναβης και προσέλκυση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ επενδύσεων.

107) Θέσπιση πλαισίου προσέλκυσης κινηματογραφικών παραγωγών με ήδη αποτελέσματα που καπηλεύονται οι ά(χ)ρστοι.

108) Αναβάθμιση του στόλου των πολεμικών μας αεροσκαφών F-16 με το σύνολο της αναβάθμισης να γίνεται στην ΕΑΒ προσθέτοντας αξία και τεχνογνωσία στην απαξιωμένη πολεμική βιομηχανία μας, πράγμα που η κυβέρνηση των α(χ)ρίστων σταμάτησε προσπαθώντας να βάλει στην ΕΑΒ ιδιώτη.

109) Διαπραγμάτευση προμήθειας 2 γαλλικών φρεγατών BELLHARA σε κόστος υποπολλαπλάσιο αυτού που τελικώς συμφώνησε η Ν.Δ.

110) Διαπραγμάτευση συμφωνίας για δημιουργία και λειτουργία κέντρου εκπαίδευσης των ιπταμένων της Π.Α. σε κόστος το μισό απ’ αυτό που συμφώνησε η Ν.Δ.

111) Προστασία για 4,5 χρόνια της πρώτης κατοικίας παρά τις αφόρητες πιέσεις των δανειστών.

112) Σύσταση και λειτουργία του ελληνικού διαστημικού προγράμματος με την εκτόξευση του HELLAS SAT3, θέτοντας τις βάσεις δημιουργίας εκατοντάδων υψηλής εξειδίκευσης θέσεων εργασίας και επιστροφή ικανότατων Ελλήνων μεταναστών.

113) Αύξηση των κονδυλίων για την έρευνα στο επίπεδο του μέσου ευρωπαϊκού όρου.

114) Ηλεκτρονικό εισιτήριο αρχαιολογικών χώρων, ηλεκτρονικό εισιτήριο σε ΜΜΜ της Αθήνας, ηλεκτρονική ανανέωση βιβλιαρίων υγείας, αύξηση ηλεκτρονικών υπηρεσιών ΚΕΠ.

115) Παράδοση οδών ΟΛΥΜΠΙΑΣ και ΙΟΝΙΑΣ, έναρξη εργασιών οδού ΠΑΤΡΩΝ-ΠΥΡΓΟΥ, ξεμπλοκάρισμα της ΑΜΒΡΑΚΙΑΣ οδού.

116) Παραχώρηση δημοσίων χώρων (κυρίως αχρησιμοποίητων στρατοπέδων) προς χρήση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (Πάτρα, Καισαριανή, Κερατσίνι, Χολαργός, Μοσχάτο, Θεσσαλονίκη, Χανιά κ.λπ.)

117) Κατασκευή τζαμιού, πραγματοποιώντας ένα διαχρονικό αίτημα των Ελλήνων (κι όχι μόνο) μουσουλμάνων στην Αθήνα.

118) Εύρεση κονδυλίων μέσω ΕΣΠΑ και θέσπιση κανόνων για τη χρηματοδότηση έργων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μέσω του προγράμματος “Φιλόδημος”.

119) Αποστολή απ’ το Υπουργείο Εξωτερικών στην Εισαγγελία προς έλεγχο 200 υποθέσεων χρηματοδότησης ΜΚΟ απ’ τις οποίες κρίθηκε επιστρεπτέο ποσό άνω των 7,5 εκατομμυρίων ευρώ.

120) Εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας με ενοικίασή της για 99 χρόνια, με το 50% της προσόδου να διατίθεται στον κρατικό Π/Υ και το υπόλοιπο για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους αντί για την πώλησή της σε εξευτελιστική τιμή και το σύνολο της προσόδου να μειώνει αενάως το δημόσιο χρέος.

121) Ειλικρινείς διαπραγματεύσεις για την από γένεσης του Ελληνικού Κράτους λύση του προβλήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας που δεν τελεσφόρησαν με την υπογραφή συμφωνίας με τη Δισ, λόγω της σφοδρής αντίδρασης των κληρικών που θα έχαναν το προνόμιο του δημοσίου υπαλλήλου. Έμεινε όμως παρακαταθήκη.

122) Τα ΤΕΙ έγιναν ισότιμα με τα αντίστοιχα ΑΕΙ, υπακούοντας σε οδηγία της Ε.Ε. που είχε εκδοθεί αρκετά χρόνια πριν.

123) Θέσπιση του μεταφορικού ισοδύναμου ώστε οι νησιώτες μας να συνεχίσουν να ζουν στα νησιά τους χωρίς το δυσβάσταχτο κόστος των μεταφορών.

124) Ψήφιση νόμου θέσπισης διαδικασιών αδειοδότησης και ανάπτυξης υδατοδρομίων σε νησιωτικές κι όχι μόνο περιοχές της πατρίδας μας.

125) Επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων παραχώρησης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων με επίτευξη σημαντικών πιο συμφερόντων για το δημόσιο όρων.

126) Συνεχής ανάπτυξη για 12 συνεχόμενα τρίμηνα με το τελικό παραδοθέν ποσοστό ανάπτυξης στο +2,8% στο δεύτερο τρίμηνο του 2019, με τη Ν.Δ. να το κατακρημνίζει σε μόλις 6 μήνες στο +1,9% και το Μάρτιο του 2020 στο -0,9% πριν την έναρξη της πανδημίας.

127) Αύξηση του ΑΕΠ στα 188 δισεκατομμύρια ευρώ (30-6-2019) στα επίπεδα του 2012 και το ποσοστό του δημόσιου χρέους στο 184% με σοβαρότατα πρωτογενή πλεονάσματα του Π/Υ στο 3%.

128) Κατάργηση του επαχθέστατου όρου για την υπαγωγή επίλυσης οποιασδήποτε διαφοράς ΟΛΩΝ Των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ και της μετέπειτα περιόδου επιτήρησης στο “δίκαιο του ισχυρού”, το αγγλικό δίκαιο.

129) ΕΞΟΔΟΣ Απ’ τα ΕΠΑΧΘΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑ με όρους που καθιστούσαν βιώσιμο το δημόσιο χρέος, εξασφαλισμένη την πληρωμή του τα επόμενα χρόνια και το σημαντικότερο ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης

130) Και όλα αυτά έγιναν γιατί ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΣ του ΣΥΡΙΖΑ «Δεν ΕΒΑΛΕ Το ΔΑΧΤΥΛΟ Στο ΜΕΛΙ», αφήνοντας μια παρακαταθήκη 37 δισεκατομμυρίων ευρώ στην κυβέρνηση των α(χ)ρίστων όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε ταμεία άδεια με μόλις 200 εκατομμύρια ευρώ.

131) Και επαλήθευσε και το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς όταν προεκλογικώς Δεν ΜΟΙΡΑΣΕ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ απ’ το «μαξιλάρι» των 37 δισεκατομμυρίων ευρώ, πράγμα που πολλοί το θεώρησαν ανόητο.

Κείμενο συμβολής Γιώργου Αντύπα 

Στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου θα ήθελα να καταθέσω προς συζήτηση ορισμένες σκέψεις, που με προβλημάτισαν σχετικά με τη διαμόρφωση του καταστατικού του Κόμματος. 

1. Στο  ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ – ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Άρθρο 5 – Δικαιώματα μέλους: παρ. (στ) αναφέρουμε ότι το μέλος έχει τη δυνατότητα “Να εκφράζει ελεύθερα εντός του Κόμματος και δημόσια την προσωπική του άποψη, αναφέροντας και τη συλλογική απόφαση σε περιπτώσεις που διαφωνεί με αυτή”. Επίσης στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ – ΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΥΜΑΤΑ ΙΔΕΩΝ Άρθρο 29 – Τάσεις και ρεύματα ιδεών παρ.1:Τα μέλη του Κόμματος έχουν τη δυνατότητα να συνδιαμορφώνουν και να προβάλλουν συλλογικά τις απόψεις και προτάσεις τους μέσα στο κόμμα αλλά και δημόσια. Η δημοσιοποίηση πρέπει να διευκρινίζει πως δεν πρόκειται για την επίσημη θέση του κόμματος. 

Επιμένουμε, δηλαδή, σε λάθη ( δηλωσεις βουλευτών, ευρωβουλευτών, στελεχών με προεξάρχουσα αυτή του σ. Κατρούγκαλου), τα οποία μας κόστισαν την ψήφο των πολιτών παρότι αυτά επισημαίνονται στο κείμενο των θέσεων στην:

  1. ενότητα, Στη διάρκεια την τετραετίας 2019-2023, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διάβασε σωστά το μήνυμα των πολιτών που του έδωσαν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης: “ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν είχε πάντα συντεταγμένο, πειστικό πολιτικό λόγο και πολλές φορές έδινε θολό στίγμα με θέσεις ισορροπίας στον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή. Ρόλο αρνητικό έπαιξαν και ορισμένες λανθασμένες ή αντιφατικές δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών και το άστοχο ύφος κάποιων δηλώσεών τους, καθώς και η προεκλογική αρνητική καμπάνια. και 
  2. ενότητα: Διετία κρίσης και εσωστρέφειας 2023/2024 – Η τραυματική περίοδος Κασσελάκη, με την φράση: “Στην συνέχεια όμως με τη διαλυτική πολιτική και συμπεριφορά της ηγεσίας”. 

Το επαναλαμβανόμενο λάθος σύντροφοι/σες, παύει να είναι λάθος. Είναι επιλογήΠροτείνω η εν λόγω παράγραφος να αντικατασταθεί ως εξής: “Να εκφράζει ελεύθερα εντός του Κόμματος την προσωπική του άποψη, ενώ δημόσια, να εκφράζει τη συλλογική απόφαση και σε περιπτώσεις που διαφωνεί με αυτή” 

2. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ – ΕΜΦΥΛΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ Άρθρο 35 – Ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων, παρ.2, αναφέρεται:. Σε όλα τα όργανα και επιτροπές του Κόμματος, αποφασιστικού, γνωμοδοτικού και εκτελεστικού χαρακτήρα, αιρετά ή με άλλο τρόπο οριζόμενα, υπάρχει ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων πενήντα πενήντα (50/50), υπολογιζόμενη επί των μελών κάθε σώματος. Στην περίπτωση που δεν καλύπτεται η ισάριθμη αντιπροσώπευση φύλου, οι επιπλέον θέσεις παραμένουν κενές. 

Συντροφοι/σες 

θεωρώ ότι το Τμήμα φεμινιστικής πολιτικής, αν η πρόταση αυτή προέρχεται από το Τμήμα, δεν θέτει το θέμα της ισάριθμης αντιπροσώπευσης των φύλων σε σωστή βάση. Μάλλον δεν έχουμε καταλάβει την οδυνηρή θέση που βρίσκεται το Κόμμα από άποψη στελεχιακού δυναμικού. Υπάρχουν οργανώσεις στις οποίες η συμμετοχή των γυναικών είναι πολύ μικρή και αντίστοιχα οργανώσεις με μεγάλη συμμετοχή γυναικών. 

  • Είμαι υπέρ της ισάριθμης αντιπροσώπευσης των φύλων πενήντα πενήντα (50/50),  ίσως μια από τις καλύτερες προτάσεις που υπάρχουν στο καταστατικό μας και ίσως παρόμοια πρόταση να μην  υπάρχει σε άλλα καταστατικά αριστερών κομμάτων, αλλά όπου αριθμητικά αυτό είναι εφικτό. 
  • Θεωρώ ότι η θέση της γυναίκας και του άνδρα στο κόμμα και την κοινωνία δεν κρίνεται από την εκλογή ή όχι στα όργανα του κόμματος ή αν αναγράφεται πρώτα το Συντρόφισσα και μετά το Σύντροφος. 
  • Το κόμμα έχει ανάγκη μεγάλης συμμετοχής συνέδρων στο επικείμενο συνέδριο και δεν έχουμε την πολυτέλεια να αφαιρούμε τη δυνατότητα εκπροσώπησης ή να αλλοιώνουμε την σύνθεση του. Δεν είναι δυνατόν συντροφος  ή συντρόφισσα (αν και η λέξη σύντροφος, αρσενικό ή θηλυκό είναι ουσιαστικό διγενές και μονοκατάληκτο) να μένει εκτός συνεδρίου επειδή κάποιος/α με λιγότερες ψήφους προκρίνεται ως σύνεδρος λόγω ποσόστωσης ή επειδή δεν καλύπτεται η ισάριθμη αντιπροσώπευση φύλου, οι επιπλέον θέσεις να παραμένουν κενές.
  • Θεωρώ ότι αλλοιωνεται η δυναμικότητα του άρθρου από την παράγραφο που ζητά: Σε περίπτωση που δεν καλύπτεται η ισάριθμη αντιπροσώπευση φύλου, οι επιπλέον θέσεις να παραμένουν κενές. Εδώ συντροφοι/σες δεν πρόκειται μόνο περι λάθους αλλά περί ιδεοληψίας και θεωρώ ότι δεν είναι καιρός για ιδεοληψίες τις οποίες πρέπει να αφήσουμε πίσω αν θέλουμε ένα κόμμα ισχυρό. 
  • Δεν μπορούν και δεν πρέπει να μένουν κενές οι θέσεις συνέδρων εάν δεν καλύπτεται η ισάριθμη αντιπροσώπευση φύλου.

Προτείνω η εν λόγω παράγραφος να αντικατασταθεί ως εξής: Σε όλα τα όργανα και επιτροπές του Κόμματος, αποφασιστικού, γνωμοδοτικού και εκτελεστικού χαρακτήρα, αιρετά ή με άλλο τρόπο οριζόμενα, υπάρχει ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων πενήντα πενήντα (50/50), υπολογιζόμενη επί των μελών κάθε σώματος. Στην περίπτωση που δεν καλύπτεται η ισάριθμη αντιπροσώπευση φύλου, οι επιπλέον θέσεις καλύπτονται από το άλλο φύλο.

Επίσης σύντροφοι/σες δεν αντιλαμβάνομαι την τελευταία παράγραφο του Άρθρου 35-0 – Ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων Η ισάριθμη αντιπροσώπευση των φύλων δεν αφορά στη σταυροδοσία κατά την εκλογή των οργάνων, η οποία κατά τη γνώμη μου αναιρεί την παρ.2 του ίδιου άρθρου.

Με ΣΧ

Γιώργος Αντύπας 

τ. Δ/ντης ΕΣΥ

πρ. Υποδιοικητής 2ης ΥΠΕ Πειραιώς και Αιγαίου

Μέλος της ΚΕΕ

Πρόταση εκλογής Πολιτικής Γράμματέας και Γραμματέα – Κείμενο συμβολής Χριστοδούλου Ευάγγελου

Άρθρο 16 – Κεντρική Επιτροπή

Η Κεντρική επιτροπή αποτελεί το ανώτερο πολιτικό όργανο. Είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των αποφάσεων του συνεδρίου.

Προτείνω:

Η Πολιτική Γραμματεία και ο/η Γραμματέας  να εκλέγονται  από τα μέλη του Συντονιστικού των Ο.Μ. ως εξής:

  1. Πολιτική Γραμματεία : Τα συντονιστικά των Ο.Μ. εκλέγουν το 40% των μελών της .Τα υπόλοιπα μέλη εκλέγει η Κεντρική Επιτροπή.
  2. Ο/Η  Γραμματέας να εκλέγεται από τα συντονιστικά των Ο.Μ. από ψηφοδέλτιο που θα προτείνει η Κεντρική Επιτροπή με τουλάχιστον τρεις (3) υποψηφίους.

Προτείνω επίσης ο/η Γραμματέας του κόμματος να είναι τουλάχιστον τέσσερα χρόνια μέλος του κόμματος και να μην εκλέγεται βουλευτής κατά την διάρκεια της θητείας του ως Γραμματέας του κόμματος. Έτσι θα μπορεί να έχει όλο το χρόνο να ενημερώνεται και να παρακολουθεί με άμεση επαφή και παρέμβαση τις οργανώσεις του κόμματος. 

Η έως τώρα διαδρομή των Γραμματέων και της Γραμματείας δεν κρίνεται επαρκής ως προς την παρακολούθηση των οργανώσεων του κόμματος και την καθοδήγησή τους.

Με Συντροφικούς Χαιρετισμούς 

Χριστοδούλου Ευάγγελος

Μέλος της Ο.Μ.  Π. Φαλήρου